English
Σε μια δραματική στροφή των εξελίξεων στον πόλεμο της Ουκρανίας, ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ φαίνεται να παίρνει τα ηνία των ειρηνευτικών διαπραγματεύσεων, προτείνοντας άμεσες συναντήσεις που θα μπορούσαν να αλλάξουν το τοπίο στην Ανατολική Ευρώπη και δη στον πόλεμο της Ουκρανίας.
Βασισμένο σε αποκλειστικές πληροφορίες από διεθνή μέσα, το NewsFire.GR αποκαλύπτει τις λεπτομέρειες των πρόσφατων συναντήσεων Τραμπ-Ζελένσκι και την εμπλοκή Ευρωπαίων ηγετών, ενώ αναλύει τις κρυφές πτυχές που κρύβονται πίσω από τις δηλώσεις και τις σιωπές – ιδιαίτερα την υποκριτική στάση ορισμένων που μιλούν για ειρήνη ενώ τροφοδοτούν έναν ατελείωτο εφιάλτη.
Η Διπλή Συνάντηση στο Λευκό Οίκο: Από το Δίδυμο Τραμπ-Ζελένσκι στη Συμμαχία με την Ευρώπη
Η χθεσινή ημέρα (18 Αυγούστου 2025) σημαδεύτηκε από δύο κρίσιμες συναντήσεις στον Λευκό Οίκο. Αρχικά, ο Τραμπ υποδέχθηκε τον Ουκρανό πρόεδρο Βολοντίμιρ Ζελένσκι σε μια «θερμή» ατμόσφαιρα, μακριά από τις εντάσεις του παρελθόντος.
Στη συνέχεια, η συζήτηση επεκτάθηκε με την παρουσία Ευρωπαίων ηγετών, όπως ο Γερμανός καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς, ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν, η Ιταλίδα πρωθυπουργός Τζόρτζια Μελόνι, ο Βρετανός πρωθυπουργός Κιρ Στάρμερ, ο Φινλανδός πρωθυπουργός Πέτερι Όρπο, ο επικεφαλής του NATO Μαρκ Ρούτε και η Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα Φον ντερ Λάιεν.
Οι συναντήσεις εστίασαν στην ανάγκη τερματισμού του πολέμου, με τον Τραμπ να προαναγγέλλει τηλεφωνική επικοινωνία του με τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν, προκειμένου να κανονίσει μια διμερή – αρχικά – συνάντηση Πούτιν-Ζελένσκι.
Αυτή η πρωτοβουλία, που θα ακολουθηθεί από μια άμεση τριμερή συνάντηση με την συμμετοχή του Τραμπ, δεν αμφισβητήθηκε από κανέναν από τους παρευρισκόμενους, δείχνοντας μια σπάνια συναίνεση στον εκτοπισμό της Ευρώπης από τις ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις.
Μόνον ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν τόλμησε να ψελλίσει, ότι μετά την τριμερή συνάντηση Ρωσίας-Ουκρανίας-ΗΠΑ – σε δεύτερο χρόνο – θα πρέπει να ακολουθήσει μία τετραμερής με την ΕΕ. Πόσοι όμως, αλήθεια, πήραν στα σοβαρά το «ομόφωνο» ενδιαφέρον τρων Ευρωπαίων ηγετών για ειρήνη;
Οι Προτάσεις Τραμπ: Γρήγορη Ειρήνη Χωρίς Προϋποθέσεις;
Ο Τραμπ, γνωστός για την «σκληρή» διαπραγματευτική του τακτική, πρότεινε άμεσες ενέργειες: μια συνάντηση Πούτιν-Ζελένσκι εντός δύο εβδομάδων, πιθανώς στη Γενεύη ή την Ουγγαρία, και εγγυήσεις ασφαλείας για την Ουκρανία από ευρωπαϊκές χώρες με συντονισμό από τις ΗΠΑ.
Εντυπωσιακό είναι ότι κανείς δεν έθιξε το ευαίσθητο ζήτημα της επιστροφής εδαφών που έχει καταλάβει η Ρωσία, όπως μέρη του Ντονέτσκ και του Λουγκάνσκ, εστιάζοντας αντ’ αυτού σε πρακτικές λύσεις όπως η ανταλλαγή αιχμαλώτων και η επιστροφή παιδιών. Ακόμη και ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι, όταν ερωτήθηκε σχετικά από δημοσιογράφο «πέταξε την μπάλα στην κερκίδα», απαντώντας με αοριστίες.
Ο Ζελένσκι χαρακτήρισε τη συνάντηση «την καλύτερη στην ιστορία», ενώ ο Τραμπ τόνισε ότι «όλοι θέλουν να τελειώσει αυτός ο πόλεμος». Παράλληλα, ο Αμερικανός πρόεδρος δεν δέχθηκε καμία κριτική για το άνοιγμα διαλόγου με τη Ρωσία, μια κίνηση που φαίνεται να γίνεται αποδεκτή ως αναγκαία για την ειρήνη – σε αντίθεση με την ευρωπαϊκή στάση που συχνά προτιμά την κλιμάκωση.
