English
Στις 13 Ιουνίου, το Ισραήλ κήρυξε την αρχή ενός “πολέμου 12 ημερών” εναντίον του Ιράν, με περισσότερα από 200 μαχητικά αεροπλάνα να χτυπούν περίπου 100 στόχους σε πέντε κύματα.
Η αεροπορική επιχείρηση συνέχισε με εντατικούς ρυθμούς, ωστόσο η δράση των ανεπάνδρωτων αεροσκαφών (UAV) της Ισραηλινής Αεροπορίας παρέμεινε στο περιθώριο.
Αναφορά από Σάββα Δ. Βλάσση
Από την δεύτερη ημέρα των επιχειρήσεων, ιρανικά κανάλια πληροφόρησης ανέφεραν την κατάρριψη ενός ισραηλινού UAV στην περιοχή Σαλμάς στο βόρειο Ιράν. Το Ισραήλ επιβεβαίωσε την απώλεια του UAV του στις 17 Ιουνίου.
Από τα οπτικά ντοκουμέντα που δημοσιοποιήθηκαν, επιβεβαιώνονται τουλάχιστον 8 καταρρίψεις. Αν και ο αριθμός αυτός φαίνεται σημαντικός, η αξία των UAV μπορεί να μετριαστεί αν ληφθούν υπόψη οι ώρες πτήσης και οι αποστολές που είχαν εκτελέσει με τα οπλικά τους συστήματα.
Η Ισραηλινή Αεροπορία διαθέτει 8 Μοίρες UAV διαφόρων τύπων, γεγονός που επιτρέπει μια εκτίμηση των απωλειών και της διάρκειας των επιχειρήσεων. Το 2023, η 161 Μοίρα, με Hermes 450, είχε δημοσιοποιήσει φωτογραφίες 21 αεροσκαφών στην βάση της.
Σημαντική είναι η παρατήρηση από τα οπτικά ντοκουμέντα που καταδεικνύουν επιθέσεις σε βάθος στην ιρανική επικράτεια, σε περιοχές με ισχυρή αντιαεροπορική παρουσία.
Ανάμεσα στις απώλειες, ξεχωρίζει ένα νέο μοντέλο UAV Orbiter, όπως δείχνουν τα συντρίμμια με τον αριθμό 8373.
Η 144 Μοίρα, που ενεργοποιήθηκε τον Αύγουστο του 2022, φέρεται να χρησιμοποιεί τέτοια αεροσκάφη.
Δεδομένου ότι τα συντρίμμια βρέθηκαν κοντά στην πόλη Κασάν στο κεντρικό Ιράν και η Aeronautics Defense αποδίδει στο σύστημα εμβέλεια επικοινωνιών 150 χλμ., συμπεραίνεται ότι συγκεκριμένα UAV χρησιμοποιήθηκαν ως αναμεταδότες επικοινωνιών για τις επιχειρήσεις στο Ιράν.
Από τις απώλειες αναφέρεται και το Heron TP (ή Eitan), με επιχειρησιακή οροφή 46.000 ποδιών (14.000 μέτρων).
Παρά το γεγονός ότι λόγω μεγαλύτερου ύψους πτήσης, αυτό το UAV παρέχει πιο δύσκολους στόχους σε σύγκριση με τα Hermes 900, δε γλίτωσε από τις επιθέσεις.
Η εκστρατεία στο Ιράν θεωρείται μία από τις πιο απαιτητικές για την Ισραηλινή Αεροπορία, που αντιμετώπισε τις προκλήσεις της αντιαεροπορικής άμυνας.
Παρόλο που αναγνωρίζουν τις αδυναμίες του UAV, οι Ισραηλινοί επιδιώκουν να επιτύχουν αεροπορική κυριαρχία με την επιμονή στην επιτήρηση μεγάλων περιοχών της εχθρικής χώρας.
Τα μικρού μεγέθους πυρομαχικά που χρησιμοποιούσαν, επιτρέπουν την προσβολή στόχων αμέσως μετά τον εντοπισμό τους.
Προκειμένου να μειωθούν οι κίνδυνοι για τα UAV και τα αεροσκάφη τους πάνω από το Ιράν, οι Ισραηλινοί σχεδίασαν χτυπήματα κατά των αντιαεροπορικών συστημάτων από επίγειες δυνάμεις.
Πράκτορες της Mossad συνεργάστηκαν με ειδικές δυνάμεις για επιθέσεις με καθοδηγούμενα βλήματα σε στρατόπεδα μονάδων αντιαεροπορικής άμυνας από νωρίς κατά την διάρκεια των επιχειρήσεων, με αποτέλεσμα την αποδυνάμωση της εχθρικής άμυνας.
Αυτό έδωσε τη δυνατότητα σε UAV να επιχειρήσουν με μεγαλύτερη ασφάλεια εντός εχθρικής επικράτειας.
Αυτή η στρατηγική έχει αποδείξει στην πράξη ότι, με επαρκώς υποβαθμισμένη αντιαεροπορική δυνατότητα, μεγάλα UAV μπορούν να εκτελούν αποστολές με σχετικώς αυξημένη ασφάλεια, διευκολύνοντας ταυτόχρονα την τακτική αεροπορία.
Ο σχεδιασμός ειδικών επιχειρήσεων εναντίον αντιαεροπορικών συστημάτων έχει καταστεί απαραίτητος για την επίτευξη επιχειρησιακών στόχων.
Για την Ελλάδα, η στρατηγική αυτή ενδέχεται να είναι χρήσιμη όχι μόνο όσον αφορά τις πράξεις των Δυνάμεων Ειδικών Επιχειρήσεων αλλά και την αφάνιση UAV τεχνολογίας stealth υψηλότερων επιδόσεων από τον αντίπαλο.
Αυτά τα αεροσκάφη ξεχωρίζουν λόγω της αυξημένης επιβιωσιμότητας τους σε σύγκριση με τα πιο παραδοσιακά UAV της Ισραηλινής Αεροπορίας, χάρη στη μεγαλύτερη δυσκολία ανίχνευσής τους από ραντάρ.
Εάν φέρουν βαριά κατευθυνόμενα όπλα, έχουν τη δυνατότητα να πλήξουν στόχους από μεγάλες αποστάσεις, διατηρώντας ασφάλεια από αντιαεροπορικά συστήματα μέσου βεληνεκούς. Η Τουρκία ήδη αναπτύσσει UAV με τέτοια χαρακτηριστικά.
Πηγή: Enoplos.gr
