Οι τηλεπικοινωνιακοί δορυφόροι Πακιστάν και Τουρκίας: Ο νέος κίνδυνος στην περιοχή μας

Οι τηλεπικοινωνιακοί δορυφόροι και η χρήση τους από στρατιωτικές δυνάμεις αποτελεί ένα ζωτικής σημασίας εργαλείο ισχύος. Όπως φαίνεται, η εποχή της ψηφιακής επιτήρησης δεν περιορίζεται αποκλειστικά σε κάμερες και drones.

Το Πακιστάν και η Τουρκία εκμεταλλεύονται στο μέγιστο τις δυνατότητες των τηλεπικοινωνιακών δορυφόρων τους, μετατρέποντάς τους σε στρατηγικά όπλα για επιτήρηση και διοίκηση.

Μέσω του PakSat-1R και με τη συνεργασία της Κίνας, το Πακιστάν έχει αναπτύξει ένα εκτενές δίκτυο δορυφορικών τηλεπικοινωνιών, καλύπτοντας τόσο πολιτικές όσο και στρατιωτικές ανάγκες, προσφέροντας ασφαλή κανάλια επικοινωνίας, επιχειρησιακή συνδεσιμότητα και δυνατότητες ελέγχου πεδίου. Παρομοίως, η Τουρκία με τους δορυφόρους Türksat και Göktürk, επιτηρεί κρίσιμες γεωστρατηγικές περιοχές όπως το Αιγαίο και η Ανατολική Μεσόγειος.

Οι δορυφόροι της Τουρκίας, αν και φέρουν πολιτική ονομασία, ικανοποιούν τις επικοινωνιακές απαιτήσεις του στρατού, επιτρέποντας παρακολούθηση σε πραγματικό χρόνο και ενίσχυση της αποτροπής.

Η στρατηγική χρησιμοποίηση αυτών των δορυφόρων από στρατιωτικές δυνάμεις είναι καθοριστική για την επιχειρησιακή αποδοτικότητα, την επιτήρηση και την ασφάλεια.

Σε έναν κόσμο όπου το πεδίο μάχης μετακινείται ολοένα και περισσότερο στο διάστημα και στην πληροφορία, εκείνοι που ελέγχουν το «επάνω πεδίο» κερδίζουν το στρατηγικό πλεονέκτημα στην ξηρά.

Η Ελλάδα, χωρίς αντίστοιχες ικανότητες, αντιμετωπίζει τον κίνδυνο να υπολείπεται σε έναν τομέα κρίσιμο για τις στρατιωτικές επιδράσεις, όπου δεν είναι πια ζήτημα ποιος διαθέτει τον μεγαλύτερο στόλο, αλλά ποιος έχει την ικανότητα να «βλέπει» πρώτος.