English
Ο Πέδρο Σάντσεθ βάζει μπροστά ένα ευρύ πρόγραμμα νομιμοποίησης που αφορά εκατοντάδες χιλιάδες αλλοδαπούς χωρίς χαρτιά, την ίδια στιγμή που πολλές ευρωπαϊκές χώρες κινούνται προς την αντίθετη κατεύθυνση.
Το ισπανικό υπουργικό συμβούλιο ενέκρινε το μέτρο, το οποίο εκτιμάται ότι θα ωφελήσει τουλάχιστον 500.000 ανθρώπους. Οι αιτούντες πρέπει να αποδείξουν ότι βρίσκονται στη χώρα τουλάχιστον πέντε μήνες και δεν έχουν ποινικό μητρώο. Η διαδικασία ξεκίνησε στις 16 Απριλίου και θα διαρκέσει μέχρι το τέλος Ιουνίου. Οι άδειες διαμονής θα είναι ετήσιες και ανανεώσιμες και θα ανοίγουν τον δρόμο για εργασία στην επίσημη οικονομία.
Η απόφαση έρχεται ενώ γειτονικές χώρες, όπως η Γαλλία και η Γερμανία, εντείνουν τις επιστροφές και αυστηροποιούν τα κριτήρια. Σύμφωνα με εκτιμήσεις, μεγάλο μέρος όσων θα νομιμοποιηθούν προέρχεται από ισπανόφωνες χώρες της Λατινικής Αμερικής, αλλά αυξάνονται και οι Αφρικανοί και Μαροκινοί, που μιλούν γαλλικά και ενδέχεται να κινηθούν προς άλλα κράτη-μέλη. Το Σένγκεν επιτρέπει τρίμηνη παραμονή, όμως η έλλειψη ελέγχων στα εσωτερικά σύνορα δυσκολεύει την παρακολούθηση.
Αντιδράσεις από Ευρωπαίους πολιτικούς
Ο Γάλλος ευρωβουλευτής Φρανσουά-Ξαβιέ Μπελαμί χαρακτήρισε τη ρύθμιση «μαζική ανταμοιβή της παρανομίας» και έκανε λόγο για ενίσχυση των δικτύων διακινητών. Ο Μπρουνό Ρεταγιό εξέφρασε την ανησυχία ότι η Γαλλία και άλλες χώρες θα σηκώσουν μεγάλο μέρος του κόστους της ισπανικής πολιτικής. Ο ίδιος ο Σάντσεθ έχει υπερασπιστεί δημόσια την κίνηση ως αναγκαία για την οικονομία μιας χώρας με γηράσκοντα πληθυσμό, ενώ είχε δημοσιεύσει σχετικό άρθρο στους New York Times νωρίτερα φέτος.
Το μέτρο προκαλεί εντύπωση διότι η Ισπανία κινείται αντίθετα από την ευρύτερη ευρωπαϊκή τάση. Το νέο ευρωπαϊκό σύμφωνο για την μετανάστευση και το άσυλο, που τίθεται σε ισχύ τον Ιούνιο, στοχεύει μεταξύ άλλων στην ταχύτερη επιστροφή όσων δεν δικαιούνται προστασία. Η απόφαση της Μαδρίτης θυμίζει σε πολλούς την πολιτική που ακολούθησε η Άνγκελα Μέρκελ το 2015.
Πρακτικές επιπτώσεις
Μεταξύ των νομιμοποιούμενων υπάρχουν άνθρωποι που εργάζονται ήδη σε τομείς όπως η γεωργία, η φροντίδα ηλικιωμένων και οι υπηρεσίες. Ωστόσο, η ευκολία των κριτηρίων εγείρει ερωτήματα για τον έλεγχο ασφαλείας και τις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις στην κοινωνική συνοχή. Η συζήτηση στην Ευρώπη συνεχίζεται, με την Ισπανία να αποτελεί αυτή τη στιγμή την πιο χαρακτηριστική περίπτωση μονομερούς προσέγγισης στο μεταναστευτικό. Γεννάται δε το ερώτημα: Γιατί να υφίστανται επιπτώσεις οι χώρες που αρνούνται να επιμεριστούν το κόστος της λαθρομετανάστευσης και αυτό να μην συμβαίνει για όσες ενθαρρύνουν και επιβραβεύουν την λαθρομετανάστευση, όπως η Ισπανία;
