Ο Πρόεδρος της ΤΙΚΑ, Αμπντουλλάχ Ερέν, επέλεξε για ακόμη μία φορά να κινηθεί σε μια γραμμή που εντείνει την ένταση.

Στο βίντεο που ανήρτησε, συνδέει τον Ναΐμ Σουλεϊμάνογλου με μια ευρύτερη αφήγηση «ηρώων της τουρκικής και ισλαμικής ταυτότητας». Πέρα από την τιμητική αναφορά στον θρυλικό αρσιβαρίστα, η τοποθέτηση επιχειρεί να ταυτίσει τις πρακτικές καταπίεσης της εποχής Ζίβκωφ στη Βουλγαρία με την Ελλάδα — μια εξίσωση αβάσιμη, αλλά πολιτικά χρήσιμη για την τουρκική ρητορική.

Η δε αναφορά στον Αχμέτ Σαδήκ ως «θύμα για την ταυτότητα και τη θρησκεία» όχι μόνο δεν ανταποκρίνεται στα ιστορικά δεδομένα, αλλά λειτουργεί ως εργαλείο για την κατασκευή μιας τεχνητής συνέχειας καταπίεσης.

Η εργαλειοποίηση προσώπων και γεγονότων με τρόπο που αλλοιώνει το πραγματικό ιστορικό πλαίσιο δεν είναι απλώς προβληματική· τροφοδοτεί ένα αφήγημα που στοχεύει στη δημιουργία εντυπώσεων περί δήθεν συστημικής καταπίεσης στη Θράκη.

Το πιο ουσιαστικό ερώτημα, όμως, αφορά την ελληνική πλευρά. Όσοι θεσμικοί παρέστησαν στην εκδήλωση συμμερίζονται αυτές τις αναφορές;

Αν ναι, αυτό θα ήταν εξαιρετικά ανησυχητικό. Αν όχι, γιατί δεν υπήρξε καμία αντίδραση όταν το βίντεο και οι δηλώσεις χρησιμοποιούνται ως μοχλός προπαγάνδας;

Να υπενθυμίσουμε ότι η ΤΙΚΑ είχε εγκαινιάσει και το ανακαινισθέν Μουσείο του Μουσταφά Κεμάλ στην Θεσσαλονίκη με παρόμοιους συμβολισμούς και σιωπηλά μηνύματα.

Το αποτέλεσμα συνδυάζει μια ακόμη παράσταση εθνικιστικής γραφικότητας, με τοπική απήχηση αλλά με διευρυνόμενη κοινωνική βαρύτητα, με υπερβολικό θόρυβο στην ψηφιακή προβολή, όπως συμβαίνει συχνά όταν το ζητούμενο δεν είναι η ουσία αλλά η εικόνα.

Πηγή: ΤΑΞΙΑΡΧΗΣpress