Η μελέτη που διεξήχθη από ερευνητές στις ΗΠΑ, εξέτασε πάνω από 700 συμμετέχοντες σε δύο ομάδες, εμβαθύνοντας στις διατροφικές τους προτιμήσεις και στα πρότυπα κατανάλωσης διαφόρων τροφίμων και ποτών. Ειδικότερα, η μελέτη διαπίστωσε ότι τα άτομα που κατανάλωναν συχνά τσάι, επεξεργασμένα κρέατα και τρόφιμα που παρασκευάζονται εκτός σπιτιού παρουσίαζαν αυξημένα επίπεδα PFAS στην κυκλοφορία του αίματός τους.
Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλούσαν τα τρόφιμα που συνήθως συνδέονται με τα καταστήματα που παραλαμβάνουν, όπως οι τηγανητές πατάτες και η πίτσα, τα οποία παρουσίασαν συσχέτιση με αυξημένα επίπεδα PFAS όταν παρασκευάζονται εκτός σπιτιού. Οι ερευνητές υποθέτουν ότι η συσκευασία των τροφίμων μπορεί να αποτελεί πρωταρχική πηγή μόλυνσης από PFAS, ιδίως σε εστιατόρια.
Η επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης, Hailey Hampson, υπογραμμίζει τα απροσδόκητα ευρήματα, σημειώνοντας ότι ακόμη και τα φαινομενικά υγιεινά τρόφιμα μπορεί να φιλοξενούν μολυσματικές ουσίες PFAS. Η Hampson, διδακτορική φοιτήτρια στο Τμήμα Περιβαλλοντικής Υγείας της Ιατρικής Σχολής Keck, υπογραμμίζει την ανάγκη επαναξιολόγησης των αντιλήψεων για το τι συνιστά υγιεινή διατροφή.
Η έρευνα, με επικεφαλής τον Jesse A. Goodrich, επίκουρο καθηγητή Επιστημών Πληθυσμού και Δημόσιας Υγείας στην Ιατρική Σχολή Keck, έχει ως στόχο να αξιολογήσει τις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις των διατροφικών αλλαγών στα επίπεδα των PFAS. Οι ουσίες PFAS, διαβόητες για την ανθεκτικότητά τους στο περιβάλλον και τις δυσμενείς επιπτώσεις τους στην υγεία, έχουν συνδεθεί με διάφορες ασθένειες, όπως ο καρκίνος και οι νεφροπάθειες.
Ενώ προηγούμενες μελέτες έχουν επικεντρωθεί κυρίως στη μόλυνση των πηγών νερού με PFAS, η τρέχουσα έρευνα αναδεικνύει τη σημαντική απειλή που συνιστούν τα μολυσμένα τρόφιμα. Τα περιτυλίγματα, τα πλαστικά συσκευασίας, τα φυτοφάρμακα και το γεωργικό νερό που είναι μολυσμένο με PFAS αναγνωρίζονται ως βασικές πηγές μόλυνσης στην παραγωγή τροφίμων.
Οι συγγραφείς της μελέτης υπογραμμίζουν τη σημασία της συνεχούς παρακολούθησης και των δοκιμών για τον εντοπισμό και τον μετριασμό των πηγών μόλυνσης από PFAS στον εφοδιασμό τροφίμων, αντί της κατηγοριοποίησης των τροφίμων ως υγιεινών ή ανθυγιεινών. Η προσέγγιση αυτή υπογραμμίζει τον επείγοντα χαρακτήρα της αντιμετώπισης της έκθεσης σε PFAS για την αποτελεσματική προστασία της δημόσιας υγείας.