Ο Γενικός Γραμματέας του ΣΑΠΕΛ (Σύνδεσμος Αγωνιστών Πόλεως & Επαρχίας Λεμεσού), Σταύρος Σταύρου – ΣΥΡΟΣ, προχώρησε σε ανακοίνωση σχετικά με προτάσεις για τη δημιουργία ενός μνημείου που θα αποτίνει φόρο τιμής στους πεσόντες και αγωνιστές της ΕΟΚΑ.
Το περιεχόμενο της ανακοίνωσης περιγράφει:
Ο Στρατηγός Γ. Γρίβας – ΔΙΓΕΝΗΣ ήλπιζε ότι ο Χώρος του Κρησφυγέτου του θα φιλοξενούσε ένα Μνημείο «ΑΓΝΩΣΤΟΥ ΣΤΡΑΤΙΩΤΟΥ», όμοιο με το γνωστό μνημείο των Αθηνών. Το μνημείο θα πρέπει να περιβάλλεται από μαρμάρινες στήλες, χαραγμένες με χρυσά γράμματα, όπου θα αναγράφονται τα ονόματα όλων αυτών που πρόσφεραν τη ζωή τους ή σημαντικές υπηρεσίες στην Πατρίδα σε διάφορους τομείς της Ιστορίας μας. Ο αγώνας της ΕΟΚΑ απαιτεί τη δίκαιη προβολή του, με όλες τις πτυχές και τη βιβλιογραφία του να περιλαμβάνονται σε ειδικό μουσείο.
Αντίστοιχα, θα πρέπει να δημιουργηθούν χαμηλά κτίρια, ελληνικού ρυθμού, στα οποία θα στεγαστούν Μουσεία, Πινακοθήκες, Βιβλιοθήκες, Συνεδριακά Κέντρα και Συγκροτήματα Μουσικών και Θεατρικών Εκδηλώσεων.
Ειδική αναγνώριση θα πρέπει να δοθεί στους αγωνιστές από το εξωτερικό καθώς και στους Έλληνες της Κύπρου που συμμετείχαν στους πολέμους στην Ελλάδα. Κάθε τμήμα του απόδημου ελληνισμού θα έχει τη δική του θέση στο μνημείο, με την ιστορία του και τις ρίζες του.
Όλες οι παραδόσεις και η πολιτιστική κληρονομιά θα πρέπει να διασωθούν και να προβληθούν κατάλληλα, με αναγνώριση στους εμπνευσμένους δασκάλους που συνέβαλαν στη διατήρησή τους.
Σε ειδική αίθουσα θα παρουσιαστούν αναπαραστάσεις των Κρησφυγέτων και των πεδίων μαχών, ενώ η συμβολή της Εκκλησίας στην ΕΟΚΑ πρέπει να επισημανθεί επάξια.
Ο Αρχηγός ΔΙΓΕΝΗΣ ζήτησε τη δημιουργία ενός μικρού ναού αφιερωμένου στον Άγιο Γεώργιο, Προστάτη του Πεζικού και του Ελληνικού Στρατού. Το Μνημείο θα αποτυπώνει την ιερότητα της ιστορικής μας πορείας και θα αναδεικνύει τα διδάγματα του παρελθόντος, ενισχύοντας την ασφάλεια στο εθνικό μας ζήτημα.
Αυτές οι προτάσεις, εφόσον υλοποιηθούν, θα διασφαλίσουν ότι η κληρονομιά της ΕΟΚΑ και οι αγωνιστές της θα παραμείνουν ζωντανοί στη μνήμη των επόμενων γενεών, όπως και η γενική καταστροφή του 1974, που πρέπει να καταγραφεί και να τιμάται αναλόγως.
Η αναδημιουργία του οικίσκου του ΔΙΓΕΝΗ με την αυθεντική μορφή του είναι ακόμα μία απαραίτητη παρέμβαση, μαζί με τη μεταφορά του πλοιαρίου «ΣΕΙΡΙΝ» σε ασφαλέστερο χώρο.
Συνολικά, γίνεται λόγος για τη συγκέντρωση όλων των διασταυρωμένων στοιχείων σε ένα Μνημείο που θα αποτελεί ένα σύμβολο[…].
Τα διδάγματα που προκύπτουν είναι συνυφασμένα με το ανοιχτό εθνικό μας ζήτημα, ενισχύοντας τη θέση μας στις αυριανές εθνικές μας διεκδικήσεις.
Η προοπτική αυτή απαιτεί σοβαρή προσέγγιση και δέσμευση στην υλοποίηση.
Πηγή: Sigmalive.com
English