English
Ο οικονομολόγος-οικονομέτρης Γιώργος Αδαλής, με ανάλυσή του στο International Institute of Strategy, επιχειρεί να εξηγήσει γιατί η σημερινή κρίση στη Μέση Ανατολή δεν συνιστά επιστροφή στο 1973, αλλά ένα εντελώς νέο γεωοικονομικό πεδίο αναμέτρησης.
Σύμφωνα με τον ίδιο, το κέντρο βάρους δεν βρίσκεται μόνο στην αύξηση της τιμής του πετρελαίου, αλλά κυρίως στην πρόσβαση σε αυτό. Σε ένα παγκόσμιο σύστημα αυξημένης ενεργειακής εξάρτησης, η ασφάλεια των ροών καθίσταται σημαντικότερη ακόμη και από το κόστος.
Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στο Στενό του Ορμούζ, όπου η αβεβαιότητα γύρω από τη διέλευση, ακόμη και χωρίς επίσημο αποκλεισμό, μπορεί να επιφέρει μεγάλες ανατροπές στην αγορά, στο κόστος ασφάλισης, στις εμπορικές διαδρομές και στις επιλογές των αγοραστών.
Ο Αδαλής εξηγεί επίσης ότι οι επενδυτές, όταν η ένταση μετατρέπεται σε πραγματικό σοκ, δεν επιλέγουν αφηγήματα αλλά ρευστότητα. Αυτός είναι και ο λόγος που το δολάριο εξακολουθεί να λειτουργεί ως βασικό αποθεματικό νόμισμα, παρά τις συζητήσεις περί αποδολαριοποίησης και ενίσχυσης εναλλακτικών νομισμάτων.
Στην ανάλυση αναφέρεται ακόμη ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες, παρότι δέχονται πληθωριστικές πιέσεις από την κρίση, αποκομίζουν και έμμεσα οφέλη, καθώς το αμερικανικό πετρέλαιο θεωρείται από τις αγορές ασφαλέστερο και πιο άμεσα προσβάσιμο.
Το κεντρικό συμπέρασμα είναι σαφές: η σύγκρουση δεν θα κριθεί μόνο στα στρατιωτικά μέτωπα, αλλά στις αγορές, στα ενεργειακά αποθέματα, στη ναυτιλία, στα ασφαλιστήρια κινδύνου και στις αποφάσεις κρατών που θα επιχειρήσουν να προσαρμοστούν στον νέο συσχετισμό δυνάμεων.