English
Με νέα ανάρτηση στα κοινωνικά δίκτυα, η Μαρία Καρυστιανού κατηγορεί τα ΜΜΕ ότι παραμόρφωσαν τα λεγόμενά της για τις αμβλώσεις, αποσιωπώντας άλλα κρίσιμα ζητήματα από τη συνέντευξή της, σε μια προσπάθεια να την πλήξουν πολιτικά.
Η Μαρία Καρυστιανού, γνωστή από την τραγωδία των Τεμπών, επανέρχεται στο θέμα των αμβλώσεων με ανάρτηση που δημοσιεύτηκε σήμερα, 20 Ιανουαρίου 2026. Εκεί καταγγέλλει ότι η χθεσινή της δήλωση διαστρεβλώθηκε εσκεμμένα από ορισμένα μέσα ενημέρωσης.
Σύμφωνα με την ίδια, τα ΜΜΕ εστίασαν αποκλειστικά σε μια άκαιρη ερώτηση, αγνοώντας θεσμικά προβλήματα όπως
- τα κυβερνητικά σκάνδαλα,
- η ακρίβεια,
- η φτωχοποίηση πολιτών
- η κατάρρευση υγείας και παιδείας.
Κι όμως, η Καρυστιανού ξεκαθαρίζει ότι κανένα ανθρώπινο δικαίωμα δεν μπαίνει σε διαβούλευση ή διαπραγμάτευση. Τονίζει πως όσοι την επικρίνουν δεν ενδιαφέρονται πραγματικά για τη θέση της γυναίκας, τη στήριξη της μητρότητας, την υπογεννητικότητα ή το δημογραφικό.
Αντίθετα, βλέπει πίσω από αυτό μια οργανωμένη προσπάθεια αποδόμησής της, μέσω ενός πολιτικού συμβολαίου δολοφονίας χαρακτήρα.
Η διευκρίνιση για τις αμβλώσεις
Στην ανάρτησή της, η Μαρία Καρυστιανού εξηγεί ότι ο δημόσιος διάλογος που ανέφερε αφορά τα κοινωνικά αίτια πίσω από τις αμβλώσεις. Αναφέρεται σε ελλιπή ενημέρωση νέων, απουσία σεξουαλικής αγωγής, περιορισμένη πρόσβαση σε αντισύλληψη και κενά στην κοινωνική πρόνοια.
Προτείνει λύσεις όπως
- ολοκληρωμένες δομές για εγκύους,
- δωρεάν υπηρεσίες οικογενειακού προγραμματισμού,
- στήριξη μονογονεϊκών οικογενειών
- επιδόματα που επιτρέπουν σε γυναίκες να μη διχάζονται μεταξύ κύησης και εργασίας ή σπουδών.
Σύμφωνα με την ίδια, η δημογραφική κρίση δεν λύνεται με περιορισμούς δικαιωμάτων, αλλά με ισχυρό κοινωνικό κράτος που προσφέρει επιλογές και στήριξη. Η ελευθερία της γυναίκας γίνεται ουσιαστική μόνο με οικονομική ασφάλεια, πρόσβαση σε υγεία και προστασία μητρότητας. Καλεί σε συζήτηση για δημόσια υγεία, πρόνοια και σεβασμό θεσμών, ώστε καμία γυναίκα να μη φτάνει σε αδιέξοδο από φόβο ή εγκατάλειψη.
Τι είχε πει στη συνέντευξη στο OPEN
Στη χθεσινή συνέντευξη στους Δημήτρη Στραβελάκη και Γιώργο Καραμήτρο στο OPEN, η Καρυστιανού απάντησε σε ερώτηση για τις αμβλώσεις: «Σέβομαι την ελεύθερη βούληση, είναι πολύ σημαντική και είναι και κατοχυρωμένη συνταγματικά. Θεωρώ ότι είναι ένα θέμα δημόσιας διαβούλευσης. Ας αποφασίσει η κοινωνία τι θα ήθελε να γίνει».
Σε διευκρινιστική ερώτηση, πρόσθεσε: «Υπάρχει μία ιδιαιτερότητα στο θέμα των αμβλώσεων, διότι αφορά τα δικαιώματα της γυναίκας, δικό της είναι το σώμα, η αλήθεια είναι αυτή, αλλά και τα δικαιώματα του εμβρύου. Τώρα εγώ είμαι και παιδίατρος, επομένως και λόγω της επιστήμης μου, διχάζομαι στο ποια δικαιώματα θα πρέπει να είναι… παραπάνω, δεν μπορώ να τα ιεραρχήσω».
Κατέληξε λέγοντας: «Η επιστήμη μου με έχει βάλει σε μία θέση, να βλέπω και τη ζωή που έχει μόλις δημιουργηθεί, αλλά κατανοώντας πλήρως και το δικαίωμα μιας γυναίκας να αποφασίσει αν θέλει την τεκνοποίηση ή όχι».
Η ανάρτηση της Μαρίας Καρυστιανού
Ανέμενα στωικά χθες μέχρι το βράδυ, παρακολουθώντας την πλήρη «απογύμνωση» των Μέσων Ενημέρωσης.
