Αναμνήσεις από το μέλλον

Ενα εντυπωσιακό βιβλίο του Robert Harris κυκλοφόρησε σχετικά πρόσφατα – κι’ ετοιμάζεται τηλεοπτική σειρά – βάζοντας σε βαθείς στοχασμούς τον σκεπτόμενο σύγχρονο αναγνώστη. Πως θα ήταν αν ξαφνικά συνειδητοποιούσαμε πως το μέλλον που πιθανότατα μας περιμένει αποτελεί ήδη (φρικιαστικό) ζωτικό στοιχείο του παρελθόντος μας και πως κάθε φορά η ανάμνησή του θεωρείται επικίνδυνη αίρεση και διώκεται βίαια και απόλυτα; Ζούμε έτσι σε έναν κόσμο ρευστό και απροσδιόριστο όπου κάθε λογικό βήμα προς το επιστημονικά επιδιωκόμενο μέλλον απαγορεύεται, περιθωριοποιείται και περικλείει κινδύνους απόλυτης καταστροφής.

Με αφετηρία αυτή την σχεδόν εφιαλτική δυστοπία το “Second Sleep”, τoυ R. Harris, δεν μας αφήνει σαν αναγνώστες να ηρεμήσουμε και μας ετοιμάζει για απρόβλετες και καθόλου καλοδεχούμενες καταστάσεις. Είμαστε πράγματι προετοιμασμένοι για έναν κόσμο όπου όλα στα οποία έχουμε συνηθίσει και από τα οποία εν πολλοίς σχεδόν απόλυτα εξαρτώμεθα ξαφνικά να καταρρεύσουν και περίπου να εξαφανισθούν; Αν λχ μια ημέρα πάψει να υπάρχει ηλεκτρισμός. Επειδή έγινε μια μεγαλη καταστροφή, δεν βρίσκονται καύσιμα, οι ΕΠΕ δεν μπορούν να καλύψουν τα κενά της μηδενικής εξάρτησης από πετρέλαιο και τόσα άλλα. Και ξυπνάμε τότε σε ένα κόσμο χωρίς ηλεκτρονικούς υπολογιστές, δίχως κυβερνοχώρο, κινητά τηλέφωνα, επικοινωνίες και βέβαια χωρίς ραδιόφωνα, laptops, internet και τηλεοράσεις. Ο υπολογισμός της ώρας θα καταρρεύσει, οι μετακινήσεις θα είναι από δύσκολες έως αδύνατες (κάθε μεταφορικό μέσο θέλει ηλεκτρισμό για να παραχθεί και τα ηλεκτρικά
για να κινηθούν).

Τα ATM θα εξαφανισθούν. Χρήματα δεν θα υπάρχουν, οι αγορές θα καταρρεύσουν, τα αρχεία όλων των ειδών θα είναι ανύπαρκτα. Δεν θα υπάρχουμε στα χαρτιά σαν άνθρωποι και έτσι η παρουσία μας, πλέον του στενού μας περίγυρου, θα είναι άγνωστη. Χωρίς ηλεκτρικό θα πάψουν να υφίστανται τρόφιμα. Υπολογίζεται σήμερα πως το Λονδίνο μπορεί να σιτίσει τους κατοίκους του για ένα 24ωρο. Χωρίς ηλεκτρικό που θα βρεθούν τρόφιμα για την συνέχεια; Χωρίς να αναφερθώ σε δικαστήρια, νοσοκομεία, πανεπιστήμια, σχολεία και στους δρόμους τη νύχτα. Το χάος, ο πανικός, η ζούγκλα δεν θα αργήσουν να κυριαρχήσουν. Η ζωή θα κάνει προφανώς “παύση”. Με πορεία προς την “διαγραφη”..!

Η απαγορευμένη ανάμνηση του μέλλοντος και οι διώξεις κατα της επιστήμης – γιά να μην ξανασυμβεί αυτο που πιθανότατα μας οδήγησε στην καταστροφή – θα μας γυρίσουν σε συνθήκες ζωής του Μεσαίωνα. Με αγνωστους δρόμους για να βρεθεί διέξοδος. Και από ποιούς;