English
Σήμερα, Σάββατο 17 Ιανουαρίου 2026, η Εκκλησία τιμά τις σπουδαίες προσωπικότητες της πίστης, με κυριότερο τον Άγιο Αντώνιο τον Μέγα, τον θεμελιωτή του μοναχισμού. Διαβάστε τι γράφει για τον βίο του αγίου ο κ.Μυργιώτης Παναγιώτης.
Ποιους Αγίους τιμά σήμερα το Εορτολόγιο
Σήμερα θυμόμαστε:
- Άγιον Αντώνιον τον Μέγαν
- Άγιον Θεοδόσιον τον Μέγαν, ευσεβή βασιλέα
- Νεομάρτυρα Γεώργιον εκ Ιωαννίνων
- Όσιον Αντώνιον τον Νέον τον Θαυματουργόν (πολιούχο Βέροιας)
- Όσιον Αχιλλάς
- Άγίων Ιουνίλλας και Τουρβών
- όπως και άλλες τοπικές μνήμες Αγίων με το όνομα Αντώνιος
Σήμερα λέμε τα «χρόνια πολλά» – Ονόματα (17/1)
Αν γνωρίζετε κάποιον που φέρει ένα από τα παρακάτω ονόματα, σίγουρα είναι η γιορτή του!
Αντώνιος – Αντωνία
- Αντώνιος, Αντώνης, Τόνης, Νάκος, Αντώνας, Αντωνάκος, Τόνυ
- Αντωνία, Αντωνούλα, Τόνια
Θεοδόσιος
- Θεοδόσιος, Θεοδόσης, Δόσιος, Δόσης, Τεό
Επίσης αναφέρονται
- Αχιλλάς, Φιλόθεος, Τουρβών, Ιουνίλλα
Άγιος Αντώνιος ο Μέγας καθηγητής της ερήμου
Γράφει ο κ.Μυργιώτης Παναγιώτης (Μαθηματικός)
Ο Άγιος Αντώνιος, λαοφιλής Άγιος της Εκκλησίας μας, έχει ονομαστεί «Μέγας» και «καθηγητής της ερήμου». Όλοι γνωρίζουμε ότι η Αγία μας Εκκλησία δεν απονέμει τίτλους εύκολα. Είναι όπως λέμε φειδωλή και τους απονέμει σε λίγους, σε ξεχωριστούς, για να τιμήσει τον υπέρ νουν και λόγον βίο τους. Ένα χαρακτηριστικό της ζωής του είναι ότι πολεμήθηκε ιδιαίτερα κληρά από τον διάβολο.
Ο Άγιος Αντώνιος γεννήθηκε στο χωριό Κομά της Αιγύπτου το 251 μ.Χ. από γονείς πλούσιους και ευσεβείς. Δεν έμαθε καθόλου γράμματα, ήταν αγράμματος. Δεν τον έστειλαν οι γονείς του στο σχολείο από τον φόβο μήπως παρασυρθεί και γίνει ειδωλολάτρης. Προτιμούσαν το παιδί τους αγράμματο στον παράδεισο, παρά γραμματισμένο στην κόλαση. Όμως, του έδωσαν την κατά Θεόν μόρφωση και παιδεία.
Σε ηλικία δεκαοκτώ χρονών έμεινε ορφανός από τους δυο γονείς του, με μεγάλη περιουσία και προστάτης της μικρότερης αδελφής του. Στην εκκλησία άκουσε την ευαγγελική περικοπή με τον διάλογο του Χριστού με ένα νεαρό, στον οποίο ο Κύριος είπε: «Εἰ θέλεις τέλειος εἶναι, ὕπαγε, πώλησόν σου τά ὑπάρχοντα καί διάδος πτωχοῖς καί δεῦρο ἀκολουθεῖ μοί καί ἕξεις θησαυρόν ἐν οὐρανῶ». Συγκλονίζεται και θεωρεί τα λόγια αυτά πρόσκληση του Χριστού προς τον ίδιο.