Δυστυχώς η πλειοψηφία των Μέσων Ενημέρωσης (με ελάχιστες εξαιρέσεις που οφείλω να αναγνωρίσω) ΑΠΟΣΙΩΠΗΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΘΕΣΜΙΚΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ που ανέδειξε η χθεσινή συνέντευξή μου στους κ.κ. Στραβελάκη και Καραμήτρου, και εστίασε ΜΟΝΟΘΕΜΑΤΙΚΑ στην άκαιρη ερώτηση περί αμβλώσεων, που οι ερωτώντες δημοσιογράφοι έκριναν πιο σημαντική στις προτεραιότητές τους από τα προβλήματα που ταλανίζουν τη χώρα μας, δηλαδή τα τεράστια σκάνδαλα της κυβέρνησης Μητσοτάκη, η συνεχής θεσμική εκτροπή, η εξόντωση των αγροτών, η ακρίβεια και η φτωχοποίηση των πολιτών, η κατάρρευση της υγείας και της παιδείας, και τόσα άλλα σημαντικά θέματα που βιώνουμε.
Η χθεσινή απάντησή μου στο θέμα των αμβλώσεων διαστρεβλώθηκε ΣΚΟΠΙΜΩΣ από όσους βρίσκονται σε διατεταγμένη υπηρεσία αποδόμησης μου και συμπράττουν αδίστακτα στο πολιτικό συμβόλαιο δολοφονίας χαρακτήρα μου.
Κανένα ανθρώπινο δικαίωμα ΔΕΝ τίθεται σε διαβούλευση, ΔΕΝ αποτελεί αντικείμενο διαπραγμάτευσης, αλλά ΟΥΤΕ και πεδίο πολιτικών παιχνιδιών, όπως κάποιοι επιχειρούν να παρουσιάσουν.
Όσοι βάλλουν εναντίον μου με αφορμή ένα πολυδιάστατο ιατρικό και νομικό θέμα για το οποίο ο νομοθέτης έχει ήδη προβλέψει,
δεν νοιάζονται ούτε για τη θέση της γυναίκας σήμερα, ούτε για τα προβλήματα της, ούτε για τη στήριξη της μητρότητας, ούτε για την υπογεννητικότητα, ούτε για το δημογραφικό πρόβλημα, ούτε για τα δικαιώματα των παιδιών, ούτε για την οικογένεια και την επιβίωσή της!
Ούτε έχουν σκεφθεί γιατί οδηγείται μια γυναίκα ή ένα ζευγάρι στην άμβλωση, πόσο μάλλον για τη βιοηθική.
Το βασικό για αυτούς ήταν και είναι να ανακοπεί με κάθε τρόπο και μέσο, η εντατική «κυοφορία» ενός μεγάλου κινήματος, που μπορεί να αλλάξει τη συζήτηση και να θέσει τη κοινωνία και πάλι στο επίκεντρο του δημόσιου διαλόγου και της λήψης αποφάσεων.
Η ανάγκη δημόσιου διαλόγου, στην οποία αναφέρθηκα, αφορά τα πραγματικά κοινωνικά αίτια που οδηγούν χιλιάδες γυναίκες σε αυτή την εξαιρετικά δύσκολη απόφαση: την ελλιπή ενημέρωση των νέων, την απουσία συστηματικής σεξουαλικής αγωγής, την περιορισμένη πρόσβαση σε σύγχρονες μεθόδους αντισύλληψης και, κυρίως τα κενά της κοινωνικής πρόνοιας.
Για τον λόγο αυτό, ο ουσιαστικός διάλογος πρέπει να στραφεί: στη δημιουργία ολοκληρωμένων δομών κοινωνικής πρόνοιας για εγκύους και νέες μητέρες, στη δωρεάν πρόσβαση σε υπηρεσίες οικογενειακού προγραμματισμού και αντισύλληψης, στη στήριξη της μονογονεϊκής οικογένειας, σε επιδόματα και υπηρεσίες που επιτρέπουν σε μια γυναίκα να μη διχάζεται ανάμεσα στην κύηση και την εργασία ή τις σπουδές της.
Η δημογραφική και υπαρξιακή κρίση που αντιμετωπίζει η χώρα, δεν μπορεί να απαντηθεί με περιορισμούς δικαιωμάτων, αλλά με ένα ισχυρό κοινωνικό κράτος που προσφέρει πραγματικές επιλογές και αληθινή στήριξη στον πολίτη.
Η ελευθερία της γυναίκας γίνεται ουσιαστική μόνο όταν συνοδεύεται από οικονομική ασφάλεια, πρόσβαση στην υγεία, αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας και προστασία της μητρότητας.
Αυτή είναι η διαβούλευση που οφείλουμε να ανοίξουμε: μια συζήτηση για όρους δημόσιας υγείας, κοινωνικής πρόνοιας και σεβασμού των θεσμών, ώστε καμία γυναίκα να μη φτάνει σε αδιέξοδο από φόβο, άγνοια ή εγκατάλειψη.
Με αίσθημα ευθύνης απέναντι στις γυναίκες, στα παιδιά και στο μέλλον της χώρας, πιστεύω σε μια κοινωνία που θα τις στηρίζει μέσα από την πρόληψη, την ενημέρωση και την αλληλεγγύη, και όχι βέβαια μέσα από διχασμούς.
Σας ευχαριστώ.
