Ο Λάζαρος Κυρίζογλου, Πόντιος στην καταγωγή, Δήμαρχος Αμπελοκήπων-Μενεμένης από το 2011 και Πρόεδρος της ΚΕΔΕ (Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδας) από το 2023, έχει πίσω του μια μακρά πορεία στην αυτοδιοίκηση και ενεργό δράση στην ποντιακή κοινότητα.

Ωστόσο, η στάση του ως επικεφαλής της ΚΕΔΕ δημιουργεί εύλογα ερωτήματα, ειδικά όταν ορισμένοι δήμαρχοι της Θράκης κινούνται προκλητικά και ανεξέλεγκτα.

Τρανό παράδειγμα, ο Δήμαρχος Αρριανών Ερδέμ Χουσεΐν: σε πρόσφατη εκδήλωση στον Ακρίτα/Αλαντεπέ ασπάστηκε δύο τουρκικές σημαίες που του προσφέρθηκαν από εκπρόσωπο του Δήμου Αδριανούπολης.

Μια κίνηση με βαρύτατο συμβολικό και πολιτικό φορτίο, που σε συνδυασμό με τη συμμετοχή του σε συλλογικότητες Εγκαθέτων και Παρακρατικών, αναδεικνύει τον κίνδυνο εκτροπής από τα θεσμικά όρια.

Η δραστηριότητά του δεν είναι άγνωστη. Από το 2022 έχει απασχολήσει την κοινή γνώμη και κορυφώθηκε μετά την εκλογή του στον Δήμο Αρριανών. Παρ’ όλα αυτά, τον Ιούνιο του 2025 ο Πρόεδρος της ΚΕΔΕ, Λάζαρος Κυρίζογλου, υποδέχθηκε με τιμές τον κ. Χουσεΐν στο Δημαρχείο του και συμφώνησε μαζί του συνεργασία: η Προγραμματική Σύμβαση που ανακοινώθηκε προβλέπει την ενίσχυση του Δήμου Αρριανών με τεχνικό εξοπλισμό πυροπροστασίας και την παράδοση ενός πλήρως εξοπλισμένου πυροσβεστικού οχήματος πριν από το τακτικό συνέδριο της ΚΕΔΕ, στις 6 Νοεμβρίου 2025 στην Αλεξανδρούπολη.

Η επιλογή αυτή έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την αποφασιστική στάση του προκατόχου του Δημήτρη Παπαστεργίου, ο οποίος το 2020 είχε καταδικάσει δημόσια τις δηλώσεις του Δημάρχου Ιάσμου στην Προύσσα.

Σήμερα, η σιωπή του κ. Κυρίζογλου μεταφράζεται σε μήνυμα ανοχής απέναντι σε φιλοπροξενικές ενέργειες που απειλούν την εθνική κυριαρχία και τη θεσμική τάξη.

Και όλα αυτά σε μια περίοδο που η Θράκη βρίσκεται στο επίκεντρο της τουρκικής στρατηγικής για «γκριζάρισμα» εδαφών και δημιουργία ζωνών επιρροής μέσω του ΚΙΕΦ/DEB και των εκλεγμένων δημάρχων που προωθούν την τουρκική ατζέντα.

Ο νόμος είναι σαφής: το Σύνταγμα (άρθρο 104 παρ. 4) και ο «Καλλικράτης» (ν. 3852/2010, άρθρα 214, 233 και επόμενα) προβλέπουν πειθαρχικές ευθύνες για αιρετούς που παραβαίνουν τα θεσμικά πλαίσια. Η αδράνεια, λοιπόν, δεν δικαιολογείται.

Η ελληνική κοινή γνώμη –και ιδιαίτερα οι πολίτες της Θράκης– δικαιούνται να γνωρίζουν γιατί ο Πρόεδρος της ΚΕΔΕ επιλέγει να σωπαίνει, όταν ο νόμος και οι θεσμοί απαιτούν παρέμβαση.