English
Ένας αυξανόμενος όγκος στοιχείων υποδεικνύει ότι η εξατομικευμένη ιατρική και η διατροφή έχουν σημαντικό αντίκτυπο σε πολλές παθήσεις, συμπεριλαμβανομένης της διαταραχής του φάσματος του αυτισμού.
Τα ευρήματα από μια πρόσφατη μελέτη περίπτωσης δείχνουν ότι οι εξατομικευμένες αλλαγές στον τρόπο ζωής και στο περιβάλλον ανέτρεψαν με επιτυχία τα συμπτώματα του αυτισμού σε δίδυμα κορίτσια που διαγνώστηκαν με Διαταραχή Αυτιστικού Φάσματος (ΔΑΦ). Η μελέτη δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Journal of Personalized Medicine.
Η μελέτη εξέτασε επίσης την υπάρχουσα βιβλιογραφία σχετικά με τον αντίκτυπο του τρόπου ζωής και των περιβαλλοντικών τροποποιήσεων στην ASD, υποστηρίζοντας τα ευρήματα με στοιχεία από παρόμοιες περιπτώσεις και μελέτες.
Λεπτομέρειες της μελέτης
Η μελέτη περίπτωσης αφορούσε δίδυμα διζυγωτικά δίδυμα 4 ετών, τα οποία διαγνώστηκαν με διαταραχή του φάσματος του αυτισμού «επιπέδου σοβαρότητας 3», την οποία η μελέτη περιγράφει ως «απαιτούσα πολύ σημαντική υποστήριξη». Τα δίδυμα διαγνώστηκαν σε ηλικία περίπου 20 μηνών.
Τα διζυγωτικά δίδυμα ή αδελφικά δίδυμα προκύπτουν από τη γονιμοποίηση δύο ξεχωριστών ωαρίων (ωαρίων) από δύο ξεχωριστά σπερματοζωάρια. Αυτά τα δίδυμα μοιάζουν γενετικά με τα τυπικά αδέλφια, αλλά μπορεί να είναι τόσο διαφορετικά μεταξύ τους όσο και τα αδέλφια που γεννήθηκαν σε διαφορετικές χρονικές στιγμές. Δεν μοιράζονται ακριβώς το ίδιο γενετικό υλικό και, ως εκ τούτου, μπορεί να μοιάζουν διαφορετικά και να έχουν διαφορετικά χαρακτηριστικά.
Η μελέτη περίπτωσης δείχνει ότι μια μη φαρμακευτική, εξατομικευμένη προσέγγιση από μια ομάδα διεπιστημονικών κλινικών ιατρών μείωσε με επιτυχία τον αριθμό και τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων της ΔΦΑ χρησιμοποιώντας μια ποικιλία μεθόδων.
Σύλληψη
Τα δίδυμα συνελήφθησαν μέσω εξωσωματικής γονιμοποίησης με τη χρήση δότριας ωαρίων και κυοφορήθηκαν από παρένθετη μητέρα. Ο πατέρας τους ήταν 51 ετών τη στιγμή της σύλληψης. Γεννήθηκαν δύο μήνες πρόωρα και πέρασαν αρκετές εβδομάδες στη μονάδα εντατικής θεραπείας νεογνών. Τα δίδυμα έλαβαν εμβολιασμούς ρουτίνας στους τρεις και έξι μήνες, αλλά κανέναν περαιτέρω εμβολιασμό μέχρι τους 14 μήνες. Στα κορίτσια χορηγήθηκε ακεταμινοφαίνη πριν και μετά τον εμβολιασμό.
Αρχικά συμπτώματα
Οι γονείς των κοριτσιών παρατήρησαν κάποια αρχικά συμπτώματα. Το ένα δίδυμο είχε ευαισθησία στις αλλαγές, έκζεμα και πεπτικά προβλήματα, ενώ το άλλο είχε προβλήματα οπτικής επαφής, φλυαρίας στην επικοινωνία, δυσκολία στο θηλασμό και μειωμένο μυϊκό τόνο (υποτονία).
