English
Ο πρωτοπρεσβύτερος Νικόλαος Μανώλης απευθύνει στους πιστούς το απόλυτο κάλεσμα της Ορθοδοξίας: να μη φοβούνται τίποτα, γιατί ο Κύριος είναι το Α και το Ω, ο κύριος του θανάτου και της ζωής.
Σύμφωνα με το Κατάνυξη, ο μακαριστός πρωτοπρεσβύτερος Νικόλαος Μανώλης εκθέτει σε κείμενό του, χρονολογημένο στις 20 Ιουνίου 2026, ένα βαθύ θεολογικό μήνυμα που αντλεί από το Κεφάλαιο Α της Αποκάλυψης. Ο άνθρωπος, λέγει, που αγαπάει τον Θεό και τον συνάνθρωπό του, ζει αγγελικό βίο πάνω στη γη.
Το κάλεσμα του Χριστού: Μη φοβάσαι!
Ο πρωτοπρεσβύτερος επικαλείται τα λόγια του Κυρίου Ιησού Χριστού προς τον αγαπημένο μαθητή Ιωάννη κατά τη Θεία Αποκάλυψη στο νησί της Πάτμου. Ο Χριστός, σύμφωνα με το Κατάνυξη, διατάσσει να μη φοβούνται οι πιστοί τον ειδωλολατρικό διωγμό της Εκκλησίας, τους βασανιστές, τους αυτοκράτορες που εξαπολύουν διωγμούς εναντίον των Ορθοδόξων Χριστιανών, τους τυράννους του κόσμου που χλευάζουν την ταπείνωσή Του επί του Σταυρού, ούτε καν τους δαίμονες που τυφλώνουν τους ανθρώπους με διάφορα πάθη.
«Εγώ είμαι το Α και το Ω»
Ο Μανώλης διασαφηνίζει ότι ο Κύριος δηλώνει: «Εγώ είμαι το Α και το Ω», κλείνοντας στον άπειρο εαυτόν Του την αρχή και το τέλος όλης της δημιουργίας. Ο Θεός έχει από τον εαυτόν Του προαιωνίαν και τελείαν ύπαρξιν, υπήρχε προαιωνίως χωρίς αρχή και θα υπάρχει αιωνίως χωρίς τέλος, ως εξουσιαστής και Κύριος του παντός.
Ο θρίαμβος κατά του θανάτου
Σημαντικό σημείο του κειμένου είναι ότι ο Χριστός ανακοίνωσε: «Εγενόμην νεκρός, και ιδού ζων είμι εις τους αιώνας των αιώνων» και «έχω τα κλειδιά του θανάτου και του Άδου».
Ο Κύριος, δηλαδή, ενίκησε με την θυσία Του επί του Σταυρού και κατέλυσε τη δύναμη του θανάτου και του Άδη. Παρέδωσε τον εαυτό Του στον θάνατο για τρεις μόνο ημέρες και στη συνέχεια τον διέταξε να τον αφήσει, και πλέον ζει αιώνιος.
Στήριγμα των πιστών
Ο πρωτοπρεσβύτερος καλεί τους πιστούς να ακούσουν αυτά τα ιερά λόγια και όταν εγείρεται κύμα διωγμού εναντίον της Αγίας Εκκλησίας, να στηρίζονται ομοφρόνως στον υψηλό βραχίονα του Κυρίου, ώστε να μη φοβούνται. Αυτά τα λόγια του Θεού πρέπει να αντηχούν στις ψυχές των πιστών δούλων όποτε ανακύπτει απειλή.
Η αγάπη ως θεραπεία των παθών
Στο δεύτερο μέρος του κειμένου, απευθύνεται προσωπικά σε έναν πνευματικό του παιδί, καλώντας τον να μη φοβηθεί τα διάφορα πάθη του. Ο πρωτοπρεσβύτερος εξηγεί ότι μαζί θα αγωνιστούν για την απαλλαγή και τον καθαρισμό του νου μέσω της καρδιακής ευχής και της υπακοής.
Αναφέρει ότι η φιλαυτία—η εμπαθής και παράλογη αγάπη προς το σώμα—αντιμάχεται από την αγάπη και την εγκράτεια. Όποιος πάσχει από φιλαυτία κυριεύεται από όλα τα πάθη· αρχή όλων των παθών είναι η φιλαυτία και τέλος η υπερηφάνεια. Όποιος την ξερίζωσε, έκοψε μαζί της και όλα τα πάθη.
Η Θεοτόκος και ο Κύριος ως προστάτες
Ο Κύριος έβαλε το πνευματικό Του παιδί με τα χέρια του στην αγκαλιά της Θεοτόκου να το προστατεύει και στην αγκαλιά του Κυρίου για να τον αγαπήσει και να τον διακονήσει με όλη του την καρδιά. Από τον ίδιο τον άνθρωπο εξαρτάται η πρόοδός του, από το άφημα στη Θεία Πρόνοια και από το άνοιγμα της καρδιάς του.
Ο πρωτοπρεσβύτερος κλείνει με το θεολογικό αξίωμα ότι «ο Θεός είναι αγάπη και πηγή της αγάπης» και όποιος μένει εις αυτή την αγάπη και την ασκεί δια των έργων, μένει εν τω Θεώ και ο Θεός μένει εν αυτώ.
Πηγή: Κατάνυξη
