Εμφύλιος στην «Προξενική Αυλή» της Ξάνθης: Ο Ινάντς Μουσταφάογλου «αδειάζει» την Ψευδομουφτεία

Γράφει ο Νίκος Αρβανίτης

Μια δημόσια εξομολόγηση-βόμβα μέσω social media από τον Ινάντς Μουσταφάογλου έρχεται να επιβεβαιώσει αυτό που το RodopiPress επισημαίνει εδώ και καιρό: Το οικοδόμημα των φιλοπροξενικών μηχανισμών στην Ξάνθη παρουσιάζει βαθιές ρωγμές, με την «εσωτερική φαγωμάρα» να παίρνει πλέον διαστάσεις ανοιχτής σύγκρουσης.

Η Απαξίωση από την Ψευδομουφτεία και ο «Αυτόνομος Πυρήνας»

Στο βίντεο-μανιφέστο του, ο κ. Μουσταφάογλου –ο οποίος φέρει την ιδιότητα του εκλεγμένου Δημοτικού Συμβούλου Ξάνθης αλλά και του Ειδικού Συνεργάτη του Δημάρχου Ξάνθης– δεν μάσησε τα λόγια του. Κατήγγειλε ευθέως τα «ιδρύματα» της περιοχής (φωτογραφίζοντας την Ψευδομουφτεία Ξάνθης και τους φιλοπροξενικούς υπαλλήλους) ότι τον αγνόησαν επιδεικτικά, αρνούμενοι να του παραχωρήσουν έστω και 30 αντίτυπα του Κορανίου για τις ανάγκες των Μουσουλμάνων της Θεσσαλονίκης.

Η φράση του «δεν με λαμβάνουν υπόψη» ηχεί ως πολεμική ιαχή. Φαίνεται πως ο κ. Μουσταφάογλου, εκμεταλλευόμενος τον θεσμικό του ρόλο δίπλα στον Δήμαρχο, επιχειρεί να απεγκλωβιστεί από τον απόλυτο έλεγχο των γνωστών προξενικών μικροπαραγόντων, δημιουργώντας έναν δικό του, αυτόνομο πολιτικό και κοινωνικό πυρήνα.

Αμφισβήτηση του «Κατεστημένου»

Η κίνηση αυτή αποτελεί ευθεία αμφισβήτηση του προξενικού κατεστημένου της Ξάνθης . Ο Ινάντς Μουσταφάογλου εμφανίζεται αποφασισμένος να παίξει το δικό του παιχνίδι ισχύος, κατηγορώντας τους «συνοδοιπόρους» του παρελθόντος για πολιτική εκμετάλλευση της θρησκείας και των πιστών.

Η δήλωσή του «ή θα γράψω ιστορία ή θα γίνω ιστορία»Ωδεν είναι μια απλή ρητορική έξαρση, αλλά μια προειδοποίηση προς τηνΩΨευδομουφτεία και τα πέριξ αυτής όργανα ότι η υποταγή τελείωσε. Η «εσωτερική φαγωμάρα» στην Ξάνθη για τον έλεγχο της μειονοτικής ψήφου και της θρησκευτικής επιρροής περνά πλέον σε νέα φάση, με τους άλλοτε συνεργάτες να μετατρέπονται σε άσπονδους εχθρούς.

Σχόλιο Συντάκτη

Η περίπτωση του Ινάντς Μουσταφάογλου είναι ενδεικτική της σήψης που επικρατεί στους κόλπους των παρακρατικών δομών. Όταν ένας ειδικός συνεργάτης Δημάρχου και εκλεγμένο στέλεχος της μειονότητας βγαίνει δημόσια και «καρφώνει» την Ψευδομουφτεία για έλλειψη αλληλεγγύης και πολιτική εκμετάλλευση, τότε το αφήγημα της «ενιαίας και συμπαγούς μειονότητας» καταρρέει.

Ο αγώνας για την καρέκλα και την επιρροή οδηγεί σε έναν ενδομειονοτικό «εμφύλιο» μικροσυμφερόντων. Το ερώτημα είναι αν αυτή η αμφισβήτηση γίνεται για την πραγματική χειραφέτηση των πολιτών ή αν πρόκειται για μια απλή αναδιανομή της προξενικής «πίτας» μεταξύ παλιών και νέων μνηστήρων της εξουσίας.