English
Σάλο έχουν προκαλέσει αποκαλύψεις για νομοθετική ρύθμιση που φέρεται να εξυπηρετεί προσωπικά την υπουργό Τουρισμού Όλγα Κεφαλογιάννη, μετά το διαζύγιό της. Η επίμαχη τροπολογία αφορά ζητήματα γονικής μέριμνας και ενσωματώθηκε σε άσχετο νομοσχέδιο(ΟΠΕΚΕΠΕ).
Και σαν να μην έφτανε αυτό, ο υπουργός Δικαιοσύνης Γιώργος Φλωρίδης έτρεξε αμέσως να πάρει δημοσίως θέση υπέρ της, για να την υπερασπιστεί.
Η υπόθεση ξεκίνησε από εξώδικη δήλωση του πρώην συζύγου της, Μίνωα Μάτσα, ο οποίος εγείρει ερωτήματα για τον τρόπο χρήσης της ρύθμισης.
Σύμφωνα με το εξώδικο, η υπουργός Τουρισμού έγινε η πρώτη που εφάρμοσε τη νέα διάταξη, λίγο καιρό μετά από δικαστική απόφαση που όριζε συνεπιμέλεια των παιδιών τους, καταργώντας την αποκλειστική επιμέλεια.
Η επίμαχη ρύθμιση
Η τροπολογία περιλαμβάνεται στο Μέρος Δ’ του νόμου 5264/2025, που αφορά κυρίως τον ΟΠΕΚΕΠΕ και τιτλοφορείται «Επείγουσες ρυθμίσεις». Επιτρέπει σε γονέα να επαναφέρει υπόθεση γονικής μέριμνας σε πρωτοβάθμιο δικαστήριο, ακόμα και αν έχει εκδοθεί απόφαση και εκκρεμεί η έφεση.
Με αυτόν τον τρόπο, δίνεται η δυνατότητα να παρακαμφθεί η αναμονή για δευτεροβάθμια κρίση. Νομικοί κύκλοι επισημαίνουν ότι κάτι τέτοιο μπορεί να δημιουργήσει παράλληλες διαδικασίες και να επιβαρύνει περαιτέρω τη Δικαιοσύνη σε ευαίσθητα οικογενειακά ζητήματα.
Τι είχε αναφερθεί νωρίτερα
Νωρίτερα, είχαν υπάρξει δημοσιεύματα που χαρακτήριζαν την τροπολογία ως «ντροπολογία» τελευταίας στιγμής για τη συνεπιμέλεια παιδιών, με υποψίες ότι προήλθε από απαίτηση της Όλγας Κεφαλογιάννη και ενσωματώθηκε σε άσχετο νομοσχέδιο.
Μετά το διαζύγιο, το δικαστήριο είχε αποφασίσει πλήρη συνεπιμέλεια από τους δύο γονείς. Ωστόσο, η υπουργός, μη ικανοποιημένη, φέρεται να προώθησε διάταξη που επιτρέπει νέα εκδίκαση σε πρωτοβάθμιο βαθμό, χωρίς αναμονή για το εφετείο. Η ρύθμιση υπερψηφίστηκε από βουλευτές της ΝΔ, και η ίδια έγινε η πρώτη που την εφάρμοσε.
Ο Φλωρίδης υπερασπίζεται την Κεφαλογιάννη
Η συζήτηση γύρω από την τροπολογία για συνεπιμέλεια ξεκίνησε μετά από ερωτήσεις σε τηλεοπτική συνέντευξη. Ο Γιώργος Φλωρίδης, μιλώντας στο OPEN, ξεκαθάρισε ότι δεν υπήρξε καμία απόκρυψη. Κι όμως, η ενσωμάτωση της ρύθμισης σε νομοσχέδιο για τον ΟΠΕΚΕΠΕ προκάλεσε ερωτήματα.
