Υπάρχει μια άγραφη αλλά σαφής συμφωνία στους κόλπους της κυβέρνησης: όποιος τολμήσει να καταθέσει μήνυση για τις υποκλοπές, χάνει τη θέση του.
Η απειλή, σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, έχει κοινοποιηθεί με κάθε δυνατό τρόπο σε όσους — υπουργούς και «γαλάζια» στελέχη — παρακολουθούνταν και σκέφτηκαν να αναζητήσουν δικαστική διέξοδο.
Το αποτέλεσμα είναι ορατό: παρακολουθούμενοι που σιωπούν, αξιώματα που ευτελίζονται, και μια κυβέρνηση που διαχειρίζεται το σκάνδαλο όχι με διαφάνεια, αλλά με πίεση.
Η επιλογή αυτή, βέβαια, έχει κόστος. Αν κάποτε το νήμα ξετυλιχθεί — και τέτοια σκάνδαλα συνήθως ξετυλίγονται — οι σιωπηλοί θα βρεθούν απέναντι στην κοινή γνώμη χωρίς επιχειρήματα.
Ειδικά οι πρώην αρχηγοί των ενόπλων δυνάμεων, που επέλεξαν να μη διεκδικήσουν ούτε την εξήγηση για την παρακολούθησή τους, δύσκολα θα βρουν λόγια να δικαιολογηθούν.
Η στρατηγική του Μαξίμου διαβάζεται εύκολα: να κερδηθεί χρόνος, να μπει η υπόθεση στο συρτάρι μέχρι μετά τις εκλογές, οι δε εξελίξεις στην Βουλή να συμπέσουν με τις γιορτές, ώστε να καταπιεί το Πάσχα τους όποιους κραδασμούς.
Στο περιθώριο όλων αυτών, δύο πράγματα ξεχωρίζουν:
- η συστηματική στόχευση του δικηγόρου Ζαχαρία Κεσσέ,
- η βουβή συμμετοχή της πλειονότητας των ΜΜΕ σε αυτή την οργανωμένη λήθη.
