Η Αμερικανική ηγεμονία αποσύρεται

Η προχθεσινή δήλωση του Ντόναλντ Τράμπ, περί επικείμενης αμερικανικής απόσυρσης από την σύγκρουση με το Ιράν, έχει δύο επίπεδα — ένα άμεσο και ένα βαθύτερο – στρατηγικό. «Οι στόχοι ολοκληρώθηκαν», είναι μήνυμα περιορισμένου πολέμου. Όταν λέει ότι οι στόχοι της επιχείρησης κατά του Ιράν ολοκληρώθηκαν, ουσιαστικά δηλώνει επιτυχία χωρίς κλιμάκωση. Θέλει να δείξει ότι οι ΗΠΑ .πέτυχαν αυτό που ήθελαν (π.χ. πλήγματα, αποτροπή, επίδειξη ισχύος) χωρίς να μπούν σε μακροχρόνιο πόλεμο. Πρόκειται για κλασσική τακτική που επισημαίνει πως “χτυπάμε και φεύγουμε. Δεν εμπλεκόμαστε περισσότερο». Στέλνει παράλληλα και σήμα και στο εσωτερικό, στη βάση του (MAGA), ότι δεν οδηγεί την χώρα σε νέο “ατέλειωτο πόλεμο”.

Δεν σημαίνει απαραίτητα ότι το πρόβλημα με το Ιράν λύθηκε, αλλά ότι η συγκεκριμένη φάση δράσης τελείωσε.
«Τα Στενά να τα φυλάνε όσοι τα χρησιμοποιούν», δηλώνει τώρα. Δηλαδή, τονίζει μετατόπιση του σχετικού βάρους
Η αναφορά στα Στενά του Χορμούζ είναι πιο σημαντική στρατηγικά. Διότι υπονοεί απο-αμερικανοποίηση της ασφάλειας. Οι ΗΠΑ δεν θα είναι ο “παγκόσμιος χωροφύλακας” της ναυσιπλοΐας, ειδικά για το πετρέλαιο που πάει κυρίως προς Ασία (Κίνα, Ινδία) και Ευρώπη. Οχι τόσο προς τις ΗΠΑ. «Αν εξαρτάστε από το Χορμούζ, αναλάβετε και το κόστος ασφάλειας», φαίνεται να δηλώνουν οι ΗΠΑ. Αυτό αποτελεί μέρος της κλασσικής θέσης του Τραμπ πως οι σύμμαχοι οφείλουν να πληρώνουν, συμμετέχοντας περισσότερο.

Ολα αυτά σημαίνουν μείωση άμεσης αμερικανικής εμπλοκής και την υποχρέωση ανάπτυξης πολυεθνικής ναυτικής δύναμης χωρίς πλήρη ηγεσία των ΗΠΑ. Μιά παραπέρα ερμηνεία είναι η μεταβαση σε μία κατάσταση «ασφάλειας à la carte» (όποιος δηλ. πληρώνει και συμμετέχει, προστατεύεται). Παράλληλα, η δήλωση συνδέεται με μια ευρύτερη στρατηγική του Τραμπ. Να γίνουν δηλ. οι ΗΠΑ από global hegemon, selective hegemon (από παγκόσμιος ηγεμόνας σε επιλεκτικός ηγεμόνας). Οι ΗΠΑ συνεπώς δεν εγκαταλείπουν την ισχύ τους, αλλά επιλέγουν πού θα εμπλέκονται άμεσα.

Γεωπολιτικά αυτό σημαίνει μετατόπιση προς έναν κόσμο όπου θα μοιράζεται η ισχύς αλλά παράλληλα και η ευθύνη και το κόστος.

Πρώτη δημοσίευση στο Newideas.gr

Ανδρέας Ανδριανόπουλος
Ανδρέας Ανδριανόπουλος
Ο Ανδρέας Ανδριανόπουλος (Πειραιάς, 1946) είναι Έλληνας πολιτικός, πρώην υπουργός και βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, με σπουδές σε Πολιτικές Επιστήμες στην Αθήνα και Συγκριτική Πολιτειολογία στα Πανεπιστήμια Κεντ, Κέμπριτζ και Όσλο. Διετέλεσε Υπουργός Εμπορίου (1990-1991), Υπουργός Βιομηχανίας, Ενέργειας και Τεχνολογίας (1991-1992) και Υπουργός Πολιτισμού (1992-1993), ενώ υπήρξε Δήμαρχος Πειραιά (1982-1990). Ως γιος του Γιάννη Ανδριανόπουλου, ενός εκ των ιδρυτών του Ολυμπιακού, συνδέεται με την ιστορία του συλλόγου. Είναι επίσης συγγραφέας και αρθρογράφος, με σημαντική συνεισφορά στον δημόσιο διάλογο.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.