Εορτολόγιο: Ποιος γιορτάζει σήμερα 15 Ιουλίου

Η Ορθόδοξη Εκκλησία μας σύμφωνα με το εορτολόγιο τιμά σήμερα, 15 Ιουλίου 2026, τη μνήμη των Αγίων Κηρύκου και Ιουλίττας, μητέρας και υιού που μαρτύρησαν μαζί κατά τη διάρκεια των μεγάλων διωγμών του 4ου αιώνα. Την ίδια ημέρα εορτάζεται και ο Άγιος Βλαδίμηρος, ο ισαπόστολος βασιλιάς της Ρωσίας που φώτισε με τη χριστιανική πίστη ολόκληρη τη σλαβική γη.

Οι εορτάζοντες της ημέρας αποτελούν μαρτυρία της οικουμενικότητας της Ορθοδοξίας, από τους πρώιμους μάρτυρες έως τους μεταγενέστερους ιεραπόστολους.

Το τραγικό μαρτύριο Ιουλίττας και Κηρύκου

Η Αγία Ιουλίττα καταγόταν από το Ικόνιο της Μικράς Ασίας και ανήκε σε εύπορη και ευγενή οικογένεια. Κατά τη διάρκεια των αιματηρών διωγμών του αυτοκράτορα Διοκλητιανού, στις αρχές του 4ου αιώνα, η χριστιανική πίστη είχε καταστεί έγκλημα που τιμωρούνταν με θάνατο.

Η Ιουλίττα, γνωρίζοντας τον κίνδυνο που διέτρεχε ως χριστιανή, αποφάσισε να εγκαταλείψει την πατρίδα της μαζί με τον τρίχρονο γιο της, Κήρυκο, και δύο πιστές δούλες. Αναζήτησαν καταφύγιο αρχικά στη Σελεύκεια και στη συνέχεια στην Ταρσό της Κιλικίας, ελπίζοντας να βρουν ασφάλεια μακριά από τις αρχές του Ικονίου.

Στην Ταρσό, όμως, η μοίρα τους ήταν γραμμένη. Η Ιουλίττα συνελήφθη και οδηγήθη ενώπιον του ηγεμόνα Αλεξάνδρου, ο οποίος διέταξε να την υποβάλουν σε ανάκριση. Όταν της ζητήθηκε να θυσιάσει στα είδωλα και να αρνηθεί τον Χριστό, η ευγενής γυναίκα αρνήθηκε κατηγορηματικά. Τα βασανιστήρια που ακολούθησαν ήταν φρικτά, αλλά η Ιουλίττα παρέμεινε ακλόνητη στην πίστη της. Ο μικρός Κήρυκος παρευρισκόταν στην αίθουσα της δίκης, και όταν ο ηγεμόνας προσπάθησε να τον χαϊδέψει και να τον απομακρύνει από τη θέα της μαρτυρικής δοκιμασίας της μητέρας του, το παιδί αντέδρασε με θάρρος που ξεπερνούσε την ηλικία του.

Σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση, ο τρίχρονος Κήρυκος φώναξε: «Κι εγώ χριστιανός είμαι, όπως και η μητέρα μου!» Ο Αλέξανδρος, εξοργισμένος από την τόλμη του παιδιού, το άρπαξε και το έριξε με ορμή από τα μαρμάρινα σκαλοπάτια του βήματος. Το κεφάλι του μικρού Κηρύκου συνετρίβη και το παιδί εξέπνευσε επί τόπου. Η Ιουλίττα, αντί να συντριβεί από τον θάνατο του παιδιού της, δοξολόγησε τον Θεό που καταξίωσε το γιο της να γίνει μάρτυρας. Η ίδια συνέχισε να υφίσταται βασανιστήρια και τελικά αποκεφαλίστηκε, ενώνοντας τη μαρτυρία της με εκείνη του υιού της.

Η θεολογική σημασία της κοινής μαρτυρίας

Η ιστορία των Αγίων Κηρύκου και Ιουλίττας κατέχει ιδιαίτερη θέση στην ορθόδοξη αγιολογία ως η μοναδική περίπτωση τόσο νεαρού μάρτυρα που γιορτάζεται με την μητέρα του. Αποτελεί μαρτυρία ότι η πίστη στον Χριστό δεν είναι θέμα ηλικίας ή κοσμικής σοφίας, αλλά χάρισμα που δίνεται ακόμη και στα νήπια. Ο μικρός Κήρυκος, μολονότι μόλις τριών ετών, έδειξε θάρρος που προήλθε από τη Θεία Χάρη, επιβεβαιώνοντας τα λόγια του Κυρίου ότι «ἐκ στόματος νηπίων καὶ θηλαζόντων κατηρτίσω αἶνον».

