English
Ο αρχισυντάκτης του European Conservative, Μικ Χιουμ, στο άρθρο του με τίτλο «Οι ανίκανες δυνάμεις της Ευρώπης κρύβονται πίσω από το μικρό Ισραήλ», καταγγέλλει την αδυναμία και την υποκρισία των ευρωπαϊκών ηγεσιών απέναντι στην κρίση στη Μέση Ανατολή. Μέσα από μια κριτική ανάλυση, ο Χιουμ υποστηρίζει ότι οι ευρωπαϊκοί ηγέτες, ενώ επικρίνουν το Ισραήλ, βασίζονται στη δράση του για την αντιμετώπιση της ισλαμιστικής απειλής, αποκαλύπτοντας έτσι τη δική τους ανικανότητα και ηθική δειλία. Το ρεπορτάζ που ακολουθεί παρουσιάζει τις βασικές θέσεις του άρθρου, χωρισμένες σε θεματικές ενότητες, με ακριβείς φράσεις του συγγραφέα.
Η αδυναμία της Ευρώπης στην κρίση της Μέσης Ανατολής
Ο Χιουμ ξεκινά το άρθρο του επισημαίνοντας ότι η πρόσφατη κρίση στη Μέση Ανατολή «έχει εκθέσει τους Ευρωπαίους ηγέτες μας ως άτολμους, ανίκανους και άνευ σημασίας». Σύμφωνα με τον ίδιο, η επιτυχία των ισραηλινών επιθέσεων κατά στρατιωτικών και πυρηνικών στόχων του Ιράν αποκάλυψε την έλλειψη αποφασιστικότητας των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων. Ενώ το Ισραήλ, μια χώρα με μόλις 9,5 εκατομμύρια κατοίκους, αναλαμβάνει δράση, οι ευρωπαϊκές δυνάμεις παραμένουν αδρανείς, καλώντας για «συγκράτηση και από τις δύο πλευρές» και διαπραγματεύσεις, σαν να υπάρχει «ηθική ισοδυναμία μεταξύ της μοναδικής δημοκρατίας στη Μέση Ανατολή και ενός αυταρχικού ισλαμικού κράτους τρόμου».
Η Υποκρισία των ευρωπαϊκών ηγεσιών
Ο αρχισυντάκτης επικρίνει την «υποκριτική διπλοπροσωπία» της ευρωπαϊκής διπλωματίας, ιδιαίτερα μέσω της συνάντησης της Κάγια Κάλας, ανώτατης διπλωμάτη της ΕΕ, με τον Ιρανό υπουργό Εξωτερικών στη Γενεύη, μαζί με τους υπουργούς της «Ε3» (Γερμανία, Γαλλία, Ηνωμένο Βασίλειο). Ο Χιουμ τονίζει ότι οι Ευρωπαίοι ηγέτες, ενώ δημοσίως αποδοκιμάζουν τις ισραηλινές επιθέσεις, γνωρίζουν ότι αυτές οι ίδιες επιθέσεις είναι που καθιστούν δυνατή οποιαδήποτε πρόοδο προς μια «διπλωματική λύση». Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει, «είναι πολιτικοί απατεώνες καθώς και ηθικοί δειλοί», καθώς βασίζονται στο Ισραήλ για να κάνει τη «βρώμικη δουλειά» που οι ίδιοι αποφεύγουν.
Η ομολογία του Γερμανού καγκελάριου
Ο Χιουμ επικεντρώνεται στην ομολογία του νέου Γερμανού καγκελάριου, Φρίντριχ Μερτς, ο οποίος, κατά τη διάρκεια της συνόδου της G7, δήλωσε σε γερμανικό ραδιόφωνο ότι το Ισραήλ κάνει «τη βρώμικη δουλειά για όλους μας», επιτιθέμενο στο πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν. Ο αρχισυντάκτης σχολιάζει ότι, ενώ ο Μερτς εξέφρασε «τον μέγιστο σεβασμό» για το θάρρος του ισραηλινού στρατού και της κυβέρνησης, ταυτόχρονα αποκάλυψε την «έλλειψη ηθικού θάρρους» στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες. Οι Ευρωπαίοι ηγέτες, σύμφωνα με τον Χιουμ, «κρύβονται πίσω από τις φούστες του μικρού Ισραήλ», περιμένοντας από μια μικρή χώρα να προστατεύσει τα συμφέροντα μισού δισεκατομμυρίου Ευρωπαίων και ολόκληρου του δυτικού κόσμου.