Και τα δύο δίδυμα έλαβαν μητρικό γάλα (από την παρένθετη μητέρα και τη βιολογική τους μητέρα) για 12 μήνες και δεν είχαν προβλήματα με το φαγητό ή τον ύπνο.
Στους 12 μήνες, τα κορίτσια σταμάτησαν να πίνουν μητρικό γάλα και η εισαγωγή αγελαδινού γάλακτος προκάλεσε πεπτικά καθώς και προβλήματα συμπεριφοράς και γλώσσας και στα δύο κορίτσια.
Τον Μάρτιο του 2021, τα κορίτσια έλαβαν τη σειρά εμβολίων που είχε καθυστερήσει λόγω της πανδημίας COVID-19. Μετά από αυτόν τον κύκλο εμβολιασμών, οι γονείς τους παρατήρησαν επιδείνωση ορισμένων συμπτωμάτων, συμπεριλαμβανομένης της «σημαντικής γλωσσικής απώλειας» για ένα από τα κορίτσια, το οποίο άρχισε να επικοινωνεί χρησιμοποιώντας μόνο μεμονωμένες λέξεις.
Διάγνωση ΔΦΑ
Λόγω της επιδείνωσης των συμπτωμάτων, τα δίδυμα αξιολογήθηκαν για ΔΦΑ και στη συνέχεια και τα δύο πληρούσαν τα κριτήρια για τη διάγνωση ΔΦΑ του DSM-5 (Διαγνωστικό και Στατιστικό Εγχειρίδιο Ψυχικών Διαταραχών, Πέμπτη Έκδοση).
Παρεμβάσεις στον τρόπο ζωής και στο περιβάλλον
Μετά τη διάγνωση, οι γονείς των διδύμων ξεκίνησαν μια ολοκληρωμένη, εξατομικευμένη προσέγγιση για την αντιμετώπιση της κατάστασης των κοριτσιών τους. Η προσέγγισή τους ήταν ολιστική και μη φαρμακολογική και εξέτασε μια ποικιλία πιθανών περιβαλλοντικών και βιολογικών παραγόντων που επηρεάζουν τη ΔΦΑ.
Οι παρεμβάσεις και η υποστήριξη τόσο για τα δίδυμα όσο και για τους γονείς τους ξεκίνησαν μετά τη διάγνωση των διδύμων σε ηλικία περίπου 20 μηνών και συνεχίστηκαν κατά τα επόμενα δύο χρόνια. Ακολουθεί μια περίληψη των παρεμβάσεων και της υποστήριξής τους:
- Οι γονείς συνεργάστηκαν με έναν προπονητή για να κατανοήσουν τη διάγνωση των διδύμων και να αποκτήσουν αυτοπεποίθηση.
- Οι γονείς έμαθαν για την έννοια του «συνολικού αλλοστατικού φορτίου», η οποία συνδέει τους χρόνιους στρεσογόνους παράγοντες με την ασθένεια, και χρησιμοποίησαν πόρους όπως διαδικτυακά σεμινάρια και φόρουμ μέσω του Epidemic Answers.
- Οι γονείς συμπλήρωσαν την έρευνα Child Health Inventory for Resilience and Prevention – «μια ολοκληρωμένη αξιολόγηση του συνολικού αλλοστατικού φορτίου (αθροιστικές επιπτώσεις του χρόνιου στρες στην ψυχική και σωματική υγεία) μεταξύ των παιδιών».
- Έκαναν διατροφικές αλλαγές – Ακολούθησαν τη Δίαιτα Μειωμένης Διέγερσης Φλεγμονής, εξαλείφοντας το γλουταμινικό οξύ, τη γλουτένη, την καζεΐνη, τη ζάχαρη, τα τεχνητά χρώματα και τα επεξεργασμένα τρόφιμα, και επικεντρώθηκαν σε βιολογικά, φρέσκα, σπιτικά γεύματα από τοπικές πηγές.