Πωλεί την μεγάλη περιουσία και μοιράζει τα χρήματα στους φτωχούς. Αφού εμπιστεύτηκε την αδελφή του σε ένα κοινόβιο παρθένων, όπου ζούσαν ενάρετες παρθένες ασχολούμενες με έργα αγάπης, απαρνήθηκε τον κόσμο και ασπάσθηκε τον μοναχικό βίο. Τότε άρχισε ο μακρύς δρόμος των αγώνων του στην έρημο.
Δεν υπάρχουν οργανωμένα μοναστήρια και καταφεύγει σε ένα ερημητήριο των περιχώρων, όπου κάποιος γέροντας ασκητής γίνεται ο πρώτος δάσκαλος για να τον καθοδηγήσει. Τα πάθη δεν βγαίνουν εύκολα. «Ὑποπιάζω μου τό σῶμα καί δουλαγωγῶ», έλεγε ο Παύλος, «μήποτε ἄλλοις κηρύξας ἐγώ αὐτός ἀδόκιμος γένωμαι».
Συνεχώς προσεύχεται στο Θεό. Του ζητάει να τον βοηθήσει στον αγώνα του, για την σωτηρία της ψυχής του. Ο Θεός ακούει την προσευχή του, όπως και κάθε χριστιανού που προσπαθεί και αγωνίζεται. Αγρυπνεί συνεχώς. Τρώει ελάχιστα μια φορά την ημέρα λίγο ψωμί με νερό και αλάτι. Συχνά μένει εντελώς νηστικός για πολλές ημέρες. Αυτάρκης και λιτοδίαιτος. Προοδεύει πνευματικά.
Ο διάβολος τον εντοπίζει, τον φθονά για τις επιδόσεις του και αρχίζει ο πόλεμος εναντίον του. Ξεκινά τον πόλεμο υπενθυμίζοντάς του τα πλούτη και τις ανέσεις που είχε. Του λέγει: «τι κουτός που είσαι άφησες πλούτη και ανέσεις και ήλθες εδώ να πεθάνεις από την πείνα και το κρύο. Δεν έχεις ένα στρώμα να κοιμηθείς. Θα πεθάνεις και είναι κρίμα. Έπειτα έχεις και μια αδελφή, που την άφησες;; Όλοι εμείς εκεί έξω στον κόσμο θα χαθούμε και είναι σωστό να σωθείς μόνο εσύ;;» Αυτές τις σκέψεις βάζει στο νου ο διάβολος και περιμένει.
Στις δύσκολες αυτές στιγμές ο Αντώνιος καταφεύγει στον Θεό. Με προσευχή και νηστεία ζητά την βοήθεια του Θεού. Ο Θεός τον ενισχύει και ο διάβολος ηττάται. Ο διάβολος επιμένει. Τούτη τη φορά θέλει να τον πειράξει σαρκικά και εμφανίζεται ως γυμνή γυναίκα μέσα στην έρημο. Του παρουσιάζει κέντρα διασκεδάσεων και όργια . Θέλει να τον σκανδαλίσει εκμεταλλευόμενος την νεότητά του. Προσπαθεί ο διάβολος , μα αγωνίζεται και ο Άγιος με προσευχή, αγρυπνία και τέλεια νηστεία. Παρακαλεί τον Θεό να του δώσει δύναμη να αντέξει τον πειρασμό.
