English
Η στάση της ελληνικής κυβέρνησης απέναντι στην Τουρκία, καθώς και οι χειρισμοί των διεθνών υποθέσεων έχουν προκαλέσει σημαντικές αντιδράσεις, τόσο στην κοινή γνώμη όσο και στο εσωτερικό του κυβερνώντος κόμματος.
Από χθες, υπουργοί της κυβέρνησης καταβάλλουν προσπάθειες να απαλύνουν τις κακές εντυπώσεις, διαβεβαιώνοντας ότι δεν υπάρχουν εσωτερικές διαφωνίες, ωστόσο η πραγματικότητα αποκαλύπτει διαφορετική εικόνα.
- Του Ευθ. Π. Πέτρου
Μια διαδικασία ρήξης φαίνεται να βρίσκεται σε εξέλιξη για τον υπουργό Εθνικής Άμυνας Νίκο Δένδια, ενώ και άλλα κυβερνητικά στελέχη, που συνδέονται με τη δεξιά πτέρυγα του κόμματος, έχουν πρόσφατα ξεκινήσει κινήσεις προσεγγίσεως προς τους ψηφοφόρους, οι οποίες μπορούν να ερμηνευθούν ως προάγγελοι προσωπικών φιλοδοξιών.
Αν και είναι νωρίς για συμπεράσματα, είναι φανερό ότι η συνήθως ήρεμη καλοκαιρινή περίοδος αναμένεται φέτος να γεμίσει διεργασίες, οι οποίες θα αποκαλυφθούν με την άφιξη του φθινοπώρου.
Στην πρόσφατη ομιλία του κατά τα Παλαιολόγεια στον Μυστρά, ο κ. Δένδιας αξιοποίησε την επαφή με την ιστορία για να εκφράσει τη creciente οργή της ελληνικής κοινωνίας ενάντια στην πολιτική του κατευνασμού και της υποχώρησης απέναντι στη τουρκική επιθετικότητα.
Από τα λεγόμενά του αναδύεται, αν όχι μια άμεση ρήξη, τουλάχιστον μια διαφοροποίηση από τη γραμμή του Μεγάρου Μαξίμου και του υπουργείου Εξωτερικών. Ο υπουργός μίλησε για το μήνυμα της θυσίας του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, συνδέοντας το με τις προκλήσεις του σήμερα.
Αναφέρθηκε στη συνεχιζόμενη προσπάθεια του ελληνισμού να διατηρήσει την ταυτότητά του, υπογραμμίζοντας τον κίνδυνο όπως αυτός αναφέρθηκε από τον κ. Δένδια «να καταστεί ένας άχροος, άοσμος, άγευστος πολιτισμός χυλός».
Με τη φράση αυτή, ο υπουργός Εθνικής Άμυνας αντελήφθη την απειλή του κοσμοπολιτισμού που έχει εισέλθει σε πολλούς τομείς του κυβερνώντος κόμματος και που επηρεάζει ουσιαστικά τις βασικές πολιτικές κατευθύνσεις του.
Ούτε αυτή τη φορά δεν βρήκαν να δηλώσουν κάτι οι «κύκλοι» του υπουργείου Εξωτερικών, που με non papers επιχείρησαν να δικαιολογήσουν την αδικαιολόγητη αποδοχή της Τουρκίας από την Ευρώπη ως εταίρου στην κοινή άμυνα. Το θέμα αυτό ανέδειξε ο κ. Δένδιας, υπογραμμίζοντας τους κινδύνους του δρόμου που οδηγεί σε Κερκόπορτες.
Αρχικά αναφέρθηκε στο αμφιλεγόμενο πρόγραμμα επανεξοπλισμού της Ευρώπης, το SAFE, επισημαίνοντας:
«Θα πρότεινα να ονομάζεται Κανονισμός της Κερκόπορτας ο Κανονισμός SAFE, εφόσον επιχειρηθεί από ορισμένους εταίρους να εφαρμοστεί με τεχνάσματα, ώστε να μην απαιτείται ομόφωνη απόφαση των μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης για ενδεχόμενες συμφωνίες με τρίτες χώρες».
Αναγνωρίζοντας ότι αυτές οι «τρίτες χώρες» συμπεριλαμβάνουν την Τουρκία, ο υπουργός αναφέρθηκε στην ύβρι που υπάρχει στην καρδιά αυτής της χώρας. Για την πολιτιστική αυτή ύβρι, είπε:
«Η Βασιλεύουσα κατελήφθη στις 29 Μαΐου 1453 και η Αγία Σοφία πλέον είναι, δυστυχώς, τζαμί. Πρόκειται για μια πολιτιστική ύβρι που παραμένει πληγή για όλους τους Χριστιανούς».
