English
Σήμερα 13 Απριλίου 2026, το εορτολόγιο τιμά τη μνήμη της Αγίας Θεοδοσίας, του Αγίου Γεροντίου και του Αγίου Μαρτίνου.
Λέμε τα «χρόνια πολλά» σε όσους φέρουν τα ονόματα
- Γερόντιος
- Μαρτίνα (Τίνα)
- Μαρτίνος
Μαρτίνος Πάπας Ρώμης
Ένας από τους μεγάλους ιεράρχες της Εκκλησίας υπήρξε ο Μαρτίνος, πάπας Ρώμης. Γεννήθηκε στην Τοσκάνη την εποχή του αυτοκράτορα Κώνστα Β΄, από το 641 ως το 668. Τρεις μήνες μετά την εκλογή του το 649 συγκάλεσε σύνοδο στη Βασιλική του Αγίου Ιωάννη του Λατερανού με περισσότερους από εκατό επισκόπους.
Εκεί καταδικάστηκε η αίρεση των Μονοθελητών και το αυτοκρατορικό διάταγμα γνωστό ως Τύπος, που απαγόρευε κάθε συζήτηση για το αν ο Χριστός είχε μία ή δύο θελήσεις και αντίστοιχες ενέργειες.
Ο αυτοκράτορας εξοργίστηκε και διέταξε τη σύλληψή του. Το 653 ο έξαρχος Θεόδωρος Καλλιοπάς τον συνέλαβε μέσα στον ναό του Σωτήρος στη Ρώμη, ενώ ήταν ήδη άρρωστος. Το ταξίδι μέχρι την Κωνσταντινούπολη κράτησε έναν ολόκληρο χρόνο γεμάτο ταλαιπωρίες και εξευτελισμούς.
Εκεί τον κατηγόρησαν ψευδώς για προδοσία, τον καθαίρεσαν δημοσίως, του αφαίρεσαν τα άμφια και τον διέπομπευσαν δεμένο με αλυσίδες στους δρόμους. Η αρχική ποινή θανάτου μετατράπηκε σε εξορία στη Χερσώνα της Κριμαίας χάρη στην παρέμβαση του πατριάρχη Παύλου Β΄. Οι άθλιες συνθήκες διαμονής και διατροφής τον οδήγησαν στον θάνατο το 655. Ήταν ο τελευταίος πάπας Ρώμης που μαρτύρησε για την πίστη του.
Αρσένιος Αρχιεπίσκοπος Ελασσώνος
Ο Αρσένιος υπήρξε σπουδαία εκκλησιαστική και λόγια προσωπικότητα που έζησε από το 1550 ως το 1626 και βοήθησε σημαντικά στη διάδοση του ελληνισμού στη Ρωσία. Γεννήθηκε στην Καλογριανή Τρικάλων. Μετά τον θάνατο των γονιών του έγινε μοναχός στη Μονή Δουσίκου και αργότερα χειροτονήθηκε ιερέας στη Μονή Τατάρνης.
Η μόρφωσή του ξεχώριζε για τα δεδομένα της Τουρκοκρατίας, γι’ αυτό και ανέλαβε τον αρχιεπισκοπικό θρόνο της Ελασσόνας το 1584.
Το 1586 συνόδευσε τον πατριάρχη Θεόληπτο Β΄ στη Μόσχα για να ζητήσει οικονομική βοήθεια. Ο τσάρος Θεόδωρος Α΄ Ιωάννοβιτς εντυπωσιάστηκε από τη σοφία του και τον έπεισε να μείνει. Συμμετείχε ενεργά στην ίδρυση του Ρωσικού Πατριαρχείου το 1589, δίδαξε στην ελληνική σχολή της Μονής του Αγίου Θεοδώρου και βοήθησε στη διάδοση των ελληνικών γραμμάτων.
Ανέλαβε τη διοίκηση της επισκοπής Αρχαγγέλων, γνωστής και ως Σούζνταλ, και αργότερα του Τβερ. Διακρίθηκε για τη φιλανθρωπία του, τη φροντίδα προς τους αιχμαλώτους και την πνευματική καθοδήγηση του ρωσικού λαού σε περιόδους κρίσης. Πέθανε ειρηνικά στο Σούζνταλ στις 13 Απριλίου 1626.
Το λείψανό του βρέθηκε άφθαρτο και ευωδιάζον το 1682. Το Πατριαρχείο Μόσχας τον αγιοκατέταξε το 1982 και το Οικουμενικό Πατριαρχείο το 1988. Τμήμα των λειψάνων του φυλάσσεται στον Ιερό Ναό Αγίου Αρσενίου στην Ελασσόνα, όπου τιμάται ως πολιούχος άγιος.
Μάρτυρες Μάξιμος, Κυντιλιανός και Δάδα
Την εποχή των αυτοκρατόρων Μαξιμιανού και Διοκλητιανού, ανάμεσα στο 284 και το 305, οι Μάξιμος, Κυντιλιανός και Δάδα καταγγέλθηκαν στον ανθύπατο του Δοροστόλου στη Μοισία. Τους ζητήθηκε να αρνηθούν την πίστη τους θυσιάζοντας στα είδωλα. Επειδή παρέμειναν αμετακίνητοι, φυλακίστηκαν, βασανίστηκαν και τελικά αποκεφαλίστηκαν.
Μάρτυς Ελευθέριος ο Πέρσης
Ο Ελευθέριος ο Πέρσης αποτελεί πρότυπο πίστης για όσους καλούνται να διαλέξουν ανάμεσα σε κοσμικά αξιώματα και πνευματική αλήθεια. Έζησε τον 4ο αιώνα και το μαρτύριό του συνδέεται με τους σκληρούς διωγμούς που εξαπέλυσε ο Πέρσης βασιλιάς Σαπώριος Β΄ γύρω στο 310.