- Ενσωμάτωσαν συμπληρώματα διατροφής-Τα κορίτσια έλαβαν συμπληρώματα που περιλάμβαναν ωμέγα-3 λιπαρά οξέα, βιταμίνες και ομοιοπαθητικά φάρμακα.
- Διαφοροποίησαν τις ανάγκες των διδύμων- Οι γενετικές παραλλαγές αποκάλυψαν ότι κάθε δίδυμο είχε διαφορετικές ανάγκες, για παράδειγμα, το ένα δίδυμο χρειαζόταν περισσότερη βιταμίνη D, ενώ το άλλο χρειαζόταν υποστήριξη για τη νευροφλεγμονή και την αποτοξίνωση.
- Οι δίδυμες έλαβαν διάφορες θεραπείες, συμπεριλαμβανομένης της Εφαρμοσμένης Ανάλυσης Συμπεριφοράς, της λογοθεραπείας και της εργοθεραπείας που επικεντρώθηκε στην ενσωμάτωση των νευρο-αισθητηριακών κινητικών αντανακλαστικών.
- Η οικογένεια αντιμετώπισε τις τοξίνες στο σπίτι τους, χρησιμοποιώντας έναν περιβαλλοντικό σύμβουλο για να αξιολογήσει την ποιότητα του αέρα, τα επίπεδα υγρασίας και τις ζημιές από το νερό.
- Ένα δίδυμο έλαβε οστεοπαθητική φροντίδα κατόπιν σύστασης ενός αναπτυξιακού οπτομέτρη, με αποτέλεσμα αξιοσημείωτες βελτιώσεις στην επικοινωνία και τη συνολική διάθεση.
Καθ’ όλη τη διάρκεια της μελέτης, οι γονείς των παιδιών μοιράστηκαν πληροφορίες σχετικά με το ταξίδι τους. «Οι συμβατικές στατιστικές έχουν συσσωρεύσει τις πιθανότητες ενάντια στη δυνατότητα ανάκαμψης ενός παιδιού από μια διάγνωση ΔΦΑ. Επομένως, η προσέγγισή μας επικεντρώθηκε στο να ακολουθήσουμε μια μη συμβατική, ολιστική κατανόηση των βιο-ατομικών αναγκών της κάθε κόρης, να διερευνήσουμε τα βαθύτερα αίτια και να σχεδιάσουμε εξατομικευμένη υποστήριξη», δήλωσαν.
«Επιλέξαμε θεραπευτές που ήταν ευθυγραμμισμένοι με την πίστη μας στην εγγενή ικανότητα των θυγατέρων μας να θεραπεύονται με τη σωστή υποστήριξη».
Αποτελέσματα
Λόγω κυρίως της εφαρμογής αλλαγών στον τρόπο ζωής και στο περιβάλλον σε διάστημα δύο ετών, οι δίδυμες πέτυχαν την αντιστροφή της διάγνωσής τους για ΔΦΑ επιπέδου 3. Σημαντικές βελτιώσεις παρατηρήθηκαν στις κοινωνικές τους αλληλεπιδράσεις, στις επικοινωνιακές τους δεξιότητες και στα πρότυπα συμπεριφοράς τους.
Υπήρξαν επίσης δραματικές βελτιώσεις στις βαθμολογίες με τη χρήση του καταλόγου ελέγχου αξιολόγησης της θεραπείας του αυτισμού – ένα εργαλείο αξιολόγησης 77 ερωτήσεων που χρησιμοποιείται για την αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας της θεραπείας της ΔΦΑ, με χαμηλότερες βαθμολογίες που υποδηλώνουν βελτίωση των συμπτωμάτων.
Και τα δύο δίδυμα «βελτιώθηκαν δραματικά», με το ένα να πηγαίνει από τη βαθμολογία 76 σε 36 σε επτά μήνες και το άλλο από 43 σε 4 κατά την ίδια περίοδο.
