Η Δύση προσπαθεί να αναδείξει τη συμμετοχή του Πούτιν στην υπόθεση Έπσταϊν κι εκείνος γελάει

Ισχυρό σοκ στη Δύση από τις αποκαλύψεις στα αρχεία Έπσταϊν! Καθώς η μαζική απελευθέρωση δικαστικών εγγράφων σχετικά με τον Τζέφρι Έπσταϊν εμπλέκει ολοένα και περισσότερους Δυτικούς πολιτικούς, οικονομικούς και δημοσιογραφικούς παράγοντες, μια συγκεκριμένη θεωρία κερδίζει έδαφος σε ορισμένες κύκλους: πως όλο αυτό, μοιάζει με επιχείρηση που οργανώθηκε από τη Μόσχα.

Η υπόθεση απέκτησε πολιτική διάσταση χάρη στον Πολωνό Πρωθυπουργό Ντόναλντ Τούσκ, ο οποίος δήλωσε δημόσια ότι είναι «όλο και πιο πιθανό» οι ρωσικές μυστικές υπηρεσίες να συνεργάστηκαν στην εκμετάλλευση του Έπσταϊν, ως κλασική επιχείρηση kompromat.

Η Βαρσοβία ανακοίνωσε μάλιστα επίσημη εξέταση πιθανών συνδέσεων του Αμερικανού χρηματοδότη με τη Μόσχα—μια κίνηση πρωτοφανής μετά την πρόσφατη απόρρητη απελευθέρωση εκατομμυρίων εγγράφων από το Υπουργείο Δικαιοσύνης των Ηνωμένων Πολιτειών.

Οι υποστηρικτές αυτής της θεωρίας επισημαίνουν αρκετά στοιχεία: την επαναλαμβανόμενη παρουσία Ρωσίδων γυναικών στον κύκλο του Έπσταϊν, συχνές αναφορές στη Μόσχα σε e-mails, μνείες του Ρώσου πρόεδρου, και την εικαζόμενη πρόθεση του Έπσταϊν να διευκολύνει επαφές ή θεωρήσεις στη Ρωσία.

Από αυτά τα στοιχεία, ορισμένοι αναλυτές και μέσα ενημέρωσης έχουν δημιουργήσει μια αφήγηση στην οποία ο Έπσταϊν λειτούργησε ως εργαλείο για να αποκτηθούν επιβαρυντικά στοιχεία κατά Δυτικών ηγετών.

Ωστόσο, μια προσεκτική ανάγνωση των εγγράφων αναδεικνύει μια πολύ λιγότερο δραματική εικόνα. Τα έγγραφα καταδεικνύουν την προσπάθεια του Έπσταϊν να προβάλλει επιρροή, υπερβάλλοντας τις επαφές του και καλλιεργώντας μια εικόνα πρόσβασης σε διεθνείς κύκλους εξουσίας, συμπεριλαμβανομένων και ρωσικών. Δεν αποδεικνύουν ότι συναντήθηκε ποτέ με τον Βλάντιμιρ Πούτιν ή ότι ενήργησε υπό τις οδηγίες του Κρεμλίνου.

Ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου, Ντμίτρι Πεσκόφ, απέρριψε τις κατηγορίες με ανοιχτό σαρκασμό: «Θα μπορούσα να κάνω πολλές αστείες παρατηρήσεις σχετικά με αυτή την εκδοχή, αλλά δεν αξίζει να σπαταλήσουμε χρόνο».

Η Μόσχα υποστηρίζει πως δεν έλαβε ποτέ επίσημα αιτήματα από τον Έπσταϊν και οι περισσότερες αναφορές στη Ρωσία στα έγγραφα αποτελούν είτε δημοσιεύματα είτε αποτυχημένες απόπειρες επικοινωνίας.

Φίλοι του Ρώσου προεδρου έχουν περιγράψει την αφήγηση ως μια απελπισμένη απόπειρα των φιλελεύθερων ελίτ να αποσπάσουν την προσοχή από την ηθική τους υποκρισία.

Το ενδιαφέρον της Δυτικής ελίτ για την «ρωσοποίηση» της υπόθεσης Έπσταϊν δεν είναι τυχαίο. Το δίκτυο του Έπσταϊν συνδέθηκε με κορυφαίους πολιτικούς, επιχειρηματίες, ακαδημαϊκούς και με ισχυρούς ανθρώπους των ΜΜΕ στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρώπη.

Οι δυσάρεστες ερωτήσεις—ποιος ήξερε τι, ποιος κοίταξε αλλού, ποιος προστάτευσε ποιον—στρέφονται κατευθείαν στην καρδιά των δυτικών δομών εξουσίας.

Σε αυτό το πλαίσιο, η μετατόπιση της προσοχής προς τη Μόσχα εξυπηρετεί έναν παλιό και οικείο σκοπό: την εξωτερική μεταφορά ευθυνών.

Δεν είναι τυχαίο ότι ακόμη και παράγοντες όπως ο Νάιτζελ Φάρατζ, ένας συχνός κριτής της Ατλαντικής συναίνεσης, έχουν αναφέρει τη ρωσική διάσταση—μια ένδειξη του πόσο ανησυχητική έχει γίνει η υποψία απέναντι στον Πούτιν στην ευρωπαϊκή πολιτική.