Άλλοτε παρουσιάζεται μπροστά του με την μορφή μικρού παιδιού και του λέγει « : Αχ Αντώνιε. Πολλούς πλάνεψα, πολλούς έβαλα κάτω και τους νίκησα, αλλά εσένα κουράστηκα να σε πολεμώ! Νομίζω, πώς δεν θα επιτύχω. Είσαι δυνατός. Σε παραδέχομαι». Το μέσο που χρησιμοποιεί τώα ο σατανάς είναι η υπερηφάνεια. Ο Άγιος δεν υπερηφανεύτηκε, αλλά, αφού δόξασε τον Θεό για την δύναμη που του έδωσε, είπε στον διάβολο;: «Ύπαγε οπίσω μου, σατανά. Δεν σε φοβάμαι»
Στην Αίγυπτο το 311 ξεσπά άγριος διωγμός εναντίον των Χριστιανών. Ο Αντώνιος μαζί με άλλους μοναχούς πήγε στην Αλεξάνδρεια για να στηρίξει τους διωκόμενους αδελφούς, αποφασισμένος να μαρτυρήσει για τον Χριστό. Δεν φοβάται την απαγόρευση που επεβλήθη να μη μπαίνουν μοναχοί στα δικαστήρια που έσερναν τους πιστούς οι αιρετικοί. Πήγε και κάθισε σε περίοπτη θέση.
Μια ημέρα ενώ ησύχαζε στο κελί του εμφανίζεται ο Μαρτινιανός, ανώτατος αξιωματικός, και του ζητά να θεραπεύσει τη δαιμονόπληκτη κόρη του. Η απάντηση ήταν «αμαρτωλός άνθρωπος είμαι, όπως και εσύ. Εάν πιστεύεις στο Θεό πήγαινε, κάνε την προσευχή σου και η κόρη σου θα γίνει καλά». Ο πατέρας προσευχήθηκε και το θαύμα έγινε.
Επειδή αποζητεί περισσότερη ησυχία σκέπτεται να πάει στην Θηβαϊδα. Με δυο ψωμιά στα χέρια του κατεβαίνει στο ποτάμι για να βρει μεταφορικό μέσο. Εκεί, από αόρατη φωνή πληροφορείται να πάει πιο βαθιά στην έρημο με οδηγούς μερικούς διερχόμενους Σαρακηνούς.
Έτσι, με τους Σαρακηνούς έφτασε κοντά στην Ερυθρά θάλασσα σε εύφορη περιοχή. Τον βρήκαν οι μαθητές του από τους οποίους ζήτησε σκαπτικά μηχανήματα για να καλλιεργεί. Τα άγρια ζώα κατέστρεφαν τις καλλιέργειές του. Πιάνει ένα και του λέει: «Εγώ δεν σας ζημιώνω εσείς γιατί με ζημιώνετε. Μη πλησιάσετε, πηγαίνετε στην ευχή του Κυρίου». Τα ζώα εξαφανίστηκαν.
Ο Άγιος Αθανάσιος ο Μέγας υπήρξε στενός φίλος και βιογράφος του Αγίου Αντωνίου. Το έργο του» «Βίος και πολιτεία του οσίου Αντωνίου», δίδει πολλές λεπτομέρειες για τη ζωή του Αγίου και τη θεολογική του σοφία, παρά το γεγονός της τελείας αγραμματοσύνης του.
Κοιμήθηκε οσιακά σε ηλικία 105 ετών και η μνήμη του εορτάζεται την 17 η Ιανουαρίου.
Οι Άγιοι της ημέρας (με λίγα λόγια)
Άγιος Αντώνιος ο Μέγας – Ο ασκητής της ερήμου
Ο Μέγας Αντώνιος γεννήθηκε το 251 μ.Χ. στην Άνω Αίγυπτο. Μετά τον θάνατο των γονιών του, δεν λύγισε. Μοίρασε την περιουσία του στους φτωχούς, φρόντισε την αδελφή του και αποσύρθηκε στην έρημο, όπου αφοσιώθηκε στην άσκηση και την προσευχή.
Σύντομα έμελλε να γίνει πρότυπο των ασκητών. Πολλοί έρχονταν κοντά του για καθοδήγηση, βλέποντας σε εκείνον την ένωση πράξης και πίστης. Εκοιμήθη στα 105 του χρόνια, αφήνοντας πίσω του μια πνευματική κληρονομιά που επηρέασε την Ορθοδοξία.