Η μελέτη σημειώνει ότι οι βελτιώσεις ήταν τόσο βαθιές που ο παιδίατρος αναφώνησε ότι το ένα από τα κορίτσια είχε υποστεί «ένα είδος θαύματος».
Οι συνδυασμένες παρεμβάσεις, μαζί με τη δέσμευση των γονέων των παιδιών, οδήγησαν σε «δραματική βελτίωση και αντιστροφή των διαγνώσεων ΔΦΑ» για τα δίδυμα.
Η Beth Lambert είναι ιδρύτρια και εκτελεστική διευθύντρια του Epidemic Answers, ενός ιστότοπου που αποτελείται από γονείς, κλινικούς γιατρούς, ερευνητές, συγγραφείς και ειδικούς σε θέματα ευεξίας, αφιερωμένους στο να βοηθούν τα παιδιά να θεραπεύονται από προβλήματα υγείας. Είναι επίσης μία από τους συγγραφείς της μελέτης.
Η κ. Lambert μίλησε στον ενημερωτικό ιστότοπο Epoch Times και εξήγησε ότι υπάρχει ελπίδα για τα παιδιά με ΔΦΑ και άλλες παθήσεις, καθώς και πηγές για τους γονείς που θα τα στηρίξουν κατά τη διάρκεια της διαδικασίας.
«Κάνουμε έρευνα για να προσπαθήσουμε να συγκεντρώσουμε στοιχεία ότι πολλές από αυτές τις καταστάσεις είναι αναστρέψιμες. Αλλά επίσης προσπαθούμε να δημιουργήσουμε μια πλατφόρμα όπου μπορούμε να δώσουμε λύσεις στους γονείς – προσπαθούμε να τους εκπαιδεύσουμε, και έχουμε μια διαδικτυακή κοινότητα [Healing Together] όπου τους διδάσκουμε πώς να κάνουν οι ίδιοι αυτή τη δουλειά», είπε.
Επιπολασμός του αυτισμού
Σύμφωνα με τη μελέτη, ο επιπολασμός του αυτισμού εξελίσσεται με αυξανόμενη ταχύτητα. Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, ο αριθμός των παιδιών που διαγνώστηκαν με αυτισμό στις Ηνωμένες Πολιτείες ήταν 1 το 2000. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990, τα διαγνωστικά κριτήρια για τον αυτισμό διευρύνθηκαν ώστε να περιλαμβάνουν ένα ευρύτερο φάσμα συμπτωμάτων και συμπεριφορών. Η διεύρυνση αυτή αντικατοπτρίζεται στις επικαιροποιημένες εκδόσεις του Διαγνωστικού και Στατιστικού Εγχειριδίου Ψυχικών Διαταραχών.
Για παράδειγμα, στο DSM-IV, που δημοσιεύθηκε το 1994, τα διαγνωστικά κριτήρια επεκτάθηκαν και αναλύθηκαν σε υποτύπους όπως η διαταραχή Asperger, η αυτιστική διαταραχή και η διάχυτη αναπτυξιακή διαταραχή που δεν προσδιορίζεται διαφορετικά.
Υπήρξε περαιτέρω επέκταση των κριτηρίων στο DSM-5 που κυκλοφόρησε το 2013, το οποίο συγχώνευσε τους προηγούμενους υποτύπους σε μία ενιαία διάγνωση της διαταραχής του φάσματος του αυτισμού ή ΔΦΑ.
Αυτές οι αλλαγές συνέβαλαν σε σημαντική αύξηση των διαγνώσεων αυτισμού τα επόμενα χρόνια – ωστόσο, ορισμένοι γιατροί πιστεύουν ότι οι παράγοντες αυτοί από μόνοι τους δεν αρκούν για να εξηγήσουν τη δραματική αύξηση των διαγνώσεων ASD.
