English
Ο πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας αποδέχθηκε την παραίτηση μιας κυβέρνησης, για την σύνθεση της οποίας είχε εμπνεύσει κάθε διορισμό. Από τον πρωθυπουργό μέχρι την εκπρόσωπο Ορόρ Μπερζέ, συγκεντρώνονταν μόνο πιστοί, με εξαίρεση τον Μπρουνό Ρεταγιό, στον οποίο ίσως δεν είχαν πει τα πάντα.
«Το πρόβλημα είναι ότι αυτή η κυβέρνηση σχηματίστηκε στο Ελιζέ», παρατήρησε ο Μπελαμί το βράδυ της Δευτέρας στο BFM TV. Δεν έχει άδικο. Αυτή η κυβέρνηση, κομμένη και ραμμένη στα μέτρα της προηγούμενης που αποδοκιμάστηκε τον προηγούμενο μήνα, επέζησε μόνο λίγες ώρες. Ανακοινώθηκε πολύ αργά για να προλάβουν οι εφημερίδες να την καλύψουν, και είχε εξαφανιστεί μέχρι να φτάσουν τα φύλλα στα περίπτερα.
Πριν από το 2017, όταν οι υποστηρικτές του πουλούσαν τον υποψήφιο Μακρόν –οι ίδιοι που τώρα προωθούν τον Γκλικσμάν– τόνιζαν την οξυδέρκειά του. Ο πρόεδρος πράγματι επιταχύνει συνεχώς. Να δίνει το πράσινο φως την Κυριακή βράδυ, να αποδέχεται την παραίτηση της κυβέρνησης το πρωί της Δευτέρας και να καλεί τον παραιτηθέντα πρωθυπουργό το βράδυ της ίδιας μέρας για να διαπραγματευτεί με τα κόμματα της αντιπολίτευσης μια «πλατφόρμα δράσης», αυτό είναι εφικτό με τον Εμανουέλ Μακρόν. Να διευκρινίζει αμέσως μετά ότι ο Λεκορνί δεν θα παραμείνει στη θέση του, κι αυτό είναι εφικτό.
Στο μεταξύ, ο αρχηγός του κράτους οργάνωσε μια μικρή επιχείρηση επικοινωνίας, προσκαλώντας τη συντακτική ομάδα του BFM TV –ιδιοκτησίας του φίλου του Ρομπέρ Σαντέ– να παρακολουθήσει μια χαλαρή βόλτα, με το τηλέφωνο στο χέρι. Το μήνυμα: Ο πρόεδρος της Δημοκρατίας ελέγχει την κατάσταση. Δεν είναι σίγουρο ότι ο ίδιος ο αρχηγός του κράτους καταφέρνει να εξαπατήσει τον εαυτό του. Ο Εμανουέλ Μακρόν έχει χαθεί. Η πραγματικότητα είναι πολύ μικρή για εκείνον.
Παγιδευμένος στην αδιέξοδο
Στον Τύπο, αφήνει να διαρρεύσει ότι είναι έτοιμος να διαλύσει τη Βουλή αν αποτύχουν οι τελευταίες διαπραγματεύσεις, αλλά ότι δεν θα παραιτηθεί. Κυριαρχεί η εντύπωση ενός απελπισμένου που έχει μείνει άοπλος και εγκλωβισμένος σε αδιέξοδο, αλλά αρνείται να παραδοθεί στην πραγματικότητα και να παραδοθεί γενικώς. Πολύ υπερήφανος, πολύ αδιάφορος για το πεπρωμένο της Γαλλίας και των Γάλλων, πολύ σίγουρος για τις ικανότητες και το χάρισμά του, πολύ συνηθισμένος να ποδοπατά την πραγματικότητα εμπιστευόμενος ιδεοληψίες, δίκτυα και ελιγμούς. Ο Μακρόν δεν μπορεί πια να δει ότι η παγίδα της ασυνέπειάς του και των σοβαρών αποτυχιών του έχει κλείσει γύρω του.