Η Στάση της Ευρώπης και οι συνέπειες
Ο Χιουμ καταλήγει τονίζοντας ότι η στάση της Ευρώπης όχι μόνο αποτυγχάνει να υποστηρίξει το Ισραήλ, αλλά και υπονομεύει την ίδια την αξιοπιστία της ως διεθνούς παράγοντα. Η αδυναμία της να πάρει θέση υπέρ της «μοναδικής δημοκρατίας στη Μέση Ανατολή» και η εμμονή της με διπλωματικές κοινοτοπίες αποκαλύπτουν μια ήπειρο που «δεν είναι παρούσα όταν η ιστορία κινείται». Ο αρχισυντάκτης προειδοποιεί ότι η συνεχιζόμενη αυτή στάση ενισχύει την εικόνα μιας Ευρώπης που παραμένει «στο περιθώριο», ενώ το Ισραήλ αναλαμβάνει το βάρος της αντιμετώπισης της ισλαμιστικής απειλής.
Συμπέρασμα
Το άρθρο του Μικ Χιουμ αποτελεί μια καυστική κριτική της ευρωπαϊκής εξωτερικής πολιτικής, καταδεικνύοντας την αντίφαση μεταξύ των δηλώσεων των ευρωπαϊκών ηγεσιών και των πράξεών τους. Μέσα από φράσεις όπως «κρύβονται πίσω από τις φούστες του μικρού Ισραήλ» και «πολιτικοί απατεώνες καθώς και ηθικοί δειλοί», ο Χιουμ καλεί την Ευρώπη να αναλάβει τις ευθύνες της και να σταθεί στο πλευρό του Ισραήλ, αναγνωρίζοντας τη σημασία του για τη δυτική δημοκρατία. Το κείμενό του αποτελεί μια πρόκληση για τους Ευρωπαίους να επανεξετάσουν τη στάση τους σε έναν κόσμο που αλλάζει ραγδαία.
Ολόκληρο το άρθρο του Μικ Χιουμ
Οι ανίκανες δυνάμεις της Ευρώπης κρύβονται πίσω από το μικρό Ισραήλ
Ήταν μια εξαιρετικά καλή εβδομάδα για το δημοκρατικό Ισραήλ, μια τρομερή εβδομάδα για το ισλαμικό Ιράν και μια πολύ κακή εβδομάδα για τους ηγέτες της Ευρώπης. Η κρίση στη Μέση Ανατολή αποκάλυψε ότι οι ευρωπαϊκές ελίτ είναι άβουλες, ανίσχυρες και άσχετες.
Οι ηγέτες της Ευρώπης που κάνουν φιγούρα έχουν επίσης αποδειχθεί διπρόσωποι απατεώνες. Προσπαθούν να υιοθετήσουν μια ηθική στάση, κοιτάζοντας με περιφρόνηση το Ισραήλ και καταδικάζοντας την επιθετικότητα του εβραϊκού κράτους. Ωστόσο, στην πραγματικότητα, βασίζονται σε αυτό το μικροσκοπικό κράτος των 9,5 εκατομμυρίων ψυχών για να «κάνουν τη βρώμικη δουλειά», όπως παραδέχεται ο Γερμανός καγκελάριος, δηλαδή να νικήσουν την ισλαμική απειλή για τη Δύση.
Οι μεγαλύτεροι ηθικά δειλοί μεταξύ των κυβερνήσεων της Ευρώπης απέτυχαν πλήρως στην ιστορική πρόκληση που θέτει αυτή η σύγκρουση και αρνήθηκαν να ταχθούν στο πλευρό του Ισραήλ. Αντ’ αυτού, ζητούν «συγκράτηση και από τις δύο πλευρές», κατάπαυση του πυρός και διαπραγματεύσεις, σαν να υπήρχε κάποια ηθική ισοδυναμία μεταξύ της μόνης δημοκρατίας στη Μέση Ανατολή και ενός αυταρχικού ισλαμικού κράτους τρομοκρατίας.
Αφού μια διχασμένη διαδικτυακή συνάντηση των υπουργών Εξωτερικών της ΕΕ απέτυχε να εκδώσει μια φιλοϊσραηλινή δήλωση αυτή την εβδομάδα, ένας αντι-ισραηλινός υπουργός δήλωσε στο Politico ότι υπάρχει «μεγάλη διαφορά» μεταξύ του δικαιώματος του Ισραήλ να αμυνθεί και της «προληπτικής στρατιωτικής δράσης» του εναντίον του Ιράν.
Με άλλα λόγια, ισχυρίζονται ότι το Ισραήλ είναι ο επιτιθέμενος σε αυτή την περίπτωση. Σε ποιον φανταστικό κόσμο ζουν αυτοί οι διεθνείς πολιτικοί; Στον πραγματικό κόσμο, το ισλαμικό Ιράν είναι ο επιτιθέμενος που υποστηρίζει τους τρομοκράτες εχθρούς που το Ισραήλ πολεμά σε επτά μέτωπα.
