English
Δύο άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους και 15 ακόμα τραυματίστηκαν σε μια άγρια ανταλλαγή πυρών στα Βορίζια του Ηρακλείου, το πρωί του Σαββάτου 1 Νοεμβρίου. Οι πυροβολισμοί ξεπέρασαν τις 2.000 σφαίρες, μετατρέποντας το χωριό σε πεδίο μάχης.
Οι δράστες εξακολουθούν να μην έχουν εντοπιστεί, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο νέων συγκρούσεων. Μια γυναίκα μάλιστα υπέστη ανακοπή από το σοκ, ανεβάζοντας τον απολογισμό σε τρεις νεκρούς συνολικά.
Εδώ ένα βίντεο από το YouTube που δείχνει το χρονικό της τραγωδίας:
Κλειστά μέχρι και τα σχολεία!
Οι αρχές αποφάσισαν να κλείσουν τα σχολεία της περιοχής τη Δευτέρα για λόγους ασφαλείας, δημιουργώντας ουσιαστικά ένα άτυπο lockdown.
Αυτό δείχνει πόσο βαθιά ριζωμένο είναι το πρόβλημα, καθώς η πολιτεία φοβάται νέο ξέσπασμα βίας. Ποιος μπορεί να εγγυηθεί ότι σε δέκα ή είκοσι μέρες δεν θα ξανασυμβεί κάτι παρόμοιο;
Θα παραμείνουν κλειστά τα σχολεία, ή θα επεκταθεί το μέτρο και σε δημόσιες υπηρεσίες και επιχειρήσεις μέχρι να βρεθούν οι υπεύθυνοι;
Η διαχρονική ευθύνη της αστυνομίας
Η ελληνική αστυνομία, τόσο η φυσική όσο και η πολιτική ηγεσία, φέρει μεγάλο μερίδιο ευθύνης για τις σκηνές που θυμίζουν άγρια Δύση. Η Κρήτη είναι η μόνη περιοχή στη χώρα όπου όλοι γνωρίζουν το ζήτημα της παράνομης οπλοκατοχής και οπλοχρησίας, αλλά καμία ουσιαστική δράση δεν λαμβάνεται.
Είτε δεν μπορούν να επέμβουν, αποδεικνύοντας ανικανότητα, είτε δεν θέλουν για λόγους που μένουν αδιευκρίνιστοι.
Πού έχει ξανασυμβεί κάτι τέτοιο σε πολιτισμένη χώρα; Να επιβάλλεται περιορισμός σε ολόκληρη περιοχή επειδή η επίσημη αρχή αδυνατεί να διασφαλίσει την τάξη.
Η βεντέτα στα Βορίζια δεν είναι μεμονωμένο περιστατικό, αλλά συνέχεια μιας μακράς αλυσίδας βίας που η πολιτεία αφήνει ανεξέλεγκτη.
Προσπάθειες αντιμετώπισης και αμφιβολίες
Τους τελευταίους μήνες, δημιουργήθηκε Τμήμα Αντιμετώπισης Οργανωμένου Εγκλήματος στην Κρήτη, με στόχο να περιοριστεί η εμπορία όπλων και η οπλοκατοχή από τους αυτοαποκαλούμενους σερίφηδες του νησιού.
Ωστόσο, μένει να φανεί αν αυτή η πρωτοβουλία θα φέρει πραγματικά αποτελέσματα ή αν θα παρέμβουν συμφέροντα, όπως κουμπάροι και βουλευτές, για να προστατεύσουν τους ενόχους.
Μέχρι πότε θα συνεχίζονται οι θρήνοι, με γυναίκες ντυμένες στα μαύρα και παιδιά να μένουν ορφανά; Και μέχρι πότε αυτοί που κρατούν πιστόλια θα βαφτίζονται λεβέντες, ενώ στην πραγματικότητα σπέρνουν τον τρόμο;
