English
Σκηνικό έντασης στη Βουλή – Αντιπαράθεση Βελόπουλου – Λατινοπούλου με αιχμές και προσωπικές βολές
Με φόντο τη συζήτηση για το πόρισμα της Προανακριτικής Επιτροπής σχετικά με την υπόθεση Τριαντόπουλου, η αποχώρηση της Ελληνικής Λύσης από τη συνεδρίαση συνοδεύτηκε από έντονες δηλώσεις του προέδρου της, Κυριάκου Βελόπουλου, τόσο κατά της κυβέρνησης όσο και κατά της Αφροδίτης Λατινοπούλου, επικεφαλής της «Φωνής Λογικής».
Ο κ. Βελόπουλος επανέλαβε τη θέση του κόμματος για την τραγωδία στα Τέμπη, κάνοντας λόγο για «συγκάλυψη» και εξηγώντας ότι η Ελληνική Λύση δεν επιθυμεί να νομιμοποιήσει, όπως είπε, μια διαδικασία που θεωρεί προσχηματική.
«Εμείς δεν πρόκειται να γίνουμε συνένοχοι στη συγκάλυψη του εγκλήματος των Τεμπών, γι’ αυτό και αποχωρούμε», ανέφερε χαρακτηριστικά, ενώ λίγο νωρίτερα είχε δηλώσει πως «όταν κάποιος κάνει ένα έγκλημα, αν δεν τον καταγγείλεις είσαι συνένοχος. Αν τον βοηθήσεις, είσαι συνένοχος».
Ο ίδιος περιέγραψε την αποχώρηση ως πράξη πολιτικής ευθύνης και ηθικής διαφοροποίησης.
Ωστόσο, ο τόνος ανέβηκε αισθητά όταν πέρασε σε προσωπικές αιχμές εναντίον της Αφροδίτης Λατινοπούλου.
Ο πρόεδρος της Ελληνικής Λύσης επεσήμανε πως, αντί να στοχεύει την αντιπολίτευση, η κριτική θα έπρεπε να στρέφεται προς την κυβέρνηση. «Αντί να κάνετε κριτική στην Ελληνική Λύση, κάντε στην κυβέρνηση», δήλωσε, προσθέτοντας με σαφή υπαινιγμό:
«Αυτή η συμπεριφορά είναι για να την δει ο ψυχίατρος». Και συνέχισε με φράση που προκάλεσε ποικίλα σχόλια: «Εμείς είμαστε όρθιοι στα δύο, όχι στα τέσσερα να παρακαλάμε καναλάρχες».
Η δημόσια σύγκρουση μεταξύ των δύο πολιτικών δεν ξεκίνησε στη Βουλή, αλλά λίγες ημέρες νωρίτερα, όταν η Αφροδίτη Λατινοπούλου εξαπέλυσε δριμεία επίθεση στον Κυριάκο Βελόπουλο, χαρακτηρίζοντάς τον σε ανάρτησή της «δίποδο που έχει εξαπατήσει χιλιάδες Έλληνες».
Η φράση αυτή, που έγινε viral, αποτέλεσε τη θρυαλλίδα για την κλιμάκωση της αντιπαράθεσης, μεταφέροντας την πολιτική τους σύγκρουση από τα κοινωνικά δίκτυα στα έδρανα του Κοινοβουλίου.
Η σύγκρουση Βελόπουλου – Λατινοπούλου αποτυπώνει ένα ευρύτερο ρήγμα στον δεξιό χώρο, καθώς οι δύο πολιτικοί εμφανίζονται να διεκδικούν λόγο και ρόλο σε ένα κοινό εκλογικό ακροατήριο.
Η προσωπική χροιά που έχει λάβει η μεταξύ τους αντιπαράθεση καθιστά σαφές ότι η πολιτική σύγκρουση δεν περιορίζεται σε ιδεολογικές ή θεσμικές διαφωνίες, αλλά πλέον εκδηλώνεται και με όρους δημόσιας εικόνας και προσωπικής αντιπαλότητας.