Η κοινή μαρτυρία μητέρας και παιδιού συμβολίζει επίσης τη συνέχεια της πίστης από γενιά σε γενιά, την παραδοσιακή μετάδοση της ορθόδοξης παιδείας μέσα στην οικογένεια. Η Ιουλίττα δεν κατάφερε να προστατεύσει το παιδί της από τον σωματικό θάνατο, αλλά του είχε ήδη προσφέρει κάτι πολύ μεγαλύτερο: την πίστη που οδηγεί στη ζωή την αιώνιο.

Το Κοντάκιον της εορτής αποδίδει με συγκινητική συντομία τη διπλή αυτή μαρτυρία: Ἰουλίττα σύναθλος υἱῷ Κηρύκῳ, ἡ λαιμότμητος τῷ κάραν τεθλασμένῳ — «Η Ιουλίττα συναγωνίστρια του γιου της Κηρύκου, αυτή που λαιμοτομήθηκε μαζί με εκείνον που είχε συντριβεί το κεφάλι».

Απολυτίκιον

Ο Άγιος Βλαδίμηρος, ο φωτιστής της Ρωσίας

Ο Άγιος Βλαδίμηρος γεννήθηκε το 958 μ.Χ. ως γιος του ηγεμόνα του Κιέβου Σβιατοσλάβ. Η μητέρα του ήταν η Μαλούσα, υπηρέτρια της Αγίας Όλγας, η οποία υπήρξε η πρώτη που ασπάστηκε τον Χριστιανισμό στη Ρωσία και ενίσχυσε την ευσέβεια σε πολλούς.

Στην αρχή της βασιλείας του ο Βλαδίμηρος ήταν ειδωλολάτρης. Ακολούθησε πολυγαμία και απέκτησε μεγάλο αριθμό παιδιών.

Ωστόσο, με την επίδραση των προσευχών της γιαγιάς του και τη θεία φώτιση, στράφηκε στον Χριστιανισμό. Βαπτίστηκε στο Κίεβο, παντρεύτηκε την Άννα, αδελφή του Βυζαντινού αυτοκράτορα Βασιλείου Β΄ του Βουλγαροκτόνου, και κατέστρεψε τα είδωλα σε όλη τη χώρα.

Βάπτισε το μεγαλύτερο μέρος του ρωσικού λαού και έχτισε εκκλησίες στο Κίεβο. Πέθανε ειρηνικά στις 15 Ιουλίου 1015 μ.Χ.

Η μνήμη του Αγίου Βλαδιμήρου παραμένει ζωντανή για την προσφορά του στην Ορθοδοξία και την αλλαγή που επέφερε στη ζωή του λαού του.

Απολυτίκιον

Το Απολυτίκιο του Αγίου Βλαδίμηρου (εορτάζεται στις 15 Ιουλίου) ψάλλεται σε Ήχο πλάγιο του πρώτου μελωδία από το «Τον συνάναρχον Λόγον», ή σε Ήχο τρίτο μελωδία από το «Θείας πίστεως».

Ακολουθούν τα κείμενα και των δύο γνωστών τροπαρίων:

Ήχος πλάγιος του πρώτου (Ἦχος π λ. α’).

Τὸν συνάναρχον Λόγον)«Ἀγρευθεῖς οὐρανόθεν πρὸς τὴν εὐσέβειαν, κατηκολούθησας χαίρων ὥσπερ ὁ Παῦλος Χριστῷ, ἀποθέμενος τὴν πλάνην τῆς ψυχοφθόρου ἀπάτης· καὶ λουτρῷ παλιγγενεσίας, φωτισθεὶς ἰσαπόστολε, Βλαδίμηρε παμμακάριστε, πρέσβευε σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.»

Ήχος τρίτος (Ἦχος γ’. Θείας πίστεως)

«Θείας πίστεως τὸ φῶς ἐκλάμψας, ἄστρον πάμφωτον τῆς εὐσεβείας, ἐν τῇ Ῥωσίᾳ ἐδείχθης Βλαδίμηρε, καὶ Ἀποστόλων τὸν ζῆλον μιμούμενος, Εὐαγγελίου τὴν χάριν ἐτράνωσας. Ὅθεν πρέσβευε, δοθῆναι τοῖς σὲ γεραίρουσι, πταισμάτων ἱλασμόν, καὶ μέγα ἔλεος.»

Ονόματα που γιορτάζουν

Σύμφωνα με το εορτολόγιο, σήμερα ακούνε «χρόνια πολλά» γιορτάζουν όσοι φέρουν τα ονόματα:

• Βλαδίμηρος 
• Κήρυκος
• Ιουλίτα
• Ιουλίτη
• Ιουλίττα
• Ιουλίττη
• Γιουλίτα
• Γιουλίτη