Το Ιράν ήταν πίσω από το πογκρόμ της 7ης Οκτωβρίου στο Ισραήλ, όταν ο παλαιστινιακός εκπρόσωπός του, η Χαμάς, σφαγίασε περισσότερους Εβραίους από όσους έχουν πεθάνει σε οποιαδήποτε άλλη μέρα από το Ολοκαύτωμα των Ναζί. Οι ηγέτες του Ιράν έχουν δεσμευτεί δημοσίως να εξαφανίσουν το Ισραήλ – και τις ΗΠΑ – από την επιφάνεια της γης. Για το σκοπό αυτό, χρηματοδοτούν παγκόσμια δίκτυα τρομοκρατίας που απειλούν τη Δύση και προσπαθούν να αναπτύξουν πυρηνικά όπλα.
Όποιος πιστεύει στη δημοκρατία και τον δυτικό πολιτισμό πρέπει να δηλώσει δυνατά και ξεκάθαρα ότι το Ισραήλ έχει κάθε δικαίωμα να αμυνθεί απαντώντας στις επαναλαμβανόμενες επιθέσεις του Ιράν, με στόχο να εμποδίσει τους Αγιατολάχ να κατασκευάσουν την ισλαμική βόμβα.
Αντί να σταθούν στο πλευρό του Ισραήλ, όμως, οι κορυφαίοι Ευρωπαίοι ηγέτες απευθύνονται τώρα στους Ιρανούς, ζητώντας ευγενικά από το ισλαμικό καθεστώς να διαπραγματευτεί μια εκεχειρία και να συμφωνήσει να περιορίσει το πυρηνικό του πρόγραμμα.
Η κορυφαία διπλωμάτης της ΕΕ, Κάγια Κάλλας, σύμφωνα με πληροφορίες, πρόκειται να συναντηθεί με τον Ιρανό υπουργό Εξωτερικών στη Γενεύη την Παρασκευή, μαζί με τους υπουργούς Εξωτερικών της ομάδας «E3» — Γερμανία, Γαλλία και Ηνωμένο Βασίλειο, παραδοσιακά οι τρεις μεγάλες δυνάμεις της Ευρώπης.
Εδώ γίνεται εμφανής η διπρόσωπη ανειλικρίνεια της ευρωπαϊκής διπλωματίας. Γιατί να φανταστούν ότι οι Ιρανοί θα είναι τώρα πρόθυμοι να συζητήσουν μια πυρηνική συμφωνία, αφού έχουν απορρίψει όλες τις προηγούμενες εκκλήσεις; Μόνο λόγω των καταστροφικών επιπτώσεων των ισραηλινών επιθέσεων!
Με άλλα λόγια, ενώ κλαψουρίζουν για την ανάγκη «συγκράτησης», αυτές οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις γνωρίζουν ότι οι ίδιες ισραηλινές επιθέσεις που αποδοκιμάζουν δημοσίως είναι το κλειδί για την επίτευξη οποιασδήποτε προόδου προς την «διπλωματική λύση» τους. Είναι πολιτικοί απατεώνες και ηθικά δειλοί.
Ο Γερμανός καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς αποκαλύπτει το μυστικό. Καθώς οι τολμηρές επιθέσεις του Ισραήλ εναντίον ιρανικών στρατιωτικών και πυρηνικών στόχων αποδείχθηκαν πιο επιτυχημένες από ό,τι είχαν προβλέψει οι ειδικοί στην Ευρώπη ή τις ΗΠΑ, ο Μερτς προφανώς ένιωσε την αυτοπεποίθηση να αποκαλυφθεί ως μυστικός υποστηρικτής.
Έτσι, στη σύνοδο κορυφής της G7 αυτήν [σ.σ. την προηγούμενη] την εβδομάδα (όπου η ασήμαντη θέση της Ευρώπης αποκαλύφθηκε από την απόφαση του προέδρου των ΗΠΑ Τραμπ να φύγει νωρίς, έχοντας πιο σημαντικά πράγματα να κάνει), ο Μερτς έκανε μια πολιτική εξομολόγηση σε έναν γερμανικό ραδιοφωνικό σταθμό. Παραδέχτηκε ότι, επιτιθέμενοι στο πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, οι Ισραηλινοί έκαναν τη «βρώμικη δουλειά» για τη Δύση.
«Αυτή είναι η βρώμικη δουλειά που κάνει το Ισραήλ για όλους μας», ομολόγησε ο καγκελάριος. «Μπορώ μόνο να πω ότι έχω τον μεγαλύτερο σεβασμό για το γεγονός ότι ο ισραηλινός στρατός και η ισραηλινή κυβέρνηση είχαν το θάρρος να το κάνουν αυτό».