Η ύβρις δεν περιορίζεται μόνο σε αυτό, αλλά αφορά και την άρνηση των αξιών που διέπουν τον ευρωπαϊκό πολιτισμό, όπως επισήμανε, προβληματιζόμενος:
«Ποια είναι η σημασία του εσωτερικού ευρωπαϊκού διαλόγου για τους κινδύνους που προξενούν οι ιδέες της Μουσουλμανικής Αδελφότητας στην Ευρώπη, όταν η ίδια η Ευρώπη προσφέρει χρηματοδότηση στους υποστηρικτές αυτών των ιδεών, οι οποίοι επιδιώκουν να καταλάβουν ευρωπαϊκό έδαφος;».
Η επισήμανση αυτή είναι ιδιαιτέρως επίκαιρη, καθώς την ίδια ημέρα η Αίγυπτος, η οποία θεωρείται φιλικό μουσουλμανικό κράτος, προχώρησε σε ενέργειες κατά της Μονής του Σινά, εκδιώκοντας τους μοναχούς και καταλαμβάνοντας τη περιουσία της.
Αυτές οι ενέργειες γίνονται, όμως, αξιοσημείωτες καθώς πλήττουν και ίδιες τις αρχές του ισλαμισμού, δεδομένου ότι η Μονή του Θεοβαδίστου Όρους φέρεται να προστατεύεται από τον προφήτη Μωάμεθ.
Επιπλέον, ο κ. Δένδιας αναφέρθηκε στην «αυτοϋπονόμευση» της Ευρώπης και στις ευθύνες που εκτείνονται έως το 1204:
«Για να μπορέσει να υπάρξει η Ευρώπη, οφείλει να στηρίζεται σε κοινές αρχές και σε μια ενιαία αντίληψη της απειλής για το πρότυπο ζωής που εκπροσωπεί, αλλιώς αυτοϋπονομεύεται.
Ορθόδοξος Ελληνισμός δεν έχει ξεχάσει τη μνήμη της πρώτης Άλωσης το 1204 και της δεύτερης το 1453.
Γνωρίζουμε καλά ότι, αν θέλουμε να ζούμε ανεξάρτητοι, πρέπει να μπορούμε προσιδιάσουμε και να υπερασπίσουμε την Πατρίδα μας, όποτε χρειαστεί. Αυτό είναι το διακυβευόμενο της Ατζέντας 2030».
Στο μεταξύ, ο Δυτικός κόσμος, όπως επεσήμανε ο κ. Δένδιας, αναγκαία οφείλει να αποκαταστήσει τις σχέσεις του με την Ελλάδα αντί να διευκολύνει την Τουρκία:
«Ιστορικά, ο Δυτικός Χριστιανισμός οφείλει μια ηχηρή απολογία στη μνήμη του τελευταίου Χριστιανού Αυτοκράτορα της Πόλης.
Στην ύστατη πολιορκία, ο ρόλος του Κωνσταντίνου (Παλαιολόγου) υπήρξε καίριας σημασίας. Ήταν εθνικά πιο σημαντικός και από τον Μέγα Ιουστινιανό και τον θριαμβευτή Βασίλειο Β΄ Βουλγαροκτόνο.
Γιατί ο Αυτοκράτορας αυτός βρέθηκε μπροστά σε μια επιλογή: του προσφέρθηκε από τον Πορθητή η ευκαιρία να διαφύγει, καθώς ο Σουλτάνος δεν ήθελε να επικρατήσει πάνω στους μαθητές του.
Κατανοούσε τη σημασία που αναπτύσσει η μνήμη της ιστορίας.
Για αυτόν, ο θρόνος δεν ήταν απλώς ένα αξίωμα, αλλά μια αξία. Το στέμμα του δεν συμβόλιζε μόνο εξουσία, αλλά υπηρέτησε ως υπενθύμιση της υψηλότερης αποστολής που διέθετε, η οποία δεν ήταν η διακυβέρνηση, αλλά η διάσωση της υπερχιλιετούς Χριστιανικής Αυτοκρατορίας.
Ο μόνος τρόπος επίτευξης αυτού ήταν μέσα από τη θυσία του στις επάλξεις της Πύλης του Αγίου Ρωμανού.
Έτσι, εκπλήρωσε το ιστορικό του καθήκον και περιέβαλε τις μαύρες σελίδες της παρακμής της Αυτοκρατορίας με το θρύλο του Μαρμαρωμένου Βασιλιά».
Πηγή: Εστία της Κυριακής
Πηγή: Newsbreak.gr