Νεομάρτυρας Γεώργιος εκ Ιωαννίνων – Η ομολογία που συγκλόνισε την πόλη
Ο Άγιος Γεώργιος γεννήθηκε το 1808 στο Τζούρχλι της επαρχίας Γρεβενών (σημερινός οικισμός Άγιος Γεώργιος). Αν και μεγάλωσε σε φτωχές συνθήκες και ήταν αγράμματος, η ακεραιότητά του ξεχώριζε. Ζούσε ως ιπποκόμος στα Ιωάννινα και βρέθηκε θύμα συκοφαντιών.
Η κρίσιμη στιγμή ήρθε όταν τον κατηγόρησαν ως «αρνησίθρησκο». Εκείνος, όμως, ήταν ακλόνητος στην πίστη του και δεν υποχώρησε, ακόμα και όταν του πρότειναν διαφυγή. Στις 17 Ιανουαρίου 1838, εκτελέστηκε δημόσια στην αγορά. Η παράδοση αναφέρει ότι για πολλές ημέρες φαινόταν ουράνιο φως πάνω του, ακολουθούμενο από θαυμαστά γεγονότα στην πόλη.
Όσιος Αντώνιος ο Νέος ο Θαυματουργός – Ο πολιούχος της Βέροιας
Ο Όσιος Αντώνιος ο Νέος έζησε τον 9ο αιώνα και ξεκίνησε τη μοναστική του ζωή κοντά στον Αλιάκμονα, στη σκήτη της Βέροιας. Στη συνέχεια αποσύρθηκε σε σπήλαιο, όπου πέρασε δεκαετίες σε πνευματική άσκηση. Η φήμη του εξαπλώθηκε, καθώς πολλοί αναζητούσαν παρηγοριά από τις προσευχές του.
Αν και επιδίωκε την απομόνωση, η παρουσία του ήταν τόσο ισχυρή που ο κόσμος τον επισκεπτόταν συνεχώς. Μετά τον θάνατό του, η παράδοση τον τιμά ολοένα και περισσότερο, και η Βέροια τον έχει αναγνωρίσει ως προστάτη και πολιούχο.
Άγιος Θεοδόσιος ο Μέγας – Ο βασιλιάς που έβαλε την πίστη στο επίκεντρο
Ο Μέγας Θεοδόσιος γεννήθηκε το 346 μ.Χ. και αναδείχθηκε αυτοκράτορας της Ανατολής το 379 μ.Χ.. Ωστόσο, πέρα από τις στρατηγικές αποφάσεις, αφιέρωσε τον χρόνο του στη στήριξη της Ορθοδοξίας, ενισχύοντας την εκκλησιαστική κοινότητα και βοηθώντας στη διαμόρφωση της πίστης μέσα από τις Συνόδους της εποχής.
Η ιστορία τον θυμάται και για την μετάνοια που επέδειξε σε κρίσιμες περιστάσεις, αναλαμβάνοντας την ευθύνη για σκληρές αποφάσεις. Εκοιμήθη το 395 μ.Χ., αφήνοντας πίσω του ένα σημαντικό αποτύπωμα στην πορεία του χριστιανικού κόσμου.
Όσιος Αχιλλάς – Η σιωπηλή εγκράτεια της ερήμου
Ο Όσιος Αχιλλάς ζούσε ως αναχωρητής στην Αίγυπτο τον 5ο αιώνα. Οι παραδόσεις τον περιγράφουν ως άνθρωπο μεγάλης εγκράτειας, που δεν διαφήμιζε τον αγώνα του, αλλά τον ζούσε καθημερινά με λιτότητα και ταπείνωση.
Άγιοι Ιουνίλλα και Τουρβών – Μαρτυρία στην Καππαδοκία
Η Ιουνίλλα και ο Τουρβών αναγνωρίζονται ως μάρτυρες με καταγωγή από την Καππαδοκία. Η παράδοση τους συνδέει με μια ισχυρή ομολογία πίστης και μαρτυρικό τέλος.