Πρόσθεσε ότι αν το ιρανικό καθεστώς ήταν πρόθυμο να διαπραγματευτεί, η στρατιωτική επέμβαση δεν θα ήταν απαραίτητη. Αλλά τώρα, αν οι διαπραγματεύσεις που επιδίωκε η Ευρώπη αποτύγχαναν, τότε η «πλήρης καταστροφή του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν» θα έπρεπε να μπει στην ατζέντα – για να εκτελεστεί από τους Αμερικανούς, φυσικά.
Σκεφτείτε για μια στιγμή τι λέει εδώ ο Μερτς. Μπορεί να ακούγεται σαν καλή είδηση, ότι ο ηγέτης της Γερμανίας τελικά πήρε τη σωστή θέση. Αλλά αν το Ισραήλ κάνει «τη βρώμικη δουλειά για όλους μας»; Αυτό πρέπει να σημαίνει ότι οι κορυφαίες δυνάμεις της Ευρώπης κρύβονται κρυφά πίσω από το μικρό Ισραήλ, περιμένοντας μια πολεμική χώρα με μόλις 9,5 εκατομμύρια ψυχές να προστατεύσει τα συμφέροντα μισού δισεκατομμυρίου Ευρωπαίων και ολόκληρου του δυτικού κόσμου.
Εκφράζοντας από μακριά τον θαυμασμό του για το γεγονός ότι «ο ισραηλινός στρατός και η ισραηλινή κυβέρνηση είχαν το θάρρος να το κάνουν αυτό», ο Merz εξέθετε επίσης την έλλειψη ηθικού θάρρους στις κορυφαίες πρωτεύουσες της Ευρώπης. Θέλουν να δουν την «πλήρη καταστροφή» του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν, αλλά χωρίς να λερώσουν τα χέρια τους με αίμα.
Αυτή η συζήτηση για το Ισραήλ που «κάνει τη βρώμικη δουλειά» για τη Δύση προήλθε, ας το θυμηθούμε, από έναν νέο Γερμανό καγκελάριο που είναι τώρα το πρότυπο της Βρυξελλών. Τι είδους ηγεσία της ΕΕ υποτίθεται ότι είναι αυτή;
Αυτό επαναφέρει το κρίσιμο ερώτημα που έθεσε ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ JD Vance στη Διάσκεψη για την Ασφάλεια του Μονάχου νωρίτερα φέτος. Μέσα σε όλες τις συζητήσεις για τους νέους μεγάλους αμυντικούς προϋπολογισμούς, ο Vance ρώτησε: τι ακριβώς θέλουν να υπερασπιστούν οι ηγέτες της Ευρώπης στον κόσμο, όταν προδίδουν τις ευρωπαϊκές αρχές της δημοκρατίας και της ελευθερίας του λόγου;
Με το ίδιο πνεύμα, θα μπορούσαμε τώρα να ρωτήσουμε πώς μπορούν να ισχυρίζονται ότι υπερασπίζονται τη δημοκρατία, όταν δεν υποστηρίζουν ανοιχτά το Ισραήλ, που βρίσκεται στην πρώτη γραμμή του παγκόσμιου πολέμου για αυτήν την πολύτιμη αρχή; Τι ακριβώς υποστηρίζουν, αν αρνούνται να αντιμετωπίσουν τον ισλαμισμό στη μάχη μεταξύ πολιτισμού και βαρβαρότητας;
Οι Ισραηλινοί παραμένουν ένα ζωντανό, μαχητικό παράδειγμα αυτού που πρέπει να υποστηρίζει η Ευρώπη: ένα κυρίαρχο, δημοκρατικό έθνος που υπερασπίζεται τα σύνορά του και τον λαό του. Έχουν ήδη επιτύχει αξιοσημείωτα αποτελέσματα, ενώ πολεμούν μόνοι τους, συχνά με το ένα χέρι δεμένο πίσω από την πλάτη, χωρίς την αξιόπιστη υποστήριξη ακόμη και των πιο πιστών ιστορικών συμμάχων τους.
Κάθε Ευρωπαίος ηγέτης που σέβεται τον εαυτό του θα πρέπει τώρα να σταθεί αμέριστα στο πλευρό των Ισραηλινών. Αν δεν το κάνουν, θα ξέρουμε σίγουρα ότι δεν μπορούν να τους εμπιστευτούμε ούτε για την υπεράσπιση της δημοκρατίας στο εσωτερικό τους. Και κανείς δεν θα κάνει τη βρώμικη δουλειά να τους σώσει το τομάρι.
Πηγή: The European Conservative