Σύμφωνα με πολλές συγκλίνουσες πηγές, είχε σκεφτεί να διαλύσει τη Βουλή την προηγούμενη εβδομάδα και να αναβάλει τις δημοτικές εκλογές. Οι διέξοδοι όμως είναι λίγες. Η διάλυση θα λύσει προσωρινά την κρίση αν ο Εθνικός Συναγερμός (RN) αποκτήσει πλειοψηφία, δηλαδή 289 βουλευτές σε 577. Σε αυτή την περίπτωση, ο Μακρόν θα καθίσει άνετα στη θέση της Σφιγγός που καταστρέφει συνειδητά, από τα ύψη του Ολύμπου, όσους προσπαθούν να ισιώσουν μια χώρα που ο ίδιος βύθισε στο χάος. Θα ξεκαθαρίσει λογαριασμούς ενόψει των προεδρικών του 2027 και θα παίξει τον ρόλο του πρώτου αντιπολιτευομένου. Ο Μακρόν έχει συμφέρον από αυτή τη διαμόρφωση, με τον κίνδυνο το RN να αποδείξει τις ικανότητές του και να νικήσει το 2027. Ωστόσο, η πλειοψηφία δεν είναι εξασφαλισμένη για το RN σε περίπτωση διάλυσης. Κυριαρχεί ο κίνδυνος επανάληψης του παρελθόντος.
Παραμένει η παραίτηση από την πραγματικότητα. Θα επιβληθεί ό,τι και αν κοστίσει, και θα κοστίσει σε αυτόν τον πρόεδρο που τώρα περιοδεύει στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες με επίσημο ένδυμα, αναπνέοντας βαθιά την ατμόσφαιρα των γειτονικών κέντρων εξουσίας ή των ευρωπαϊκών μοναρχιών που θα τον κρατήσουν ζωντανό.
Σαν σε οχυρωμένη θέση
Σε μια ομιλία που μεταδόθηκε στο X, η Μαρίν Λεπέν, κύρια ηγέτιδα της αντιπολίτευσης, της οποίας το κόμμα ζυγίζει διπλάσια από τα μεγαλύτερα απομεινάρια του μακρονισμού –στην προκειμένη περίπτωση, το κόμμα του Γκλικσμάν–, χαράσσει έναν δρόμο με ύψος προοπτικής, στο οποίο ο Μακρόν μας είχε ξεσυνηθίσει, καλώντας τον Εμανουέλ Μακρόν σε «ενδοσκόπηση και υγιή συνειδητοποίηση για τη Γαλλία». Ο συνταγματικός του ρόλος είναι να φροντίζει για την ομαλή λειτουργία των θεσμών, υπενθυμίζει, όχι να τους υπονομεύει. Πρέπει να διαλύσει τη Βουλή. Αυτό που δεν λέει η Μαρίν Λεπέν είναι ότι θα πρέπει επίσης, αργά ή γρήγορα, να παραιτηθεί από μόνος του, διαπιστώνοντας ότι έχει εγκλωβιστεί μόνος του σε ένα κλουβί που τον εμποδίζει να δράσει. Ο Μακρόν ξαναπαίζει σιγά σιγά το σενάριο ενός οχυρωμένου αδιεξόδου.
En ces heures, le chef de l’État dispose de deux voies possibles : soit la démission, soit la dissolution. pic.twitter.com/xYzcAJiecu
— Μαρίν Λεπέν (@MLP_officiel) October 6, 2025
Η πρόκληση για τους αντιπολιτευομένους είναι βαριά. Απέναντι σε έναν πεισματάρη, ο διαπραγματευτής πρέπει πρώτα να εκτιμήσει την πονηριά και την επικινδυνότητά του. Πρέπει να εξετάσει τις διάφορες πιθανές εξελίξεις, μετά να ξεκινήσει τις συζητήσεις, να τον πείσει, να αποκρούσει τις προσπάθειές του να τις εκμεταλλευτεί, να προβλέψει τις αντιδράσεις του χωρίς να παραβλέψει τυχόν αυτοκαταστροφικά αντανακλαστικά. Στην καλύτερη περίπτωση, ο πεισματάρης βγαίνει και παραδίνεται. Αν αρνηθεί, γίνεται πιο περίπλοκο. Αρνούμενος να παραιτηθεί, ο Μακρόν κινδυνεύει να σύρει τη Γαλλία, που είναι ήδη άρρωστη, σε μια άγρια περιπέτεια που δεν της χρειάζεται. Μα έχει ποτέ νοιαστεί πραγματικά για τη Γαλλία;
Με πληροφορίες από το BVoltaire.fr και άρθρο του Μαρκ Μποντριλέρ
