English
Στην τελευταία του κυριακάτικη ανάρτηση, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης απομακρύνθηκε από την πραγματικότητα που βιώνει η κοινωνία, αποφεύγοντας να αναφερθεί σε κρίσιμα ζητήματα όπως η ακρίβεια και η στεγαστική κρίση, εστιάζοντας αποκλειστικά στις υποτιθέμενες μεταρρυθμίσεις της κυβέρνησής του, όπως αναφέρει η Δημοκρατία.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, με την συνηθισμένη ανάρτησή του για άλλη μια φορά στα social media, όχι μόνο απέφυγε να σχολιάσει τις αγωνίες των πολιτών, αλλά και τις σοβαρές κοινωνικές προκλήσεις, όπως η καθημερινότητα που κατακλύζεται από την ακρίβεια και τη στεγαστική κρίση. Αντ’ αυτού, προχώρησε σε πανηγυρισμούς για αριθμούς και γενικές διακηρύξεις, υποστηρίζοντας την ύπαρξη ενός προγράμματος με 30 μεταρρυθμίσεις και 10 νομοθετικές παρεμβάσεις στον δημόσιο τομέα μέχρι το 2026.
Στην ανάρτησή του αναφέρθηκε στη δήθεν στήριξη των εισοδημάτων, ενώ αγνόησε τις επιπτώσεις της ακρίβειας που πλήττουν τα νοικοκυριά. Παράλληλα, απέφυγε οποιαδήποτε αναφορά στη σκανδαλώδη υπόθεση αγροτικών επιδοτήσεων του ΟΠΕΚΕΠΕ, καθώς και τις ελλείψεις σε υγειονομικό προσωπικό στο ΕΣΥ, κυρίως στην περιφέρεια.
Στη συνέχεια, ο πρωθυπουργός απαρίθμησε τις μεταρρυθμίσεις, περιλαμβάνοντας την ολοκλήρωση του οδικού άξονα από το Δημάριο της Ξάνθης στα ελληνοβουλγαρικά σύνορα, χωρίς να επισημάνει τις επιπτώσεις της πρόσφατης κακοκαιρίας που οδήγησε σε θανάτους και σοβαρές ζημιές.
Η πολιτική του Μητσοτάκη φαίνεται να βρίσκεται σε εντελώς διαφορετική διάσταση από την πραγματικότητα που βιώνουν οι πολίτες. Στην προσπάθειά του να εξωραΐσει την εικόνα της κυβέρνησης, αναφέρθηκε στις διεθνείς γεωπολιτικές εξελίξεις, υπογραμμίζοντας τη σημασία της ενωμένης Ευρώπης και της στρατηγικής αυτονομίας της. Τόνισε τη σημασία των διατλαντικών σχέσεων και την ανάγκη διατήρησης διαύλων συνεργασίας με τις ΗΠΑ, επισημαίνοντας τις κόκκινες γραμμές της χώρας.
Ο πρωθυπουργός δήλωσε ότι η Ελλάδα εργάζεται για την ενίσχυση της πολυμέρειας και της ασφάλειας, αναλαμβάνοντας πρωτοβουλίες στην ΕΕ και στο Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών. Στο επίκεντρο των λεγομένων του, έθεσε τη στήριξη της στρατηγικής αυτονομίας της Ευρώπης, μέσω της ενίσχυσης της άμυνας και της ανταγωνιστικότητας, καθώς και την ανάγκη ενεργού ρόλου στην περιοχή της Γάζας και της Μέσης Ανατολής.