«Όταν ετοιμάζεται ένα νομοσχέδιο, τα υπουργεία ενημερώνονται για πιθανές προσθήκες. Στην περίπτωση αυτή, το σχέδιο νόμου του υπουργείου Οικονομικών αφορούσε τη μεταφορά του ΟΠΕΚΕΠΕ στην ΑΑΔΕ. Εκεί προστέθηκαν ρυθμίσεις από δώδεκα υπουργεία συνολικά.
Οι διατάξεις ξεπέρασαν τις 35, με οκτώ από αυτές να προέρχονται από το υπουργείο Δικαιοσύνης. Μία μόνο πυροδότησε τη συζήτηση. Η τροπολογία κατατέθηκε, μοιράστηκε στα κόμματα και συζητήθηκε επί δύο ημέρες χωρίς κριτική τότε.»
Η ρύθμιση δίνει δικαίωμα σε γονέα που διαφωνεί με πρωτόδικη απόφαση για γονική μέριμνα να ζητήσει αναστολή εκτέλεσης μέχρι την έφεση. Αυτό ισχύει ήδη σε άλλες υποθέσεις, αλλά όχι για παιδιά. Υπήρχε ανάγκη εδώ και καιρό, σύμφωνα με τον υπουργό.
Οι αιχμές από τον Μίνωα Μάτσα
Στο εξώδικό του, ο Μίνως Μάτσας περιγράφει με έντονο τρόπο τη δικαστική τους διαμάχη, αναφέροντας συνεχή κλιμάκωση εντάσεων και χρήση ένδικων μέσων. Παράλληλα, μιλά για «εντυπωσιακή σύμπτωση» ανάμεσα στην πρωτόδικη απόφαση για συνεπιμέλεια και την ψήφιση της τροπολογίας, η οποία φέρει και την υπογραφή της υπουργού.
Χωρίς να κατηγορεί απευθείας ότι η ρύθμιση δημιουργήθηκε για την προσωπική της υπόθεση, επισημαίνει ότι η άμεση χρήση της από την ίδια εγείρει σοβαρά ηθικά και πολιτικά ερωτήματα. Η υπόθεση αυτή φαίνεται να θα συνεχίσει να απασχολεί την κοινή γνώμη, καθώς θίγει θέματα λειτουργίας της Δικαιοσύνης, θεσμικής συμπεριφοράς και ορίων μεταξύ ιδιωτικής ζωής και δημόσιου ρόλου.
Η απάντηση
«Αναφορικά με τον θόρυβο που έχει δημιουργηθεί, θέλω να είμαι απολύτως σαφής: Ο νόμος δίνει τη δυνατότητα σε κάθε γονέα να ζητήσει δικαστικά τη μεταρρύθμιση ζητημάτων που αφορούν τη γονική μέριμνα, όταν αλλάζουν οι συνθήκες ζωής ενός παιδιού. Πρόκειται για μια ρύθμιση που προτάθηκε από το Υπουργείο Δικαιοσύνης και ψήφισα μαζί με 179 συναδέλφους μου, γιατί τη θεωρώ σωστή και δίκαιη, με γνώμονα το συμφέρον των παιδιών.
Δεν κρύβω ότι έκανα χρήση της, καθώς αντιμετωπίζω μια ιδιαίτερα δύσκολη πραγματικότητα. Τα ανήλικα, τεσσάρων ετών, παιδιά μου υποχρεώνονται να αλλάζουν σπίτι κάθε δύο ημέρες, βιώνοντας έντονη πίεση και σοβαρή επιβάρυνση στην καθημερινότητά τους και στην ψυχική τους ισορροπία, σε μια ηλικία όπου η σταθερότητα και η ασφάλεια είναι απολύτως καθοριστικές.
Ως μητέρα, αλλά και ως μέλος της Κυβέρνησης, πιστεύω ότι δεν έχω λιγότερα δικαιώματα από οποιονδήποτε πολίτη λόγω της ιδιότητας μου.
