English
Ηνωμένο Βασίλειο διεξάγει συνομιλίες με τη Γαλλία και τη Σαουδική Αραβία σχετικά με την αναγνώριση της Παλαιστινιακής Πολιτείας σε μια διάσκεψη που οι δύο χώρες θα συγκαλέσουν τον Ιούνιο, με σκοπό τη διατήρηση του πολιτικού δρόμου για μια λύση δύο κρατών στη Μέση Ανατολή.
Αυτό δήλωσε ο Υπουργός Εξωτερικών του Ηνωμένου Βασιλείου, Ντέιβιντ Λάμι.
Οι δηλώσεις του Λάμι σηματοδοτούν την πρώτη δημόσια παραδοχή από το Ηνωμένο Βασίλειο ότι οι συνομιλίες με τη Γαλλία είναι σε εξέλιξη σχετικά με την αναγνώριση στο πλαίσιο της προγραμματισμένης διάσκεψης.
Η αναγνώριση της Παλαιστίνης από δύο μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ θα ήταν μια ισχυρή δήλωση, αλλά αντιμετωπίζει πολυάριθμα διπλωματικά εμπόδια—τα κύρια από τα οποία είναι η ανάγκη για μεγαλύτερη σαφήνεια στις προτάσεις της Γαλλίας και αν η αναγνώριση θα μπορούσε να αποτελέσει μέρος ενός αξιόπιστου δρόμου προς μια λύση δύο κρατών, την οποία το Ισραήλ αντιτίθεται.
Μιλώντας ενώπιον της Επιτροπής Διεθνών Σχέσεων της Βουλής των Λόρδων, ο Λάμι δήλωσε ότι το Ηνωμένο Βασίλειο επιθυμεί να προχωρήσει σε αυτό το βήμα όταν μπορεί να έχει πραγματική επίδραση, όχι μόνο συμβολική αξία. Πρόσθεσε ότι, δυστυχώς, η πρόσφατη αναγνώριση από κάποιες ευρωπαϊκές χώρες είχε ελάχιστη επίδραση.
Σημειώνοντας ότι 160 χώρες έχουν ήδη αναγνωρίσει την Παλαιστίνη—συμπεριλαμβανομένων της Ισπανίας, της Νορβηγίας και της Ιρλανδίας, που το έπραξαν πρόσφατα—ο Λάμι δήλωσε:
«Κανείς δεν έχει βέτο σχετικά με το πότε το Ηνωμένο Βασίλειο αναγνωρίζει την Παλαιστινιακή Πολιτεία… Πάντα λέγαμε ότι η αναγνώριση δεν είναι αυτοσκοπός και πιστεύουμε ότι είναι προτιμότερο να είναι μέρος ενός σχεδίου για την επίτευξη μιας λύσης δύο κρατών.»
«Ο Πρόεδρος Μακρόν έχει μιλήσει εκτενώς γι’ αυτό, συμπεριλαμβανομένων των πρόσφατων συνομιλιών του με τους Σαουδάραβες, και βέβαια τώρα είμαστε σε συνομιλίες μαζί τους,» πρόσθεσε.
Ο Λάμι δήλωσε επίσης ότι κατά τις πρόσφατες συνομιλίες στο Κατάρ, τόνισε ότι οποιαδήποτε μακροχρόνια λύση θα απαιτούσε τη Χαμάς να μην κρατά πλέον την εξουσία στη Λωρίδα της Γάζας και για την ηγεσία της να αποχωρήσει από την περιοχή.
Σύμφωνα με αυτόν, θα ήταν απαραίτητη μια πλήρης διαδικασία αποστρατιωτικοποίησης—παρόμοια με αυτήν που ακολούθησε τη Συμφωνία της Μεγάλης Παρασκευής στη Βόρεια Ιρλανδία.
