Ο Καναδάς βλέπει μια μερική αποχώρηση μεταναστών, καθώς το όνειρο του να μεγαλουργήσουν στον Καναδά μετατρέπεται σε μάχη επιβίωσης για πολλούς μετανάστες λόγω του υψηλού κόστους ζωής και της έλλειψης ενοικίων, καθώς οι αυξανόμενοι αριθμοί μετανάστευσης υποδηλώνουν ότι οι νεοεισερχόμενοι αναγκάζονται να γυρίσουν την πλάτη τους σε μια χώρα που επέλεξαν να κάνουν υιοθετημένη «πατρίδα» τους.

Ο ακραία φιλελεύθερος Τρουντό έχει καταστήσει τη μετανάστευση το κύριο όπλο του για να «αμβλύνει» τη μεγάλη πρόκληση του Καναδά, που είναι η γήρανση και η επιβράδυνση του πληθυσμού, και έχει επίσης συμβάλει στην οικονομική ανάπτυξη. Αυτό οδήγησε τον πληθυσμό του Καναδά να αυξηθεί με τον ταχύτερο ρυθμό των τελευταίων έξι και πλέον δεκαετιών φέτος, σύμφωνα με την Στατιστική Υπηρεσία του Καναδά.

Αλλά τώρα αρχίζει σταδιακά να παρατηρείται μια αντιστροφή αυτής της τάσης. Τους πρώτους έξι μήνες του 2023 περίπου 42.000 άτομα εγκατέλειψαν τον Καναδά, προσθέτοντας 93.818 άτομα που έφυγαν το 2022 και 85.927 αποχωρήσεις το 2021, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία.

Το ποσοστό των μεταναστών που εγκαταλείπουν τον Καναδά έφτασε σε υψηλό δύο δεκαετιών το 2019, σύμφωνα με πρόσφατη έκθεση του Ινστιτούτου για την Καναδική Ιθαγένεια (ICC), μιας αριστερής ομάδας υπεράσπισης της μετανάστευσης. Ενώ οι αριθμοί μειώθηκαν κατά τη διάρκεια των εγκλωβισμών λόγω πανδημίας, τα στοιχεία της Στατιστικής Υπηρεσίας του Καναδά δείχνουν ότι αυξάνονται και πάλι.

Ενώ πρόκειται για ένα κλάσμα των 263.000 που ήρθαν στη χώρα την ίδια περίοδο, η σταθερή αύξηση της μετανάστευσης κάνει ορισμένους παρατηρητές επιφυλακτικούς.

Για ένα έθνος που θεωρητικά χτίστηκε με βάση τους μετανάστες, η αυξητική τάση της φυγής των ανθρώπων από τον Καναδά κινδυνεύει να υπονομεύσει μια από τις πολιτικές που υπογράφει η αριστερή κυβέρνηση του πρωθυπουργού Τζάστιν Τριντό, η οποία χορήγησε μόνιμη κατοικία σε 2,5 εκατομμύρια ανθρώπους ρεκόρ μέσα σε μόλις οκτώ χρόνια. Ο Καναδάς μετατράπηκε σε έναν ,θεωρητικώς, ελκυστικό προορισμό.

Οι μετανάστες κατηγορούν την εκτίναξη του κόστους στέγασης στα ύψη ως τον κυριότερο λόγο για την απόφασή τους να εξετάσουν το ενδεχόμενο μιας νέας χώρας.

Ο Καναδάς είναι μια χώρα στην οποία περίπου το 60% του εισοδήματος του νοικοκυριού θα χρειαστεί για να καλυφθεί το κόστος ιδιοκτησίας κατοικίας, ποσοστό που ανέρχεται σε περίπου 98% για το Βανκούβερ και 80% για το Τορόντο, ανέφερε η RBC σε έκθεσή της τον Σεπτέμβριο.

Ο Myo Maung, 55 ετών, μετανάστευσε στον Καναδά από τη Μιανμάρ πριν από τρεις δεκαετίες και έκανε επιτυχημένη καριέρα ως κτηματομεσίτης και εστιάτορας. Σχεδιάζει όμως να συνταξιοδοτηθεί σε μια χώρα όπως η Ταϊλάνδη, καθώς δεν μπορεί να φανταστεί τον εαυτό του να διατηρεί το βιοτικό του επίπεδο στον Καναδά με το εισόδημα της σύνταξής του.

Ο Φιλ Τριανταφυλλόπουλος, καθηγητής πολιτικών επιστημών με ειδίκευση στη μετανάστευση στο Πανεπιστήμιο του Τορόντο (UofT), δήλωσε ότι η ταχεία μετανάστευση επιδεινώνει την έλλειψη κατοικιών.

“Δεν αποτελεί έκπληξη λοιπόν το γεγονός ότι οι άνθρωποι που έχουν επιλογές … είτε πηγαίνουν σε άλλη χώρα είτε επιστρέφουν στην πατρίδα τους έχοντας πάρει μια γεύση από την κατάσταση στον Καναδά”, δήλωσε ο Τριανταφυλλόπουλος.

Τον περασμένο μήνα η κυβέρνηση του Τρουντό περιόρισε τον στόχο για νέους κατοίκους σε μισό εκατομμύριο ετησίως από το 2025 και μετά για να μειώσει την πίεση στην αγορά κατοικίας.

Αλλά για ορισμένους, είναι πολύ λίγο και πολύ αργά.

Ο Justinas Stankus, 38 ετών, ο οποίος ήρθε στον Καναδά από τη Λιθουανία το 2019 για να κάνει διδακτορικό στις πολιτικές επιστήμες στο UofT, σκέφτεται να μετακομίσει στη Νοτιοανατολική Ασία, όπου το κόστος ζωής είναι χαμηλότερο και όπου θα μπορούσε να συνεχίσει την έρευνά του.