English
Έτσι θα λειτουργούν τα κέντρα επιστροφής λαθρομεταναστών.
Οι σκηνές φρίκης με λαθρομετανάστη να μαχαιρώνει πολλαπλά αθώο λευκό πολίτη σε δρόμο του Μπέλφαστ έρχονται να υπενθυμίσουν για άλλη μια φορά την τεράστια πίεση που δέχονται οι ευρωπαϊκές κοινωνίες από την λαθρομετανάστευση.
Η αυταρχική Ευρωπαϊκή ελίτ κατάλαβε αργά το μέγεθος του προβλήματος, ενώ οι λύσεις που συζητούνται στις Βρυξέλλες παραμένουν πολλές φορές στα χαρτιά. Μία από αυτές είναι τα κέντρα επιστροφής μεταναστών.
Φανταστείτε έναν παράνομο μετανάστη από το Πακιστάν που φτάνει στην Κρήτη περνώντας από τη Λιβύη. Υποβάλλει αίτηση ασύλου και, ενώ περιμένει την απόφαση, χάνεται μέσα στις μεγάλες πόλεις. Σε αρκετές περιπτώσεις επιβιώνει με παράνομες δραστηριότητες. Όταν η αίτησή του απορριφθεί και πιαστεί σε τυχαίο έλεγχο της αστυνομίας, οδηγείται σε κέντρο απέλασης. Εκεί περιμένει μέχρι η χώρα προέλευσής του να τον δεχτεί πίσω.
Μόνο ένας στους πέντε τελικά επαναπροωθείται. Ο λόγος είναι η άρνηση συνεργασίας από τις χώρες προέλευσης. Εδώ ακριβώς έρχονται στη συζήτηση τα κέντρα επιστροφής. Σύμφωνα με το σχέδιο, η Ελλάδα θα μπορεί να μεταφέρει τον παράνομο μετανάστη σε μια τρίτη χώρα, όπως η Ουγκάντα. Από εκεί και μετά, η τύχη του θα αποφασίζεται ανάμεσα στην Ουγκάντα και το Πακιστάν.
Πρόκειται ουσιαστικά για ένα μέτρο αποτροπής. Στέλνει το μήνυμα ότι όποιος ξεκινήσει το ταξίδι προς την Ευρώπη μπορεί να καταλήξει όχι στην Αθήνα ή σε κάποια άλλη ευρωπαϊκή πόλη, αλλά σε μια τρίτη χώρα στην Αφρική.
Η υλοποίηση παραμένει ανοιχτό ζήτημα
Παρότι το ζήτημα της παράνομης μετανάστευσης είναι ιδιαίτερα πιεστικό, με τις κοινωνίες να ασφυκτιούν και τα περιστατικά εγκληματικότητας να αυξάνονται, η υλοποίηση των κέντρων επιστροφής παραμένει ακόμα σε θεωρητικό επίπεδο. Ο χρόνος όμως πιέζει. Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις καλούνται να βρουν πρακτικές λύσεις για να προστατεύσουν τα σύνορα και την καθημερινότητα των πολιτών τους.
Το συγκεκριμένο μοντέλο στοχεύει ακριβώς στην αντιμετώπιση της μη συνεργασίας των χωρών προέλευσης, δίνοντας μια εναλλακτική διαδρομή όταν η άμεση επαναπροώθηση αποδεικνύεται αδύνατη.
Το θέμα παραμένει ανοιχτό, με την Ελλάδα να εξετάζει τρόπους ώστε να διαχειριστεί αποτελεσματικότερα τις ροές από τον Έβρο και τα νησιά, χωρίς να φτάνει η κατάσταση στο αδιέξοδο που βλέπουμε σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες.
