Η ανακοίνωση απο την κυβέρνηση των ορίων των θαλάσσιων πάρκων ήταν μια θετική ενέργεια. Ήταν αυτό που οι σχολιαστές της πολιτικής της της ζητούσαν να κάνει εδώ και καιρό και δεν το έκανε. Ο προφανής λόγος ήταν ότι ανησηχούσε για τις αντιδράσεις της Τουρκίας.

Γράφει ο Παντελής Σαββίδης

Η κυβέρνηση αγνοούσε την ελληνική κοινή γνώμη η οποία, επίσης, την πίεζε προς την κατεύθυνση αυτή. Δεν μπορούσε, όμως, να αγνοήσει την πίεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ζήτησε εδώ και καιρό απο τα κράτη μέλη να υποβάλουν τα όρια των θαλασσίων πάρκων τους. Το έκαναν όλες οι χώρες εκτός της Ελλάδος.

Και εδώ ο λόγος ήταν προφανής. Η κυβέρνηση των Αθηνών φοβόταν τις αντιδράσεις της Άγκυρας.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πήγε την Ελλάδα στο Δικαστήριο της Ε.Ε. και το Δικαστήριο καταδίκασε την χώρα και της ζήτησε να συμμορφωθεί ως 27 Απριλίου. Αν δεν συμμορφωνόταν η Αθήνα, η Επιτροπή θα ξαναπήγαινε την Ελλάδα στο Δικαστήριο και αυτήν την φορά θα έπεφτε και πέλεκυς.

Αυτή είναι η ιστορία του θέματος για το οποίο απο χθές η κυβέρνηση και οι προπαγανδιστές της πανηγυρίζουν. Γιατί; Επειδή αναγκάστηκαν απο την ΕΕ να προβούν σε μια κίνηση εθνικού συμφέροντος; Επειδή προέβησαν σε μια τέτοια κίνηση κάτω απο την πίεση της ΕΕ την οποία επίσης επικαλούνται για την ενέργειά τους προς την Τουρκία; Ουσιαστικά την ανάγκην φιλοτιμίαν εποίησαν.

Αυτά ως προς την ιστορία του θέματος.

Για τα απο εδώ και πέρα υπάρχουν τα εξής:

1.-Είναι εμφανής η αδυναμία της Ελλάδας να ασκήσει πολιτική προάσπισης την δικαιωμάτων της. Η αδυναμία αυτή πρέπει να καλυφθεί. Και καλύπτεται μόνο αν ισχυροποιηθεί το στράτευμα. Άλλος δρόμος δεν υπάρχει. Αυτό δεν σημαίνει πόλεμος. Σημαίνει μη πόλεμος. Ο νοών νοείτω.

2.-Τα όρια των Θαλάσσιων Πάρκων είναι

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΟ GEOPOLITICO