English
Η Roketsan δοκίμασε με επιτυχία (τουλάχιστον όπως η ίδια ισχυρίζεται) το σύστημα λέιζερ ALKA σε εναέριο στόχο, ενισχύοντας τις αμυντικές δυνατότητες του Sky Homeland.
Η Τουρκία επιδεικνύει τις εξελιγμένες ικανότητές της στον τομέα της κατευθυνόμενης ενέργειας, καθώς η Roketsan ανακοίνωσε την επιτυχή δοκιμή του συστήματος λέιζερ ALKA σε πραγματικό εναέριο στόχο.
Κατά τη διάρκεια της δοκιμής, το ALKA εντόπισε και «εξουδετέρωσε» τον στόχο με μία μόνο προσπάθεια, αποδεικνύοντας την αποτελεσματικότητά του. Ο Γενικός Διευθυντής της Roketsan, Μουράτ Ικιντζί, εξέφρασε την ικανοποίησή του για το αποτέλεσμα και υπογράμμισε την πρόθεση της εταιρείας να ενισχύσει την αεράμυνα μέσω λύσεων λέιζερ, οι οποίες ήδη εντάσσονται στο σχέδιο του Sky Homeland.
Το πρόγραμμα ALKA αποτελεί μέρος της στρατηγικής της Άγκυρας να επενδύσει σε λέιζερ για την αντιμετώπιση UAV και άλλων χαμηλού κόστους απειλών. Η παρουσία του συστήματος αναμένεται να ξεχωρίσει στην έκθεση SAHA στην Κωνσταντινούπολη, όπου θα παρουσιαστούν καινοτόμες λύσεις από την τουρκική αμυντική βιομηχανία.
«Το Σύστημα Όπλων Κατευθυνόμενης Ενέργειας ALKA πέτυχε μια κρίσιμη επιτυχία εξουδετερώνοντας έναν εναέριο στόχο σε δοκιμή πραγματικών πυρών. Θα συνεχίσουμε να αναπτύσσουμε μελλοντικές αμυντικές τεχνολογίες με εγχώριες και εθνικές δυνατότητες, ανεβάζοντας την ασφάλεια της Αερομεταφερόμενης Πατρίδας μας στο υψηλότερο επίπεδο», δήλωσε ο Ικιντζί, σύμφωνα με το τουρκικό star.com.tr.
Η αντιαεροπορική «γύμνια» της Τουρκίας
Είναι γνωστό σε όλους πως η Τουρκία δεν έχει αξιόλογες αντιαεροπορικές ικανότητες, κυρίως με ευθύνη της πολιτικής που ακολούθησε ο Ερντογάν (βλέπε S-400). Η «πίεση» που νιώθει το καθεστώς Ερντογάν είναι πολύ μεγάλη, μετά το «πάρτι» που έκαναν οι Ισραηλινοί αεροπόροι στους ουρανούς του Ιράν.
Όλοι καταλαβαίνουν τι περιμένει τους Τούρκους σε περίπτωση πολεμικής σύγκρουσης με το Ισραήλ. Το «πάρτι» για τα αεροσκάφη με το άστρο του Δαυίδ επάνω τους, θα επαναληφθεί ξανά και ξανά.
Έτσι, κάθε τόσο στήνουν και μια …«παράσταση τουρκικών υπερόπλων». Βέβαια, αυτό δεν σημαίνει ότι η Τουρκία βαδίζει στο δύσκολο αλλά απολύτως σωστό μονοπάτι, της εγχώριας παραγωγής όπλων τεχνολογικής αιχμής. Όπλα τέτοια, τα οποία θα της δώσουν (κάποια στιγμή στο μακρινό μέλλον) όχι μόνο σημαντικά έσοδα από τις πωλήσεις τους αλλά και πλήρη επιχειρησιακή αυτονομία στις γεωγραφικές περιοχές που εμπλέκονται τα συμφέροντά της.
