Εορτολόγιο: Ποιοι γιορτάζουν σήμερα Τετάρτη 25 Φεβρουαρίου 2026

Σήμερα, Τετάρτη 25 Φεβρουαρίου, το εορτολόγιο τιμά τη μνήμη του αγίου Ρηγίνου ιερομάρτυρα και του αγίου Ταρασίου.

Τα ονόματα που ακούν σήμερα τα «χρόνια πολλά» είναι τα εξής:

• Ρηγίνη,
• Ρηγίνα,
• Ρεγίνα,
• Ρεγγίνα,
• Ρήγισσα,
• Ρηγούλα,
• Ρηγίλη,
• Ρήγω,
• Ρηγοπούλα,
• Ρήγας,
• Ρηγίνος,
• Ρήγος,
• Ταράσιος,
• Ταράσης,
• Ταρσή,
• Ταρσώ,
• Ταρασία 
• Ταρσίτσα 

Η Ορθόδοξη Εκκλησία αφιερώνει αυτή την ημέρα σε δύο σημαντικές μορφές. Κι όμως, η ιστορία τους αποκαλύπτει πλευρές πίστης και θυσίας που ξεχωρίζουν. Σύμφωνα με τις πηγές, ο άγιος Ρηγίνος συνδέεται στενά με τη Σκόπελο, ενώ ο άγιος Ταράσιος υπηρέτησε ως πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως.

Ο άγιος Ρηγίνος επίσκοπος Σκοπέλου

Ο άγιος Ρηγίνος καταγόταν από ελληνική οικογένεια. Γεννήθηκε στη Λιβαδειά της Βοιωτίας γύρω στα τέλη του 3ου με αρχές του 4ου αιώνα. Οι γονείς του ήταν πιστοί χριστιανοί, ενώ είχε συγγενική σχέση με τον επίσκοπο Λαρίσης, τον μετέπειτα άγιο Αχίλλιο, γνωστό για τις φιλανθρωπικές του πρωτοβουλίες.

Χάρη σε αυτή τη σύνδεση απέκτησε εκτεταμένη μόρφωση. Σπούδασε φιλοσοφία, ρητορική και θεολογία, επιστήμες που κυριαρχούσαν τότε. Το 325 μ.Χ. είχε την τύχη να παρακολουθήσει τις εργασίες της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου στη Νίκαια της Βιθυνίας, ως συνοδός των επισκόπων Λαρίσης Αχίλλιου και Τρίκκης Διόδωρου.

Ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Α΄ είχε συγκαλέσει τη σύνοδο για να επιλύσει εκκλησιαστικά ζητήματα στην αυτοκρατορία. Οι συνεδριάσεις κράτησαν από τις 20 Μαΐου ως τις 25 Ιουλίου και αποτέλεσαν καθοριστική εμπειρία για τον Ρηγίνο, τόσο σε γνώσεις όσο και σε πνευματική ωρίμανση.

Εκείνη την εποχή, ο χριστιανισμός στη Σκόπελο αντιμετώπιζε προκλήσεις από αιρετικούς και ειδωλολάτρες. Ο επίσκοπος Αχίλλιος τον έστειλε εκεί για να βοηθήσει. Γρήγορα κατάφερε να σταθεροποιήσει την κατάσταση και να προωθήσει φιλανθρωπικές δράσεις. Μετά τον θάνατο του τοπικού επισκόπου, ο Ρηγίνος τον διαδέχτηκε στο θρόνο.

Το 347 μ.Χ. συμμετείχε στη Σύνοδο της Σαρδικής, τη σημερινή Σόφια της Βουλγαρίας. Εκεί συγκεντρώθηκαν 300 ορθόδοξοι αρχιερείς από τη Δύση και 76 αρειανιστές από την Ανατολή. Ο Ρηγίνος ξεχώρισε με τις αγιογραφικές του επιχειρηματολογίες, κατατροπώνοντας τους αιρετικούς, που αποχώρησαν πριν το τέλος. Επέστρεψε στη Σκόπελο θριαμβευτικά, δεκτός από τους πιστούς.

Κατά τη βασιλεία του Ιουλιανού του Παραβάτη, από το 331 ως το 363 μ.Χ., ξέσπασαν διωγμοί κατά των χριστιανών. Ο Ρηγίνος συνελήφθη πρώτος. Ο ειδωλολάτρης έπαρχος της Ελλάδας έφτασε στο νησί και προσπάθησε με κολακείες και απειλές να τον κάνει να αρνηθεί την πίστη του.

