English
Η Ελλάδα βρίσκεται μπροστά σε νέες πιθανές απειλές από τον εξ ανατολής γείτονα. Αυτήν τη φορά, υποβρύχιες. Πως μπορεί η Αθήνα να προστατέψει τις πανάκριβες υποθαλάσσιες υποδομές από σαμποτάζ; Είναι εφικτό για τα τουρκικά υποβρύχια να τοποθετήσουν εκρηκτικά;
Οι Τούρκοι προσδοκούν ότι ο “ακυβέρνητος στρατιώτης” της ψευδο-Γαλάζιας Πατρίδας θα τους εξασφαλίσει “σημαντικό πλεονέκτημα στη θάλασσα”, ιδιαίτερα μετά από την επιτυχημένη ολοκλήρωση της πρώτης θαλάσσιας δοκιμής του μη επανδρωμένου αυτόνομου υποβρύχιου οχήματος STM NETA, το οποίο έχει αναπτυχθεί από την τουρκική STM.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι πρόκειται για μια εντυπωσιακή εξέλιξη σε έναν τομέα που αφορά τη ναυτική τεχνολογία, αφού η Άγκυρα αποκτά τη δυνατότητα εκτέλεσης αποστολών σε βάθος και για μεγάλες περιόδους.
Ο όρος «Γαλάζια Πατρίδα» (Mavi Vatan) αναφέρεται στο τουρκικό δόγμα που υποδηλώνει τη διεκδίκηση επιρροής και κυριαρχίας στη Μεσόγειο, το Αιγαίο και τη Μαύρη Θάλασσα.
Η εξέλιξη τεχνολογιών όπως το STM NETA ενισχύει την αυτονομία της επιχειρησιακής δράσης χωρίς την ανάγκη ξένου εξοπλισμού, την ενδυνάμωση της τουρκικής ναυτικής παρουσίας σε αμφισβητούμενες περιοχές και την αντιμετώπιση ασύμμετρων απειλών, όπως τα μη επανδρωμένα συστήματα άλλων κρατών.
Ταυτόχρονα, τα συγκεκριμένα συστήματα ενδυναμώνουν και τις εξαγωγικές ικανότητες της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας, η οποία έχει σημειώσει ραγδαία ανάπτυξη την τελευταία δεκαετία.
Με ποιον τρόπο τα υποβρύχια drone της Τουρκίας θα μπορούν να εντοπίζουν ελληνικά υποβρύχια και να διαπράττουν σαμποτάζ σε υποδομές, όπως για παράδειγμα η ηλεκτρική διασύνδεση;
Τα ελληνικά υποβρύχια είναι από τα πιο σύγχρονα σε παγκόσμιο επίπεδο (ειδικότερα τα Type 214 Papanikolis-class), διαθέτοντας τεχνολογία AIP (Air-Independent Propulsion) που τα καθιστά εξαιρετικά αθόρυβα.
Ένα τουρκικό AUV υποβρύχιο θα μπορούσε να ανιχνεύσει τους ήχους που εκπέμπει το ελληνικό υποβρύχιο (όπως θόρυβος από κινητήρα, έλικα αλλά και από το πλήρωμα) και θα είχε τη δυνατότητα να σαρώνει την περιοχή με πλευρικό sonar, ιδίως σε κρίσιμα σημεία όπως στενά ή περιοχές υψηλού ενδιαφέροντος.
Τα τουρκικά AUVs θα είχαν τη δυνατότητα να εντοπίσουν και να “σημαδέψουν” έναν στόχο, δίνοντας τη δυνατότητα σε επανδρωμένα μέσα ή άλλους αισθητήρες να αναλάβουν την εμπλοκή.
Ωστόσο, προς το παρόν, τα τουρκικά υποβρύχια drone δεν είναι σχεδιασμένα για να διεξάγουν άμεσες επιθέσεις σε υποβρύχια – εκτός κι αν είναι εξοπλισμένα με όπλα (κάτι που δεν έχει επιβεβαιωθεί επισήμως για το NETA).
Σαμποτάζ Υποθαλάσσιων Υποδομών
Το σαμποτάζ υποθαλάσσιων υποδομών μέσω των τουρκικών drone υποβρυχίων είναι η πιο ρεαλιστική αποστολή που θα μπορούσε να έχει ένα μη επανδρωμένο όχημα – αποτελεί μάλιστα διεθνές αντικείμενο μελέτης (όπως η υπόθεση με τους αγωγούς Nord Stream).
Πιθανοί στόχοι των τουρκικών δυνάμεων θα μπορούσαν να περιλαμβάνουν τα υποβρύχια καλώδια ηλεκτρικής διασύνδεσης (π.χ. Ελλάδα-Κύπρος, Κρήτη-Αττική) και μελλοντικά υποβρύχιους αγωγούς φυσικού αερίου, καθώς και υποθαλάσσιες εγκαταστάσεις σε λιμάνια ή ναυτικές βάσεις.
Είναι δυνατόν τα τουρκικά υποβρύχια να αναθέσουν εκρηκτικά με χρονοκαθυστέρηση ή τηλεχειρισμό, ενώ όσον αφορά τα καλώδια δεδομένων, τα AUVs θα μπορούσαν να “παρεμβληθούν” (όπως μέσω αποκοπής ή υποκλοπής).
Όλα τα παραπάνω σενάρια χρήσης βρίσκονται στο όριο ή και πέρα από τις διατάξεις του διεθνούς δικαίου σε καιρό ειρήνης. Ωστόσο, σε περιπτώσεις υβριδικών πολέμων, η αναγνώριση τέτοιων ενεργειών είναι συχνά δύσκολη.
ΠΗΓΗ
