English
Μια Τουρκάλα υπήκοος που ζούσε στην Ελβετία για πάνω από 40 χρόνια απελάθηκε από τη χώρα και διατάχθηκε να επιστρέψει στην πατρίδα της, αφού το ελβετικό ομοσπονδιακό δικαστήριο έκρινε ότι δεν κατάφερε να ενσωματωθεί και ότι ζούσε από τα επιδόματα κοινωνικής πρόνοιας για σχεδόν δύο δεκαετίες.
Η γυναίκα είχε μετακομίσει στην Ελβετία το 1983 σε ηλικία 19 ετών με τον τότε σύζυγό της και δημιούργησε οικογένεια στη χώρα. Είχε υπαχθεί σε άδεια εγκατάστασης που έπρεπε να ζητείται και να παρατείνεται κάθε πέντε χρόνια, σύμφωνα με την Solothurner Zeitung.
Αφού χώρισε από τον σύζυγό της το 2006, ζούσε με επιδόματα που χρηματοδοτούσαν οι φορολογούμενοι για σχεδόν 17 χρόνια, από τον Μάρτιο του 2006 έως τον Αύγουστο του 2022, λαμβάνοντας συνολικά πάνω από 373.000 ευρώ σε κοινωνικές παροχές κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου.
Αφού αρχικά φρόντισε τα παιδιά της, η γυναίκα δεν αναζήτησε ποτέ εργασία αφού αυτά μεγάλωσαν, αλλά προτίμησε να συνεχίσει να ζει από το κράτος.
Όταν ήρθε η ώρα να υποβάλει αίτηση για την τελευταία παράταση της άδειας εγκατάστασης τον Ιούλιο του 2020, το Γραφείο Μετανάστευσης του καντονιού του Solothurn απέρριψε την αίτησή της, απόφαση κατά της οποίας προσέφυγε στο διοικητικό δικαστήριο του Solothurn.
Η προσφυγή αυτή απορρίφθηκε τον Μάιο του τρέχοντος έτους και η καταγγέλλουσα προσέφυγε περαιτέρω στο Ομοσπονδιακό Δικαστήριο.
Στην απόφασή τους, οι ομοσπονδιακοί δικαστές συντάχθηκαν με την απόφαση του κατώτερου δικαστηρίου, αναφέροντας ως πρωταρχικό παράγοντα την απροθυμία της καταγγέλλουσας να ενσωματωθεί.
“Δεν μπορεί κανείς να μιλήσει για επιτυχή ενσωμάτωση στις τοπικές συνθήκες”, αποφάνθηκε το δικαστήριο, τονίζοντας ότι επί σχεδόν 17 χρόνια η γυναίκα δεν είχε κάνει ποτέ καμία προσπάθεια να βρει δουλειά ή να ξεφύγει από την εξάρτησή της από το κράτος.
Το ομοσπονδιακό δικαστήριο δήλωσε ότι οι υπάλληλοι της υπηρεσίας μετανάστευσης “ορθώς υπέθεσαν ότι υπήρχε σημαντικό δημόσιο συμφέρον για την ανάκληση της άδειας εγκατάστασης” και σημείωσε ότι η καταγγέλλουσα “είχε ήδη λάβει ένα μεγάλο ποσό χρημάτων κοινωνικής βοήθειας” και δεν θα έπρεπε να δικαιούται περαιτέρω επιδόματα στο μέλλον.
“Αφού ζούσε στην Ελβετία επί 40 χρόνια, σίγουρα δεν θα είναι εύκολο για την καταγγέλλουσα να επανενταχθεί στην πατρίδα της”, παραδέχθηκε το Ομοσπονδιακό Δικαστήριο, αλλά σημείωσε ότι η γυναίκα εξακολουθούσε να έχει αρκετούς δεσμούς με την Τουρκία.
Είχε ζήσει εκεί μέχρι την ενηλικίωσή της και επέστρεφε κάθε χρόνο για διακοπές, ανέφερε το δικαστήριο, αναφέροντας ότι αυτό δείχνει ότι “εξακολουθεί να συνδέεται με την πατρίδα της από γλωσσική και πολιτιστική άποψη”.
Πρόσθεσε ότι η γυναίκα ήταν ακόμη ευπρόσδεκτη να επισκεφθεί την Ελβετία για να δει τα παιδιά και τα εγγόνια της με συνηθισμένη τουριστική βίζα.
