Ισπανία και Τουρκία ενώνουν δυνάμεις για τη δημιουργία ενός κολοσσιαίου αεροπλανοφόρου

Ο ισπανικός ιστότοπος Infodefensa έχει δημοσιεύσει ένα ενδιαφέρον ρεπορτάζ, το οποίο αποκαλύπτει τις προθέσεις της Ισπανίας και της Τουρκίας να συνεργαστούν για την ανάπτυξη ενός εντυπωσιακού αεροπλανοφόρου μήκους 300 μέτρων.

Πρόσφατα, πληροφορίες δείχνουν ότι η Ισπανία εξετάζει σοβαρά την κατασκευή ενός νέου αεροπλανοφόρου, στο πλαίσιο των προκλήσεων που αντιμετωπίζει το Ισπανικό Ναυτικό, κυρίως αναφορικά με την αντικατάσταση των μαχητικών Harrier.

Ενδεχομένως, ο σχεδιασμός θα περιλαμβάνει την αναβάθμιση του υπάρχοντος αεροπλανοφόρου Juan Carlos I ώστε να υποστηρίζει αποκλειστικά drones και ελικόπτερα, ενώ παράλληλα πρόκειται να κατασκευαστεί ένα νέο, πιο ικανό πλοίο για επιχειρήσεις με πραγματικά μαχητικά αεροσκάφη.

Οι αναφορές υποδεικνύουν ότι η Τουρκία επιθυμεί να ενισχύσει αυτή τη συνεργασία με την Ισπανία για την ανάπτυξη του έργου.

Ο επικεφαλής της Τουρκικής Υπηρεσίας Αμυντικών Βιομηχανιών ανακοίνωσε σχέδια για ένα αεροπλανοφόρο μήκους 300 μέτρων, που θα ξεπερνά το γαλλικό Charles de Gaulle που έχει μήκος 261 μέτρα, καθώς και τον βρετανικό Queen Elizabeth που φτάνει τα 280 μέτρα.

Η Τουρκία έχει τε longstanding interest in aircraft carrier development, με παλαιότερες συνομιλίες με την ισπανική ναυπηγική εταιρεία Navantia, ιδίως από τότε που ανέπτυξε το Juan Carlos I, το οποίο αποτέλεσε μοντέλο για το Anadolu, το πρώτο τουρκικό αεροπλανοφόρο.

Η τρέχουσα πρωτοβουλία φαίνεται να επεκτείνει την έννοια ενός ελαφρού αεροπλανοφόρου, με στόχο τη δημιουργία ενός μεγαλύτερου και πιο φιλόδοξου πλοίου.

Σύμφωνα με αρχικές αποτυπώσεις, ο σχεδιασμός του νέου αεροπλανοφόρου μπορεί να περιλαμβάνει δύο διαδρόμους – έναν κοντό και έναν περισσότερο εκτενή με ράμπα – κάτι που υποδηλώνει την εφαρμογή ενός συστήματος εκτόξευσης αεροσκαφών παρόμοιου με αυτό του Juan Carlos I. Αυτό θα επιτρέπει την εκτόξευση των αεροσκαφών χωρίς τη χρήση καταπέλτη, πιθανώς με τη βοήθεια καλωδίων προσγείωσης όπως στα αμερικανικά αεροπλανοφόρα.

Αν και το πρότζεκτ βρίσκεται σε πρώιμο στάδιο, είναι εμφανής η επιθυμία της Ισπανίας να προχωρήσει, ειδικά καθώς επιδιώκει την αύξηση του αμυντικού της προϋπολογισμού για να ευθυγραμμιστεί με τις υποχρεώσεις της στο ΝΑΤΟ, που απαιτούν το 2% του ΑΕΠ.

Η ύπαρξη ενός τέτοιου αεροπλανοφόρου θα μπορούσε να ενισχύσει τις δυνατότητες της Ισπανίας σε διεθνείς αποστολές, συμπεριλαμβανομένης της προστασίας ζωτικών θαλάσσιων οδών όπως το στενό Μπαμπ αλ-Μαντάμπ σε περιόδους κρίσεων.

Η συζήτηση γύρω από την αποτελεσματικότητα των αεροπλανοφόρων έχει κλιμακωθεί τα τελευταία χρόνια, με ορισμένους να θεωρούν αυτά τα πλοία αναποτελεσματικά απέναντι σε σύγχρονες απειλές, όπως οι υπερηχητικοί πύραυλοι. Ωστόσο, οι μεγάλες και μεσαίες δυνάμεις συνεχίζουν να επενδύουν σε αεροπλανοφόρα, αποδεικνύοντας την καθοριστική τους σημασία στη στρατηγική του σύγχρονου πολέμου.

Η ισχυροποίηση των σχέσεων Ισπανίας και Τουρκίας συνεχίζεται, παρά τις ανησυχίες των δυτικών χωρών για τις πολιτικές της Άγκυρας, ειδικά γύρω από την προμήθεια του ρωσικού αμυντικού συστήματος S-400 και την έντονη διαμάχη που προήλθε από τον αποκλεισμό της Τουρκίας από το πρόγραμμα των F-35.

Παρά τις ανησυχίες των ΗΠΑ αναφορικά με διαρροές ευαίσθητων δεδομένων στη Ρωσία, η Τουρκία αναζητά εναλλακτικές λύσεις, όπως είναι η απόκτηση των ευρωπαϊκών Eurofighter Typhoon.

Ωστόσο, η συμφωνία αυτή αντιμετωπίζει πολιτικές προκλήσεις, καθώς η γερμανική πλευρά έχει εκφράσει αντιρρήσεις, ενώ οι άλλοι εταίροι (Ισπανία, Ιταλία, Ηνωμένο Βασίλειο) δεν φαίνεται να έχουν αντιρρήσεις. Αυτές οι διαφωνίες υπογραμμίζουν τις δυσκολίες της ευρωπαϊκής αμυντικής συνεργασίας, σε σύγκριση με τις προσφορές της Γαλλίας που είναι πιο ελκυστικές και γρήγορες σε απαντήσεις.

Πρόσφατα, πάντως, το Βερολίνο δείχνει να έχει αλλάξει στάση και να εξετάζει την πώληση των Typhoon στην Τουρκία, κάτι που θα μπορούσε να προωθήσει ακόμη περισσότερο τη διμερή συνεργασία.

Η στρατηγική συνεργασία Ισπανίας και Τουρκίας για την ανάπτυξη του αεροπλανοφόρου θεωρείται φιλόδοξη και με προοπτικές. Αν υλοποιηθεί, θα αποτελέσει σημαντικό βήμα στις δυνατότητες του Ισπανικού Ναυτικού, προσφέροντας στη χώρα ηγετική θέση στη Μεσόγειο και στη διεθνή αρένα.

Όπως είναι φυσικό, τέτοιες πρωτοβουλίες απαιτούν χρηματοδότηση και η συνεργασία με την Τουρκία μπορεί να συμβάλλει στην οικονομική και στρατηγική βιωσιμότητα του έργου.