Εορτολόγιο. Σήμερα, 23 Ιανουαρίου 2026, η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη των αγίων Κλήμη ιερομάρτυρος επισκόπου Αγκύρας και Αγαθαγγέλου, καθώς και του οσίου Διονυσίου του εν Ολύμπω.

Παρασκευή σήμερα και, σύμφωνα με το εορτολόγιο, η Εκκλησία εορτάζει τρεις σημαντικές μορφές της χριστιανικής παράδοσης. Οι πιστοί στρέφουν το βλέμμα τους σε αυτούς τους αγίους, των οποίων η ζωή και το μαρτύριο αποτελούν φωτεινά παραδείγματα πίστης και αντοχής.

Οι άγιοι που τιμώνται

Στο εορτολόγιο για τις 23 Ιανουαρίου ξεχωρίζουν ο άγιος Κλήμης, επίσκοπος Αγκύρας, μαζί με τον άγιο Αγαθάγγελο, αλλά και ο άγιος Διονύσιος. Αυτοί οι άγιοι υπενθυμίζουν την αφοσίωση στην πίστη, μέσα από δοκιμασίες και θυσίες που σημάδεψαν την ιστορία της Εκκλησίας.

Τα ονόματα που εορτάζουν

Με βάση το εορτολόγιο, σήμερα έχουν την τιμητική τους όσοι φέρουν τα ονόματα:

– Αγαθάγγελος, Αγαθαγγέλα, Αγαθαγγέλη
– Κλήμης, Κλημεντίνη, Κλημεντίνα, Κλεμεντίνη, Κλεμεντίνα
– Διονύσιος, Διονύσης, Νιόνιος, Νύσης, Ντένης, Διονυσία, Διονυσούλα, Νύσα, Σίσσυ, Ντενίζ, Ντενίς

Υπάρχουν βέβαια και άλλες ημερομηνίες μέσα στο έτος όπου γιορτάζονται αυτά τα ονόματα, ανάλογα με τις τοπικές παραδόσεις ή άλλους αγίους.

Η ζωή του αγίου Κλήμη και του Αγαθαγγέλου

Ο άγιος Κλήμης γεννήθηκε σε οικογένεια όπου ο πατέρας του ακολουθούσε ειδωλολατρικές συνήθειες, αλλά πέθανε νωρίς. Την ανατροφή του ανέλαβε η μητέρα του, η Ευφροσύνη, που ήταν βαθιά χριστιανή και φρόντισε να του μεταδώσει τις αξίες της πίστης με προσοχή.

Κι όταν μεγάλωσε, η μόρφωσή του, η καλοσύνη προς τους συνανθρώπους και οι αρετές του τον οδήγησαν στη θέση του επισκόπου στην Άγκυρα, την πατρίδα του. Παρά το υψηλό αξίωμα, δεν υπέκυψε σε υπερηφάνεια. Αντίθετα, δραστηριοποιήθηκε ακόμα περισσότερο για να στηρίξει το ποίμνιό του, τόσο πνευματικά όσο και πρακτικά.

Ιδιαίτερη έμφαση έδινε ο Κλήμης στη φροντίδα των ορφανών και των απόρων. Παρηγορούσε όσους υπέφεραν, ενώ με ξεχωριστή προσοχή μάζευε στην Εκκλησία παιδιά που είχαν εγκαταλειφθεί, φροντίζοντας όχι μόνο για την τροφή τους αλλά και για την κατήχηση και το βάπτισμά τους. Αυτές οι πράξεις δείχνουν μια πίστη ενεργή, που εκφραζόταν μέσα από συγκεκριμένα έργα.

Όμως ο Θεός επέτρεψε να δοκιμαστεί ο Κλήμης μέσα από το μαρτύριο. Στα χρόνια του αυτοκράτορα Διοκλητιανού, από το 284 έως το 305 μ.Χ., μεταφέρθηκε στη Νικομήδεια. Εκεί υπέστη φριχτά βασανιστήρια, τα οποία άντεξε με υπομονή, μέχρι που τον αποκεφάλισαν. Έτσι σφράγισε με το αίμα του την αφοσίωσή του.

Στη διάρκεια της μεταφοράς του, σταμάτησε στη Ρόδο, όπου ο επίσκοπος Φωτεινός τέλεσε Θεία Λειτουργία με τους μάρτυρες, και σημειώθηκαν θαυμαστά γεγονότα.

Ο Αγαθάγγελος, από την άλλη, καταγόταν από τη Ρώμη. Έγινε χριστιανός χάρη στον Κλήμη, τον οποίο ακολούθησε πιστά. Μοιράστηκε τις περιπέτειες και τα βασανιστήριά του, και πέθανε μαζί του με αποκεφαλισμό.

Η σύναξή τους γίνεται στο Μαρτύριο στην περιοχή Ευδοξίου, πέρα από τον Ανάπλου, και στην Εκκλησία της Αγίας Ειρήνης, την παλιά και τη νέα.

Ο αυτοκράτορας Βασίλειος Β’ έχτισε ναό του αγίου Κλήμεντος στα ανάκτορα, από το 976 έως το 1025 μ.Χ., όπου φυλασσόταν η κάρα του μαζί με άλλα λείψανα. Από τις αρχές του 10ου αιώνα, η σύναξή τους τελούνταν στη μονή του πατριάρχη Ευθυμίου, από το 907 έως το 912 μ.Χ., στα Υψωμάθεια της Κωνσταντινούπολης. Εκεί, το 907 μ.Χ., ο μητροπολίτης Αγκύρας Γαβριήλ δώρισε το ωμοφόριο του αγίου Κλήμεντος και λείψανα του Αγαθαγγέλου.

Το απολυτίκιο

**Ήχος δ’.**

Ο υψωθείς εν τω Σταυρώ. Ως αγαθών αγγελιών προμηθέα, της προς ημάς του Ιησού ευσπλαχνίας, χαρμονικώς υμνούμεν σε Μαρτύρων στέρρεσυ γαρ Αγαθάγγελε, εναθλήσας νομίμως, στάσεως ηξίωσαι της Αγγέλων αξίως, μεθ’ ων πρεσβεύοις πάντοτε Χριστώ, πάσης ρυσθήναι, ημάς περιστάσεως.