Σύμφωνα με τα στοιχεία των Κέντρων Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων, το 2000, 1 στα 150 παιδιά είχε διάγνωση ΔΦΑ, αλλά τα πιο πρόσφατα στοιχεία τους αναφέρουν ότι το 2020, 1 στα 36 παιδιά είχε διάγνωση ΔΦΑ, γεγονός που αντιπροσωπεύει αύξηση άνω του 300% τις τελευταίες δύο δεκαετίες.
Η μελέτη αναφέρει: «Οι δημοσιευμένες προβλέψεις εκτιμούν ότι ακόμη και αν ο μελλοντικός επιπολασμός της ΔΦΑ παρέμενε αμετάβλητος κατά την επόμενη δεκαετία, θα υπήρχαν περίπου 1 εκατομμύριο νέες περιπτώσεις, με αποτέλεσμα να προκύψουν επιπλέον 4 τρισεκατομμύρια δολάρια σε δια βίου κοινωνικό κόστος στις Ηνωμένες Πολιτείες. Επιπλέον, εάν συνεχιστεί ο σημερινός ρυθμός αύξησης του επιπολασμού, το κόστος θα μπορούσε να φτάσει σχεδόν τα 15 τρισεκατομμύρια δολάρια σε δια βίου κόστος μέχρι το 2029».
Η κ. Lambert δήλωσε: «Ο σύγχρονος τρόπος ζωής αρρωσταίνει τα παιδιά μας, αλλά αρρωσταίνει και όλους εμάς – και τα παιδιά μας είναι τα καναρίνια στο ανθρακωρυχείο».
Τελικές σκέψεις
Τα ευρήματα της μελέτης υποδηλώνουν ότι οι περιβαλλοντικοί παράγοντες και ο τρόπος ζωής παίζουν σημαντικό ρόλο στην εκδήλωση των συμπτωμάτων της ΔΦΑ και ότι οι στοχευμένες παρεμβάσεις σε αυτούς τους τομείς μπορούν να οδηγήσουν σε ουσιαστικές και διαρκείς βελτιώσεις -συμπεριλαμβανομένης της αναστροφής των συμπτωμάτων.
Οι συγγραφείς της μελέτης σημειώνουν ότι η εμπλοκή των γονέων ή των φροντιστών είναι ζωτικής σημασίας για τη διαδικασία.
«Η δέσμευση και η καθοδήγηση των καλά ενημερωμένων γονέων ή κηδεμόνων αποτελεί ουσιαστικό συστατικό της αποτελεσματικής εξατομίκευσης που φαίνεται να είναι απαραίτητη για τη δυνατότητα πραγματοποίησης τέτοιων βελτιώσεων».
Αυτό που αποσαφηνίζει η μελέτη είναι ότι η θεραπεία της ΔΦΑ απαιτεί εξατομικευμένη, πολύπλευρη προσέγγιση και όχι μια λύση που ταιριάζει σε όλους, καθώς οι διαγνώσεις της ΔΦΑ είναι τόσο μοναδικές και πολύπλοκες όσο και τα άτομα που επηρεάζουν.
Οι γονείς των διδύμων συμφωνούν, σύμφωνα με ένα τμήμα της μελέτης που περιέχει την άποψή τους.
«Έχοντας δίδυμες κόρες που διαγνώστηκαν με Διαταραχή Αυτιστικού Φάσματος στους 20 μήνες, μας έδωσε μια βαθιά εκτίμηση της εξαιρετικά ατομικής παρουσίασης του Αυτισμού».
Για τις οικογένειες που αντιμετωπίζουν μια διάγνωση ΔΦΑ, η κ. Lambert δήλωσε: «Δεν είστε μόνοι».
«Θέλω οι άνθρωποι να γνωρίζουν ότι υπάρχει υποστήριξη γι’ αυτούς. Έχουμε ένα συνέδριο [Documenting Hope] για να μπορούμε να καλέσουμε τους γονείς ώστε να γίνουν μέρος της κοινότητάς μας. Μπορούμε να το κάνουμε αυτό μαζί, δηλαδή να εργαστούμε μαζί για να θεραπεύσουμε τα παιδιά μας».
Πηγή: The Epoch Times
