Ο τουρισμός, που αποτελεί, δυστυχώς, τη ραχοκοκαλιά της ελληνικής οικονομίας με συνεισφορά 25% στο ΑΕΠ, βρίσκεται σε καθεστώς συναγερμού. Και λέμε δυστυχώς διότι μία χώρα οφείλει πρωτίστως να παράγει και μετά να είναι οικονομία υπηρεσιών. Με 80.000 θέσεις εργασίας σε ξενοδοχεία, εστιατόρια και τουριστικές επιχειρήσεις να παραμένουν κενές και την καλοκαιρινή σεζόν να προμηνύεται ως η πιο πολυσύχναστη όλων των εποχών, η Ελλάδα αντιμετωπίζει μια βαθιά κρίση προσωπικού.

Σύμφωνα με ρεπορτάζ της βρετανικής Guardian, η κυβέρνηση καταφεύγει σε μια ιδιαίτερα αμφισβητούμενη στρατηγική: την fast-track νομιμοποίηση 30.000 μη καταγεγραμμένων μεταναστών και τη σύναψη διμερών συμφωνιών με χώρες όπως η Αίγυπτος, το Μπαγκλαντές και το Βιετνάμ για την εισαγωγή εργατικού δυναμικού. Οι κινήσεις αυτές, ωστόσο, εγείρουν σοβαρές ανησυχίες για τις κοινωνικές, οικονομικές και πολιτικές τους επιπτώσεις, με πολλούς να τις χαρακτηρίζουν ως βραχυπρόθεσμη λύση με απρόβλεπτες συνέπειες.

Η έλλειψη εργαζομένων στον τουρισμό αποδίδεται στην εποχικότητα του κλάδου και στις επιπτώσεις της πανδημίας, που οδήγησαν πολλούς Έλληνες να εγκαταλείψουν τον κλάδο για πιο σταθερές δουλειές γραφείου. «Οι Έλληνες αποφεύγουν πλέον τις εξαντλητικές εποχικές δουλειές», δηλώνει στον Guardian ο Δημήτρης Σταθοκωστόπουλος, ιδιοκτήτης εστιατορίου, ο οποίος εξετάζει την πρόσληψη προσωπικού από το Ντουμπάι, αποκαλύπτοντας την απελπισία του κλάδου. Η ελλιπής στήριξη των εργαζομένων μετά το τέλος της σεζόν, Ques: Η εποχικότητα, με επιδόματα ανεργίας μόλις τριών μηνών, καθιστά τον κλάδο μη ελκυστικό, ενώ η κρίση κόστους ζωής επιδεινώνει το πρόβλημα, όπως τονίζει ο Γιώργος Χότζογλου, πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εργαζομένων στον Τουρισμό και την Εστίαση (ΠΟΕΕΤ).

Σε νησιά όπως η Κρήτη και η Ρόδος, η κατάσταση είναι δραματική, με ξενοδόχους να ανταγωνίζονται για εργαζόμενους, προσφέροντας υψηλότερους μισθούς και καλύτερες συνθήκες, χωρίς όμως να καλύπτουν τις ανάγκες για σεφ, σερβιτόρους και προσωπικό καθαριότητας. Η κυβέρνηση, αντί να επενδύσει σε μακροπρόθεσμες λύσεις, όπως η βελτίωση των συνθηκών εργασίας ή η επαγγελματική κατάρτιση Ελλήνων, επιλέγει τη νομιμοποίηση 30.000 μεταναστών και την εκπαίδευση αιτούντων άσυλο για θέσεις στη βόρεια Ελλάδα. Η κίνηση αυτή, που παρουσιάζεται ως «πρωτοποριακή» από την Πανελλήνια Ομοσπονδία Ξενοδόχων, προκαλεί έντονες αντιδράσεις. Επικριτές υποστηρίζουν ότι η μαζική νομιμοποίηση όχι μόνο επιβαρύνει τις τοπικές κοινωνίες, αλλά και υπονομεύει την κοινωνική συνοχή, ιδιαίτερα σε μια χώρα με ιστορικό κατηγοριών για κακοδιαχείριση του μεταναστευτικού.

Οι διμερείς συμφωνίες με χώρες όπως η Ινδία και η Μολδαβία για εισαγωγή εργατών εγείρουν επιπλέον ερωτήματα για την ποιότητα, την κατάρτιση και την ένταξη αυτών των εργαζομένων. «Πρόκειται για βιαστική απόφαση που μπορεί να δημιουργήσει περισσότερα προβλήματα από όσα λύνει», σχολιάζουν αναλυτές, επισημαίνοντας την έλλειψη σχεδίου για την κοινωνική και εργασιακή ενσωμάτωση. Η Σοφία Κουβελάκη, επικεφαλής του Home Project, υποστηρίζει ότι η Ελλάδα θα χρειαστεί 750.000 εργαζόμενους έως το 2050, αλλά η σύνδεση της κάλυψης θέσεων με τη νομιμοποίηση μεταναστών θεωρείται από πολλούς επικίνδυνο προηγούμενο, που μπορεί να πυροδοτήσει αντιδράσεις και να ενισχύσει ακραίες φωνές.