ΟΣΑ ΦΡΙΚΤΑ συμβαίνουν σήμερα στους αιματηρούς πολέμους στην Ουκρανία και στη Γάζα, πράγματι τείνουν να μοιάζουν με προεόρτια ενός ιδιότυπου Γ΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Που έχει όμως πολλά παραπλήσια, στους εδαφικούς χώρους αυτών των περιοχών, με τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, 1914-1918.

- Γράφει ο Λάζαρος Μαύρος

Και αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία για τους σχεδιαστές της νεο-οθωμανικής στρατηγικής της Τουρκίας, όπως την είχε προδιατυπώσει για τους κυβερνώντες από το 2002 στην Άγκυρα Ισλαμιστές του Ερντογάν, ο τότε επιστήθιός του Αχμέτ Νταβούτογλου στο «Στρατηγικό Βάθος», που εξέδωσε το 2001.

Στον Α΄ Παγκ. Πόλεμο, η τότε συμμαχία της Τουρκίας με τη Γερμανία οδήγησε στην ήττα και στη διάλυση του οθωμανικού κράτους.
Στην κατάρρευση της οθωμανικής κατοχής στα εδάφη της Μέσης Ανατολής και των αραβικών χωρών.
Στην επανάσταση των Μπολσεβίκων του Λένιν το 1917 στη Ρωσία, την παράδοση από τους Μπολσεβίκους της Ουκρανίας και της Κριμαίας στη Γερμανία, την ενίσχυση από τους Μπολσεβίκους του κινήματος των Κεμαλιστών στην ηττημένη Τουρκία.
Η οποία μπόρεσε έτσι, αξιοποιώντας το 1920 και την εκλογική επικράτηση των γερμανόφιλων βασιλικών έναντι των βενιζελικών στην Ελλάδα του Εθνικού Διχασμού, να επιτύχει τη Μικρασιατική Καταστροφή του Ελληνισμού.
Δεν πρέπει να υπάρχει αμφιβολία πως όλα αυτά είναι διαρκώς στο μυαλό, στα σχέδια και στις μεθοδεύσεις των στρατηγιστών του Ερντογάν, καθώς κι ο ίδιος καυχιέται για τον Αιώνα της Τουρκίας, οραματιζόμενος να αναγνωριστεί κατά πολύ σπουδαιότερος του «πατέρα των Τούρκων» Ατατούρκ.

ΟΦΕΙΛΕΙ να αγωνιά και η Αθήνα και η Λευκωσία. Πρωτίστως να μελετούν και την ιστορία και τα όσα ραγδαία εξελίσσονται αιματηρά, επικίνδυνα και απειλητικά στην περιοχή και στον κόσμο. Πρωτίστως όμως τις τουρκικές μεθοδεύσεις, που ούτε άγνωστες είναι, ούτε κρυφές, ούτε απρόβλεπτες. Βλέποντας κιόλας ότι οι ρέουσες αλματωδώς εξελίξεις, αφήνουν και προσφέρουν ευκαιρίες επωφελούς αξιοποίησής τους και από την Ελλάδα και από την Κύπρο, ούτως ώστε ενισχυόμενες επαρκώς αμφότερες να επιδιώξουν με νηφαλιότητα, οξυδέρκεια και αποφασιστικότητα, τη διαμόρφωση των καλύτερων ημερών για τον Ελληνισμό συνολικά και για την απελευθέρωση της Κύπρου πρωτίστως.