Ευρωπαϊκές Αντιδράσεις: Υπέρ της Ειρήνης, αλλά με Αστερίσκους και Υποκρισία
Οι Ευρωπαίοι ηγέτες, από τον Μακρόν μέχρι τον Μερτς, υπογράμμισαν τη δέσμευσή τους για ειρήνη, με δηλώσεις όπως «πρέπει να τελειώσει ο πόλεμος» και προτάσεις για εγγυήσεις ασφαλείας.
Ωστόσο, αυτή η ρητορική φαντάζει κενή και υποκριτική, καθώς στην πράξη η ΕΕ και η Μεγάλη Βρετανία έχουν διακόψει τους επίσημους διαύλους επικοινωνίας με τη Μόσχα εδώ και χρόνια, επιβάλλοντας κυρώσεις και συνεχίζοντας να τροφοδοτούν με όπλα και οικονομική στήριξη έναν πόλεμο που μοιάζει αδιέξοδος, με τον ουκρανικό λαό να πληρώνει το βαρύτερο τίμημα σε ανθρώπινες ζωές και καταστροφές.
Παρά τις ενστάσεις ορισμένων, όπως η απαίτηση του Μερτς για εκεχειρία πριν τις διαπραγματεύσεις, η οποία απορρίφθηκε άμεσα από τον Τραμπ, όλοι φάνηκαν να στηρίζουν την πορεία προς ειρήνη χωρίς να αμφισβητούν τις πρωτοβουλίες του Αμερικανού προέδρου – αν και η ιστορία δείχνει ότι τέτοιες «ειρηνικές» δηλώσεις συχνά κρύβουν επιθυμία για παρατεταμένη σύγκρουση.
Το βλέμμα της Μελόνι στην εμμονή του Μερτς για εκεχειρία πριν τη συνάντηση είναι «όλα τα λεφτά» στο παρακάτω βίντεο…
Οι απαιτήσεις Πούτιν και το μέλλον της Ουκρανίας
Οι απαιτήσεις της Ρωσίας, όπως η αποστρατικοποίηση της Ουκρανίας και η εγκατάλειψη φιλοδοξιών για ένταξη στο ΝΑΤΟ, τέθηκαν στο τραπέζι χωρίς να προκαλέσουν ρήξεις. Ο Τραμπ, έχοντας ήδη συναντηθεί με τον Πούτιν στην Αλάσκα, εκφράζει αισιοδοξία για συμφωνία, ενώ ο Ζελένσκι δείχνει έτοιμος για διάλογο. Η πρόταση για χρηματοδότηση όπλων 100 δισ. δολαρίων από την Ευρώπη υπογραμμίζει την πίεση προς τους συμμάχους, αλλά η εστίαση παραμένει στην ειρήνη, με τον υπουργό Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο να ηγείται ομάδας για εγγυήσεις ασφαλείας – μια κίνηση που εκθέτει περαιτέρω την ευρωπαϊκή υποκρισία, καθώς μιλούν για λήξη του πολέμου ενώ σπρώχνουν την Ουκρανία σε μεγαλύτερο αιματοκύλισμα.
Η Ελλάδα πού βρίσκεται σε όλο αυτό;
Όχι πως θα περίμενε βέβαια κανείς η Ελλάδα να προσκληθεί σε αυτές τις συναντήσεις, παρόλο που έχει υποστηρίξει ενεργά την Ουκρανία με στρατιωτική βοήθεια, τηρεί το πλαφόν του NATO στους εξοπλισμούς της και έχει διακόψει τους ιστορικούς δεσμούς της με τη Ρωσία. Αυτονόητο θα έλεγε κανείς, καθώς οι προσκεκλημένοι ανήκουν στους ισχυρούς της Ε.Ε.
Εξαιρετικά ενδιαφέρουσα είναι ωστόσο, είναι η απόλυτη σιγή των λαλίστατων κατά τα άλλα κυβερνητικών στελεχών στα κοινωνικά δίκτυα. Ουδεμία δήλωση για ένα θέμα ζωτικής σημασίας, ακόμη και για την χώρα μας. Άραγε, η λήξη του πολέμου δεν μας αφορά; Δεν αφορά τον τουρισμό μας, τις εξαγωγές μας, αλλά και το ενεργειακό; Το σίγουρο είναι ότι έχει πέσει «γραμμή» για σιγή ασυρμάτου ως προς το ουκρανικό με πιθανότερο λόγο την αναμονή άνωθεν εντολών. Το θέμα είναι από ποιον; Από τις Βρυξέλλες ή από την Ουάσινγκτον; Κρίνοντας από τα μέχρι σήμερα πεπραγμένα της ελληνικής κυβερνήσεως, το πρώτο ακούγεται πολύ πιο πιθανό.
Με τις εξελίξεις να τρέχουν, οι Έλληνες, αλλά και οι λοιποί Ευρωπαίοι παρακολουθούν με κομμένη την ανάσα. Θα φέρει ο Τραμπ την ειρήνη ή θα προκύψουν νέες εντάσεις από την υποκριτική στάση των Ευρωπαίων ηγετών; Οι επόμενες εβδομάδες θα δείξουν.