Στις 25 Φεβρουαρίου 362 μ.Χ. τον οδήγησαν ξανά μπροστά στον έπαρχο. Εκείνος ομολόγησε την πίστη του, και με εντολή του αξιωματούχου οι δήμιοι τον τύφλωσαν πριν τον σύρουν στο «Παλαιό Γεφύρι», όπου τον αποκεφάλισαν με ξίφος. Τη νύχτα, οι ντόπιοι πήραν κρυφά το σώμα και το έθαψαν σε κοντινό λόφο, δίπλα σε πηγή και αρχαίο δωρικό ναό.

Μετά το μαρτύριό του, η Εκκλησία τον ανακήρυξε άγιο και πολιούχο της Σκοπέλου. Η περιοχή του αποκεφαλισμού λέγεται πλέον «Άγιος Ρηγινάκης».

Το 1068 μ.Χ., ο Γουλιέλμος ο Αγαθός της Σικελίας, κατά τις επιδρομές του στο Αιγαίο, πήρε τα λείψανά του και τα μετέφερε στην Κύπρο. Το 1740 μ.Χ., η Γερουσία Σκοπέλου έστειλε τον Χατζή Κωνσταντίνο, που αργότερα έγινε μοναχός Καλλίνικος, να τα φέρει πίσω. Δεν πήρε ολόκληρο το σκήνωμα, αλλά μόνο το χέρι του αγίου, που εναποτέθηκε αρχικά στη Μονή του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου και μετά στο Ναό της Γεννήσεως του Χριστού, όπου φυλάσσεται ως σήμερα.

Στις 16 Οκτωβρίου 1999 μ.Χ., μέρος των λειψάνων επέστρεψε από την Κύπρο στην Ιερά Μητρόπολη Θηβών και Λεβαδείας, ενώ τα υπόλοιπα έμειναν στο νησί. Οι κάτοικοι της Σκοπέλου έχτισαν παλαιοχριστιανικό ναό με μονή στο λόφο της ταφής, όπως μαρτυρούν τα αρχιτεκτονικά στοιχεία που σώζονται.

Ο άγιος Ταράσιος πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως ο ομολογητής

Γεννήθηκε γύρω στο 730 μ.Χ. στην Κωνσταντινούπολη, από αριστοκρατική οικογένεια. Ο πατέρας του, Γεώργιος, ήταν πατρίκιος, έπαρχος της πόλης και δικαστής. Η μητέρα του, Ευκρατία, ήταν ευλαβής και του μετέδωσε βαθιά πίστη.

Ο Ταράσιος ολοκλήρωσε σπουδαίες σπουδές και ανέβηκε σε υψηλά κρατικά πόστα. Υπηρέτησε ως ύπατος και πρωτασηκρήτης, φτάνοντας στο αξίωμα του πρώτου γραμματέα των μυστικών του αυτοκράτορα.

Η αυτοκράτειρα Ειρήνη η Αθηναία, που επιτρόπευε τον ανήλικο γιο της Κωνσταντίνο ΣΤ΄ από το 780 ως το 798 μ.Χ., εκτιμούσε τις ικανότητές του και την αφοσίωσή του στην Ορθοδοξία. Μετά τον θάνατο του πατριάρχη Παύλου Δ΄ του Κυπρίου, του πρότεινε να αναλάβει το πατριαρχείο για να φέρει ειρήνη στην Εκκλησία και να θεραπεύσει τις ζημιές από τους εικονομάχους.

Αρχικά δίστασε λόγω ταπεινότητας και συνειδητοποιώντας το βάρος του ρόλου σε εκείνη την ταραγμένη εποχή. Τελικά δέχτηκε, αφού πήρε εγγυήσεις ότι το παλάτι θα συγκροτούσε Οικουμενική Σύνοδο κατά της εικονομαχίας. Τα Χριστούγεννα του 784 μ.Χ. χειροτονήθηκε σε όλους τους βαθμούς της ιεροσύνης και έγινε πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως.

Ο γρήγορος τρόπος ανόδου του προκάλεσε ήπια αντίδραση από τον τότε ορθόδοξο πάπα Αδριανό Α΄ και από σύγχρονούς του. Όπως διασώζει ο χρονικογράφος Θεοφάνης ο Ομολογητής στον ενθρονιστήριο λόγο του, φανερώνεται η επιθυμία του για ειρήνη στην Εκκλησία.

Όπως λένε όσοι γνωρίζουν την ιστορία, ο Ταράσιος συνέχισε να αγωνίζεται για την ορθοδοξία, συμβάλλοντας στην αποκατάσταση της τιμής των εικόνων.