English
Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά σήμερα τη μνήμη του Αγίου Ιούδα του Αποστόλου, ενός από τους Δώδεκα μαθητές του Χριστού, γνωστού και ως Θαδδαίου ή Λεββαίου. Ο Απόστολος αυτός, συγγενής του Κυρίου κατά σάρκα, διακρίθηκε για το ζήλο του στο κήρυγμα του Ευαγγελίου και την απόλυτη αφοσίωσή του στον Διδάσκαλο, αφήνοντας ανεξίτηλο στίγμα στην πρώιμη χριστιανική κοινότητα.
Ο Ιούδας καταγόταν από τη Γαλιλαία και ήταν γιος του Ιακώβου, αδελφός του Αποστόλου Ιακώβου του Αδελφοθέου. Η συγγένειά του με τον Χριστό προέρχεται από τη γραμμή του Ιωσήφ του Μνήστορος, γεγονός που του έδινε ιδιαίτερη θέση μεταξύ των μαθητών. Στα Ευαγγέλια αναφέρεται με διάφορα ονόματα για να μη συγχέεται με τον Ιούδα τον Ισκαριώτη, τον προδότη. Η ονομασία «Θαδδαίος» σημαίνει «θαρραλέος» ή «καρδιακός», ενώ «Λεββαίος» παραπέμπει στην καρδιά (από το εβραϊκό «leb»), χαρακτηριστικά που αποτυπώνουν την προσωπικότητά του.
Στο Ευαγγέλιο κατά Ιωάννην (14:22) καταγράφεται μια σημαντική στιγμή όπου ο Ιούδας απευθύνει ερώτηση στον Χριστό κατά τον Μυστικό Δείπνο: «Κύριε, τι γέγονεν ότι ημίν μέλλεις εμφανίζειν σεαυτόν και ουχί τω κόσμω;» Η ερώτηση αυτή αποκαλύπτει την ειλικρινή επιθυμία του να κατανοήσει τον τρόπο που ο Χριστός θα αποκαλύψει τη θεότητά Του. Η απάντηση του Κυρίου για την ενοίκηση της Αγίας Τριάδος σε όσους τηρούν τις εντολές Του αποτελεί θεμελιώδη διδασκαλία για την πνευματική ζωή.
Μετά την Ανάληψη του Χριστού και την Πεντηκοστή, ο Απόστολος Ιούδας ξεκίνησε το κηρυκτικό του έργο στη Μεσοποταμία, την Αραβία, τη Συρία και την Περσία, ιδίως στις περιοχές της Εδέσσης. Σύμφωνα με την Παράδοση, συνεργάστηκε στενά με τον Απόστολο Σίμωνα τον Ζηλωτή, με τον οποίο κήρυξαν μαζί σε πολλές περιοχές. Η διδαχή τους συνοδευόταν από θαύματα και σημεία, που οδηγούσαν χιλιάδες ψυχές στην πίστη. Ανέτρεψαν ειδωλολατρικές πρακτικές, ίδρυσαν εκκλησίες και χειροτόνησαν επισκόπους και πρεσβυτέρους για τη διοίκηση των νέων χριστιανικών κοινοτήτων.
Η κληρονομιά του Αγίου Ιούδα περιλαμβάνει και τη συγγραφή της ομώνυμης καθολικής επιστολής, ενός σύντομου αλλά πυκνού σε νόημα κειμένου που απευθύνεται σε όλους τους χριστιανούς. Στην επιστολή αυτή προειδοποιεί για τους ψευδοδιδασκάλους που διαστρεβλώνουν την πίστη και παροτρύνει τους πιστούς να «επαγωνίζεσθαι τη άπαξ παραδοθείση τοις αγίοις πίστει». Χαρακτηριστική είναι η αναφορά του στον αρχάγγελο Μιχαήλ και η παράθεση από το Βιβλίο του Ενώχ, στοιχεία που δείχνουν την ευρύτερη γνώση του της ιουδαϊκής παράδοσης.
Το μαρτύριο του Αποστόλου Ιούδα σημειώθηκε στην Περσία, όπου μαζί με τον Απόστολο Σίμωνα αντιμετώπισαν τη μανία των ειδωλολατρών. Οι δύο Απόστολοι θανατώθηκαν για την πίστη τους, με τον Ιούδα να δέχεται το μαρτυρικό στεφάνι μέσω ξιφισμού. Τα λείψανά τους αργότερα μεταφέρθηκαν στη Ρώμη, όπου φυλάσσονται με τιμή στη βασιλική του Αγίου Πέτρου. Στην ορθόδοξη εικονογραφία απεικονίζεται συνήθως κρατώντας εικόνα του Χριστού, σε αναφορά στην παράδοση που τον συνδέει με την αποστολή της θαυματουργού εικόνας του Σωτήρος στον βασιλιά Άβγαρο της Εδέσσης.
Η θεολογική σημασία της μνήμης του Αγίου Ιούδα έγκειται στη μαρτυρία του ότι η αληθινή πίστη απαιτεί αγώνα και επαγρύπνηση. Ως μέλος της οικογένειας του Χριστού κατά σάρκα που επέλεξε να Τον ακολουθήσει κατά πνεύμα, ενσαρκώνει την αλήθεια ότι η πνευματική συγγένεια υπερβαίνει τους δεσμούς του αίματος. Η Εκκλησία τον τιμά ως πρότυπο αφοσίωσης και ορθοδοξίας, φύλακα της αληθινής διδασκαλίας έναντι κάθε αίρεσης.
Μαζί με τον Απόστολο Ιούδα, η Εκκλησία τιμά σήμερα και άλλες λαμπρές μορφές της ορθόδοξης ασκητικής και ιεραρχικής παράδοσης: τον Όσιο Παΐσιο τον Μέγα, θεοφόρο ασκητή της αιγυπτιακής ερήμου, τον Άγιο Ζώσιμο και τον Όσιο Ζήνωνα, ασκητές που διέλαμψαν δια της αρετής τους, τον Άγιο Ασύγκριτο τον Ιερομάρτυρα από τους Εβδομήκοντα Μαθητές, τον Όσιο Β
