English
Με μια δυναμική ομιλία στη Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου, ο καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς τροφοδότησε τη συζήτηση για τον δικό του ευρωπαϊκό πυρηνικό εξοπλισμό. Μίλησε για ένα «βαθύ χάσμα» που έχει ανοίξει με τις ΗΠΑ και δήλωσε ότι έχει ξεκινήσει «συζητήσεις με τον Γάλλο πρόεδρο για την ευρωπαϊκή πυρηνική αποτροπή». Πριν από αυτό, ο πρώην υπουργός Εξωτερικών των Πρασίνων, Γιόσκα Φίσερ, είχε απαιτήσει μια δική του ευρωπαϊκή πυρηνική αποτροπή.
Merz: I have begun initial talks with President Macron on European nuclear deterrence.
This will be fully embedded in NATO’s nuclear sharing. There will be no different security zones within Europe
— Tymofiy Mylovanov (@Mylovanov) February 13, 2026
Κυρίαρχος είναι αυτός που αποφασίζει για την κατάσταση έκτακτης ανάγκης.
Αυτή η συνοπτική δήλωση του Καρλ Σμιτ εξηγεί, γιατί σε έναν κόσμο πυρηνικών δυνάμεων τίθεται τελικά το ερώτημα με τι μπορεί μια χώρα να αμυνθεί σε έναν ενδεχόμενο πυρηνικό εκβιασμό. Η αμερικανική διοίκηση υπό τον Ντόναλντ Τραμπ θυμίζει σχεδόν καθημερινά στους Ευρωπαίους, κυρίως τη Γερμανία, ότι χωρίς την ομπρέλα των αμερικανικών πυρηνικών όπλων θα βρίσκονται με άδεια χέρια.
Η Γερμανία και άλλες μη πυρηνικές χώρες της Ευρώπης δεν είναι από αυτή την άποψη κυρίαρχες και αντιμετωπίζουν γυμνές την πυρηνική απειλή. Για αυτόν τον λόγο, μιλούν συνεχώς για την «κυριαρχία αποτροπής» της Ρωσίας.
Μια «Ευρωπαϊκοποίηση» της πυρηνικής ομπρέλας είναι μη ρεαλιστική
Θεωρητικά, μια γερμανική πυρηνική αποτροπή θα ήταν επομένως λογική με την έννοια μεγαλύτερης κυριαρχίας. Ο Φραντς Γιοσέφ Στράους το είχε απαιτήσει το 1958 ως υπουργός Άμυνας – και είχε αποτύχει. Το λιγότερο πρόβλημα με τα πυρηνικά όπλα είναι να τα αποκτήσεις και να τα κατέχεις. Αναμένονται τεράστιες κοινωνικές, νομικές και γραφειοκρατικές προκλήσεις στη Γερμανία.
Το κρίσιμο όμως είναι: τα πυρηνικά όπλα είναι άχρηστα αν δεν πιστεύει κανείς ότι ο κάτοχός τους θα τα χρησιμοποιήσει και στην πράξη. Στο στρατό της Γερμανίας και στις ελίτ της στην τρέχουσα πολιτική και ψυχική τους κατάσταση, κανείς δεν εμπιστεύεται κάτι τέτοιο. Ο πρώην υπουργός Εξωτερικών Σίγμαρ Γκαμπριέλ (SPD) το εκφράζει καθαρά όταν δηλώνει:
Δεν είμαστε καν σε θέση, τουλάχιστον προς το παρόν, να στήσουμε μια συμβατική άμυνα.
Εννοεί μια άμυνα που να προκαλεί πραγματικό σεβασμό στους αντιπάλους και τους συμμάχους.
Μένει η ιδέα για μια «Ευρωπαϊκοποίηση» των πυρηνικών όπλων της Γαλλίας και της Μεγάλης Βρετανίας. Ούτε κατά διάνοια το Παρίσι και το Λονδίνο σκέφτονται να παραδώσουν το πυρηνικό τους οπλοστάσιο σε γελοία θεσμικά όργανα της ΕΕ, πόσο μάλλον στους Γερμανούς. Πυρηνικά όπλα με επιφύλαξη του Κοινοβουλίου; Πιο πιθανόν να επιτρέψουν στη Γερμανία να χρηματοδοτήσει συνδυασμένα τα όπλα τους. Η στρατιωτική δύναμη κοστίζει χρήματα. Η αποδοχή της συνήθως στοιχίζει ακόμη περισσότερα χρήματα. Η Γερμανία δεν έχει εναλλακτική λύση σχετικά με την παρουσία αμερικανικών πυρηνικών όπλων στο έδαφός της και προς το συμφέρον της ισορροπίας δυνάμεων στην δυτική συμμαχία.
