English
Οι θυσίες της Κύπρου για την Επανάσταση του 1821 και το ορόσημο της 9ης Ιουλίου για τον Κυπριακό Ελληνισμό.
Σύμφωνα με το Sigma Live, η εκτέλεση του Αρχιεπισκόπου στην πλατεία Σεραγίου της Λευκωσίας υπήρξε ένα σαφέστατο δείγμα της σκληρής πολιτικής του Οθωμανού διοικητή Κιουτσούκ Μεχμέτ Πασά, ο οποίος επιδίωκε να καταπνίξει κάθε αναφορά εξέγερσης και να τιμωρήσει την υποστήριξη του νησιού στον Αγώνα του 1821.
Ένας μήνας αίματος
Το Ιούλιο εκείνης της χρονιάς χάραξε με αίμα τη σελίδα της κυπριακής ιστορίας. Μαζί με τον Αρχιεπίσκοπο Κυπριανό σκοτώθηκαν οι μητροπολίτες Πάφου, Κιτίου και Κυρηνείας, πολυάριθμοι κληρικοί, πρόκριτοι και εκατοντάδες απλοί Κύπριοι. Ολιγάριθμοι ήσαν εκείνοι που κατάφεραν να διαφύγουν τις λίστες των Οθωμανών.
Η άμεση αντίδραση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας ήταν άμεση και ανηλεής. Μετά την έναρξη της Επανάστασης, έγινε διαταγή για τον αφοπλισμό των Ελλήνων του νησιού, ενώ οι αρχές άρχισαν να αντιμετωπίζουν με σοβαρή υποψία οποιαδήποτε σημάδια φιλελληνικής δραστηριότητας.
Η επιλογή του Αρχιεπισκόπου
Ο Αρχιεπίσκοπος Κυπριανός, παρά τη συνείδησή του ότι αποτελούσε στόχο των Οθωμανών και παρά τις προειδοποιήσεις που έλαβε, επέλεξε συνειδητά να παραμείνει στην Κύπρο. Επιχείρησε να αποτρέψει μια αιματηρή σύγκρουση, απόφαση η οποία τελικώς δεν τον έσωσε από τη μοίρας του.
Μαζικές εκτελέσεις και διώξεις
Οι εκτελέσεις της 9ης Ιουλίου αποτέλεσαν μόνον την αρχή ενός μεγαλύτερου κύκλου βίας. Τις αμέσως επόμενες ημέρες έφθασαν στο νησί χιλιάδες οθωμανικών στρατιωτών, οι οποίοι προχώρησαν σε συστηματικές και μαζικές εκτελέσεις. Εντός ολίγων ημερών, τουλάχιστον 470 Κύπριοι βρήκαν τον θάνατο, ενώ οι διωγμοί επεκτάθησαν σε όλη τη διάρκεια του Αγώνα. Ιστορικές εκτιμήσεις κάνουν λόγο για περισσότερους από 2.000 Έλληνες της Κύπρου που θυσιάστηκαν στις αντίποινα της Αυτοκρατορίας.
Η λογοτεχνική και ιστορική μνήμη
Τα γεγονότα της 9ης Ιουλίου 1821 αποτυπώθησαν με ιδιαίτερη δύναμη και συγκίνηση στο έργο του Βασίλη Μιχαηλίδη. Η 9η Ιουλίου 1821 εν Λευκωσία Κύπρου, ένα εκ των σημαντικότερων δημιουργημάτων της κυπριακής λογοτεχνίας, γραμμένο στην κυπριακή διάλεκτο.
Οι διαχρονικοί του στίχοι «Είσιεν σγιαν είχαν ούλοι τους τζι η Τζιύπρου το κρυφόν της» αποτυπώνουν με τραγική ακρίβεια τη συμμετοχή και την ταπείνωση του κυπριακού ελληνισμού.
Ιστορικοί, όπως ο Δρ. Ντίνος Αυγουστής, τονίζουν ότι παρά τις σφαγές και τις καταδιώξεις, εκατοντάδες Κύπριοι συνέχισαν να εγκαταλείπουν το νησί προκειμένου να πολεμήσουν στα ελλαδικά πεδία μαχών, ενώ πολλοί διέθεσαν ολόκληρες τις περιουσίες τους για την ενίσχυση του Αγώνα, προσδοκώντας ότι μετά θα ερχόταν η σειρά της Κύπρου να γευτεί τους γλυκούς καρπούς της ελευθερίας…
Η πολύπλευρη προσφορά της Κύπρου
Η συμβολή του νησιού στον Αγώνα του 1821 αποδείχθηκε πολυσχιδής και ουσιαστική. Εκφράστηκε μέσω οικονομικής ενίσχυσης, εθελοντικής συμμετοχής στα πεδία των μαχών, προσωπικών θυσιών και, κυρίως, ενός ανυπολόγιστου ανθρωπίνου τιμήματος που εγχάραξε το κυπριακό κίνημα στη σελίδα της Ελληνικής Παλιγγενεσίας.
Πηγή: Sigma Live
