English
Για πρώτη φορά από την ίδρυσή του, το Rassemblement National (RN) και η Λεπέν πετυχαίνουν νομοθετική νίκη με την υιοθέτηση νομοσχεδίου που προτείνει.
Το κείμενο αφορά την ανάκληση της συμφωνίας του 1968 μεταξύ Γαλλίας και Αλγερίας, η οποία παρέχει ειδικά προνόμια σε Αλγερινούς πολίτες. Η ψηφοφορία πραγματοποιήθηκε χάρη σε συμμαχία δεξιών και κεντρώων δυνάμεων και στέλνει ισχυρό πολιτικό μήνυμα. Η Αριστερά αντιδρά με οργή και απογοήτευση.
Ιστορικό και προνόμια της συμφωνίας
Οι εκκλήσεις για κατάργηση της συμφωνίας του 1968 αποτελούν επαναλαμβανόμενο θέμα στη γαλλική πολιτική εδώ και χρόνια.
Το κείμενο εγκρίθηκε επί στρατηγού Ντε Γκωλ, ως συνέχεια των συμφωνιών του Εβιάν το 1962 κατά την ανεξαρτησία της Αλγερίας, και χορηγεί ποικίλα προνόμια σε Αλγερινούς πολίτες.
Στην πράξη, η συμφωνία, που διέπεται από διεθνές δίκαιο, εξαιρεί τους Αλγερινούς από τον κοινό γαλλικό νόμο μετανάστευσης. Διευκολύνει την είσοδό τους στη Γαλλία, καθώς δεν απαιτούν βίζα μακράς διαμονής.
Επιταχύνει την απόκτηση αδειών παραμονής σε σύγκριση με υπηκόους άλλων χωρών. Οι όροι για οικογενειακή επανένωση είναι ευνοϊκότεροι, όπως και για την απόκτηση δεκαετούς κάρτας παραμονής.
Η ψηφοφορία στη Βουλή
Την Πέμπτη 30 Οκτωβρίου, η Εθνοσυνέλευση εξέτασε την «κοινοβουλευτική θέση» του RN, δηλαδή την μηνιαία ημέρα που δίνεται σε κάθε κοινοβουλευτική ομάδα για υποβολή νομοσχεδίων.
Προηγούμενες θέσεις του RN είχαν καταλήξει σε αποτυχίες λόγω οργανωμένης κωλυσιεργίας, ακόμη και σε αβλαβή ή κοινής αποδοχής θέματα.
Αυτή τη φορά, το νομοσχέδιο για ανάκληση της συμφωνίας εγκρίθηκε με 185 ψήφους υπέρ έναντι 184. Μία ψήφος αρκούσε για την υπερψήφιση.
Σύμπραξη δυνάμεων
Η επιτυχία οφείλεται σε συνασπισμό του RN με συμμάχους από την Union des Droites pour la République (UDR), τους κεντροδεξιούς Les Républicains (LR) και βουλευτές του κεντρώου Horizons, που ανήκει στο προεδρικό στρατόπεδο και ηγείται ο πρώην πρωθυπουργός Εντουάρ Φιλίπ.
«Είναι νίκη για τη Γαλλία, που παύει να ταπεινώνεται από τη δικτατορία της Αλγερίας!», δήλωσε ο Ερίκ Σιοτί, κύριος σύμμαχος της Μαρί Λεπέν.
Η ψηφοφορία συμπίπτει με αρνητικές εξελίξεις για τον Γάλλο-Αλγερινό συγγραφέα Μπουαλέμ Σανσάλ, φυλακισμένο εδώ και σχεδόν έναν χρόνο από το αλγερινό καθεστώς λόγω κριτικής στάσης, στερημένο ιατρικής φροντίδας παρά την ηλικία και την υγεία του. Όλες οι προσπάθειες απελευθέρωσης απέτυχαν.
Αντιδράσεις της Αριστεράς
Σοκ και δυσαρέσκεια επικρατούν στην Αριστερά. Από την ανακοίνωση, σοσιαλιστές βουλευτές και μέλη του La France Insoumise (LFI) καταγγέλλουν θρίαμβο «ρατσισμού», τέλος του «Ρεπουμπλικανικού Μετώπου» και υποταγή σε «απεχθείς» ιδέες της «άκρας δεξιάς».
Κάποιοι καταφεύγουν σε κλισέ, μιλώντας για «καφέ πανούκλα κληρονόμων της OAS και τρομοκρατών Waffen-SS». Οι υπερβολές αποκαλύπτουν αμηχανία απέναντι σε δημοκρατική ψήφο αντίθετη με την ιδεολογική τους γραμμή.
Μεγάλη η πολιτική σημασία
Το γεγονός έχει πολλαπλή αξία.
Πρώτον, δείχνει ότι Γάλλοι βουλευτές επιθυμούν ανάκτηση ελέγχου απέναντι σε προκλητική και εχθρική αλγερινή κυβέρνηση.
Δεύτερον και το περισσότερο σημαντικό, αποδεικνύει εφικτή δεξιά συναίνεση σε μείζον ζήτημα.
Κεντρώοι και Αριστερά θρηνούν, προβάλλοντας επιχειρήματα κακής πίστης. Ισχυρίζονται ότι η ανάκληση θα οδηγήσει σε επιστροφή στις συμφωνίες Εβιάν του 1962 με ελεύθερη κυκλοφορία.
Το επιχείρημα δεν ευσταθεί: η κατάργηση επαναφέρει την Αλγερία στον κοινό νόμο μετανάστευσης, επιτρέποντας περιορισμούς. Οι Αλγερινοί αποτελούν σήμερα τη μεγαλύτερη ομάδα μεταναστών στη Γαλλία.
Η προεδρική στάση;
Μοναδικός περιορισμός: η ψήφος δεν είναι δεσμευτική. Ο πρόεδρος ελέγχει διεθνείς συμφωνίες και μπορεί να αγνοήσει τη Βουλή. Το προεδρικό στρατόπεδο εμφανίζει διγλωσσία μήνες τώρα.
Ο πρώην πρωθυπουργός Γκαμπριέλ Ατάλ, ηγέτης μακρονικών βουλευτών, είχε ταχθεί υπέρ ανάκλησης αλλά απουσίαζε.
Η Αριστερά επικρίνει απουσίες Μακρονικών που ευνόησαν το RN. Ωστόσο, και στελέχη LFI απουσίαζαν, θεωρώντας το νομοσχέδιο ανέφικτο.
