English
Η στρατηγική των ελληνικών δυνάμεων επικεντρώνεται στις συστήματα Belharra, F-35, PULS και σε σημαντικές ασκήσεις στο Αιγαίο, εστιάζοντας στη διακλαδική αποτροπή, το C4ISR και τη συμμαχική αξιοπιστία απέναντι στην Τουρκία.
Αν και στην Τουρκία οι ελληνικές κινήσεις εκλαμβάνονται ως κλιμάκωση, στην Αθήνα αντιμετωπίζονται ως μια ψύχραιμη συνέχεια ενός μακροχρόνιου σχεδίου αποτροπής και συνεργασίας με τους συμμάχους. Το τουρκικό ρεπορτάζ συνδέει την παραλαβή της τέταρτης Belharra, την επιτάχυνση των F-35, καθώς και τις ασκήσεις στο Αιγαίο και τον Έβρο με προθέσεις πρόκλησης. Ωστόσο, σύμφωνα με την ελληνική οπτική, αυτές οι ενέργειες εντάσσονται στο σχέδιο 2035 και συνδέονται με την σταδιακή αναβάθμιση των μέσων, την ενίσχυση του Στόλου και την αναβάθμιση της αεράμυνας και στοχοποίησης.
Οι Belharra αναβαθμίζουν την ετοιμότητα μέσω εξελιγμένων αισθητήρων και αντιαεροπορικών δυνατοτήτων, λειτουργώντας ως συνδετικοί κόμβοι με πραγματική εμβέλεια στη θάλασσα. Η εισαγωγή των F-35, εφόσον τηρηθούν οι προγραμματισμένες διαδικασίες, ολοκληρώνει την τριπλή σύνθεση με τα Rafale και τα εκσυγχρονισμένα F-16, δημιουργώντας ένα δίκτυο αισθητήρων αντί για απλή αύξηση αριθμών. Το PULS, εφόσον προχωρήσει, θα καλύψει το κενό στη δυνατότητα πυροδότησης με αυξημένο βεληνεκές και υψηλή κινητικότητα, υπό την προϋπόθεση ότι θα συνδεθεί με το C4ISR και την εφοδιαστική αλυσίδα με λογικό κόστος συντήρησης. Οι Exocet προσφέρουν πρόσθετη αποτροπή κατά εχθρικών πλοίων στο Αιγαίο.
Οι αιφνιδιαστικές διακλαδικές ασκήσεις δεν προσδιορίζονται ως κλιμάκωση, αλλά ως ένδειξη ετοιμότητας και συναρμογής των δυνάμεων. Για το ΝΑΤΟ, η ελληνική στρατιωτική αναβάθμιση δεν δημιουργεί ρήγματα, αλλά μειώνει το κενό δυνατοτήτων στη νοτιοανατολική πτέρυγα, πιέζοντας για διαύλους αποκλιμάκωσης και κανόνες εμπλοκής.
Η Άγκυρα απαντά με τα Eurofighter, νεότερα F-16 και τοπικά προγράμματα οπλικών συστημάτων. Αντίθετα, η Αθήνα προχωρά σε δικτυοκεντρικό σχεδιασμό, νομικές επιχειρηματολογίες για θαλάσσιες ζώνες και εποπτευμένη εκπαίδευση. Το καίριο ζήτημα δεν είναι η εμπιστοσύνη της Ελλάδας, αλλά η διασφάλιση της τεχνολογικής και επιχειρησιακής υπεροχής με διαφάνεια, έλεγχο κόστους και ενίσχυση της συμμαχικής αξιοπιστίας, προκειμένου η κατάσταση στο Αιγαίο να παραμείνει αποτρεπτική και όχι τυχοδιωκτική.
Πηγή: Enoplos.gr
