English
Εθνική Πινακοθήκη: Επιστρέφουν τα χριστιανοφοβικά έργα από την έκθεση «Η Σαγήνη του Αλλόκοτου»
Το ανακοίνωσε η διευθύντρια Συραγώ Τσιάρα
Μπορούμε να κοιμηθούμε πλέον ήσυχοι. Η Εθνική Πινακοθήκη αποφάσισε πως τα «έργα τέχνης» που ξεσήκωσαν σάλο, προκαλώντας αποστροφή και αγανάκτηση, θα επιστρέψουν στη θέση τους. Ποια έργα; Αυτά τα «βαθυστόχαστα» τεμάχια σύγχρονης προσβολής που βαφτίστηκαν τέχνη από τους αυτόκλητους ιεροφάντες του μοντερνισμού.
Προφανώς, η αισθητική του σοκ και της βλασφημίας είναι το νέο πολιτιστικό κεφάλαιο της χώρας. Αντί για σεβασμό στο θρησκευτικό αίσθημα, προκρίνεται η σαγήνη του αλλόκοτου. Τι όμορφα ειρωνικός τίτλος – σχεδόν παραδέχεται τη διαστροφή του.
Και σαν να μην έφτανε αυτό, θα συνοδευτεί, λέει, και από ημερίδα περί ελευθερίας της τέχνης και λογοκρισίας. Μάλιστα. Όταν ένας πολίτης αντιδρά στην προσβολή του Ιερού, είναι βάνδαλος. Όταν ένας «καλλιτέχνης» ζωγραφίζει τον Χριστό με υπονοούμενα και γελοιοποιημένα σύμβολα, είναι πρωτοπόρος.
Αναρωτιέται κανείς: θα τολμούσε άραγε κάποιος να εκθέσει παρόμοιες «δημιουργίες» αν στόχευαν άλλες θρησκείες; Ή μήπως ο Χριστιανισμός θεωρείται πια τόσο δεδομένος και τόσο “ξεπερασμένος”, που προσφέρεται για πολιτισμικό bullying;
Για παράδειγμα δείτε το που δέχθηκε αλλά κατάφερε να ανταπεξέλθει με σημαντικό τρόπο ο πολιτικός και γεωπολιτικός αναλυτής Ραφαήλ Καλυβιώτης όταν “τόλμησε” να πει ότι τα έργα ήταν χριστιανοφοβικά :
Στην πρόσφατη απόφαση της κυρίας Συραγώς Τσιάρα, διευθύντριας της Εθνικής Πινακοθήκης, και της διοίκησης του Ιδρύματος, ενδέχεται να συνεκτιμήθηκε η επιστολή 29 Ελλήνων καλλιτεχνών, πανεπιστημιακών και νόμιμων εκπροσώπων δημιουργών. Οι υπογράφοντες, των οποίων τα έργα φιλοξενούνται στις εκθέσεις και τις συλλογές της Πινακοθήκης, ζήτησαν την προσωρινή απόσυρση των έργων τους έως ότου επιστραφούν τα έργα του Χριστόφορου Κατσαδιώτη που είχαν αποκαθηλωθεί με ακτιβιστική δράση από τον βουλευτή της ΝΙΚΗΣ Νίκο Παπαδόπουλο από την έκθεση «Η σαγήνη του αλλόκοτου».
Η Εθνική Πινακοθήκη, αντί να σταθεί στο ύψος του ρόλου της, επιλέγει να γίνει προμαχώνας της ελίτ-λαγνείας και του «τίποτα που μοιάζει με κάτι». Το δημόσιο ίδρυμα που θα έπρεπε να ενώνει τους Έλληνες γύρω από την τέχνη, επιμένει να διχάζει με σαχλές προκλήσεις, βαφτίζοντας το χλεύασμα «καλλιτεχνική έκφραση».
Μπράβο λοιπόν. Ας επιστρέψουν τα έργα στους τοίχους. Έτσι, για να μην ξεχάσουμε ποτέ πόσο φτηνά μπορεί να πουληθεί η αξιοπρέπεια ενός έθνους, στο όνομα της «προοδευτικής ευαισθησίας».
Ιδού και η επιστολή των 29 Ελλήνων καλλιτεχνών, πανεπιστημιακών και νόμιμων εκπροσώπων δημιουργών:
«Αξιότιμη Υπουργέ Πολιτισμού κ. Λίνα Μενδώνη, αξιότιμη Διευθύντρια της Εθνικής Πινακοθήκης κ. Συραγώ Τσιάρα, αξιότιμα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου της Εθνικής Πινακοθήκης.
Έχει περάσει ένας μήνας από τον βανδαλισμό εικαστικών έργων στην Εθνική Πινακοθήκη (10.3.25) , μετά από την παράνομη επίθεση βουλευτή ακροδεξιού κόμματος και την αποκαθήλωση έργων της περιοδικής έκθεσης Η σαγήνη του αλλόκοτου. Παρά τις διαβεβαιώσεις του ΥΠΠΟ και της Εθνικής Πινακοθήκης, τα έργα αυτά δεν έχουν αναρτηθεί εκ νέου. Δικαιολογίες του τύπου «εξετάζονται με τη συμβολή ειδικών, οι όροι και οι προϋποθέσεις της ασφαλούς επανέκθεσής τους», υποτιμούν τη νοημοσύνη μας και θέτουν ερωτήματα για τους πραγματικούς λόγους ολιγωρίας.
Η ελευθερία της καλλιτεχνικής έκφρασης προστατεύεται συνταγματικά από το άρθρο 16 του Συντάγματος. Η αδράνεια του Υπουργείου Πολιτισμού και της Εθνικής Πινακοθήκης να εκπληρώσουν τον θεσμικό τους ρόλο ως θεματοφυλάκων του Συντάγματος, μας προσβάλλει, και ως δημοκρατικούς πολίτες και ως καλλιτέχνες.
Εμείς, οι δημιουργοί έργων, τα οποία εκτίθενται ή αποτελούν μέρος της Συλλογής της Πινακοθήκης, καθώς και οι κληρονόμοι ή νόμιμοι εκπρόσωποι καλλιτεχνών, των οποίων έργα βρίσκονται στους χώρους της Πινακοθήκης, ζητούμε την προσωρινή απόσυρση των έργων μας από τους εκθεσιακούς χώρους, έως ότου επανεκτεθούν τα έργα που παρανόμως κατέβηκαν από την έκθεση. Καλούμε την Εθνική Πινακοθήκη και το ΥΠΠΟ να δράσουν σύμφωνα με το Νόμο και να επανεκθέσουν τώρα τα έργα που αποκαθηλώθηκαν, όπως ακριβώς υπαγορεύει ο Νόμος και το δημοκρατικό πολίτευμα. Αλλιώς, γιατί είδους πολιτισμό μιλάμε;»
