Εις μνήμην…

Βασίλης Δ. Παπαγιαννίδης
Δικηγόρος LLM

Θέλει λέει να’ ναι ελεύθερος. Σκοτώστε τον! ~Ν.Καζατζάκης

Οι αρχαίοι έλεγαν πως όποιον αγαπούν οι θεοί, πεθαίνει νέος. Υπάρχει και ένα ιστορικό βιβλίο με τίτλο «Ο Αγαπημένος των Θεών» που αφορά την ιστορία του Κίτσου Μαλτέζου, που δολοφονήθηκε σε ηλικία μόλις 23 ετών στην κατοχική Αθήνα από την ΕΠΟΝ (νεολαία του ΕΑΜ) επειδή είχε τολμήσει να αποχωρήσει από αυτήν.

Όμως, πίστευα πως οι εποχές άλλαξαν και πλέον στο δυτικό κόσμο δεν απειλείται η φυσική ακεραιότητα κάποιου λόγω των πολιτικών του απόψεων. Ομολογώ πως έκανα λάθος.

Οι συγκεκριμένες γραμμές γράφονται λίγα λεπτά μετά την πολιτική δολοφονία του Τσάρλι Κερκ σε Πανεπιστήμιο στη Γιούτα της Αμερικής.

Ο Κερκ ήταν μόλις 31 ετών αλλά είχε στιβαρή πολιτική άποψη, θάρρος έκφρασης αυτής και την ικανότητα της επιχειρηματολογίας. Είχε επίσης οικογένεια και δυο ανήλικα τέκνα σε βρεφική ηλικία.

Στις 10 Σεπτεμβρίου 2025 ενώ μιλούσε, σε μορφή debate, σε φοιτητές σε προαύλιο χώρο Πανεπιστημίου, μια και μόνο σφαίρα έκοψε βίαια το νήμα της ζωής του.

Τις στιγμές που γράφω αυτές τις γραμμές δε γνωρίζω το δράστη. Όμως όλοι καταλαβαίνουμε το λόγο της δολοφονίας…

Ο νεαρός Τσάρλι Κερκ ήταν δεξιός-συντηρητικός διανοούμενος, συγγραφέας και «προσωπικότητα των μέσων δικτύωσης» που με δομημένο λόγο και συνεχείς ομιλίες στα Πανεπιστήμια «απομάκρυνε» τους νέους από τα προοδευτικά αφηγήματα της woke agenda και τους έφερνε στις πιο συντηρητικές-παραδοσιακές θέσεις.

Ο μόνος τρόπος να «ηττηθεί» ήταν να βρεθεί κάποιος πολιτικός αντίπαλος με πιο ισχυρά επιχειρήματα. Όμως κάτι τέτοιο δεν έγινε.

Και κανείς δεν περίμενε πως υπήρχε είχαν «Plan B». Κανείς δεν περίμενε πως σε μια χώρα του δυτικού κόσμου ένας άνθρωπος θα δολοφονείτο απλώς και μόνο γιατί είχε διαφορετικές απόψεις και το θάρρος να τις εκφράζει.

Πίστευα πως ο 21 ος αιώνας θα ήταν ένας αιώνας ελευθερίας έκφρασης και ποικιλίας απόψεων.

Ομολογώ και πάλι το λάθος μου. Όχι, δεν υπάρχει ελευθερία έκφρασης.

Η απόπειρα έκφρασης «μη αποδεκτών» απόψεων είναι σαν βάδισμα σε ναρκοπέδιο.

Και όταν δεν υπάρχουν αντεπιχειρήματα, έρχονται σφαίρες. Μα αυτές οι σφαίρες δεν είναι σαν αυτές στους πολέμους.

Αυτές είναι σφαίρες γεμάτες μίσος για τις αξίες του διαλόγου, την ισηγορία, την αποδοχή του διαφορετικού και κατ΄ επέκταση μίσος για την ελευθερία και τηδημοκρατία.

Οι σφαίρες αυτές έρχονται για να «φιμώσουν τα στόματα που ενοχλούν» καινα θάψουν κάθε απομεινάρι ελευθερίας στη σύγχρονη κοινωνία.

Και ελευθερία δεσημαίνει μόνο να μη συλλαμβάνεσαι από το κράτος για τις απόψεις σου.

Σημαίνει και ναμην κινδυνεύεις από σφαίρες συμπολιτών. Ο Τσάρλι Κερκ δεν πείραξε ποτέ κανέναν. Ενόχλησε όμως.

Με τις απόψεις του και το απίστευτο θάρρος να τις εκφράζει. Εδώ όμως θέλω να θέσω ένα ερώτημα: γιατί ορισμένοι άνθρωποι δυσκολεύονται τόσο να ανεχτούν και να αποδεχτούν διαφορετικές απόψεις;

Η κοινωνία δομείται και οικοδομείται πάνω στην ποικιλία και τη διαφορετικότητα των ανθρώπων. Αν δεν ανέχεσαι μια διαφορετική άποψη πως ακριβώς ορίζεις την «ανοχή στο διαφορετικό;»

Οι άνθρωποι βγήκαν από την προϊστορία όταν ενώθηκαν, παραμερίζοντας τις διαφορές τους, και έκτισαν πόλεις για να μεγαλουργήσουν αποδεχόμενοι τις επιμέρους διαφορές τους.

Η πολιτική βία είναι πρωτόγονη γιατί αποσυνθέτει τους συνδετικούς κρίκους της πόλεως, δηλαδή τη διαφορετικότητα των αντιλήψεων και συνειδήσεων, και οδηγεί τον άνθρωπο πίσω στη μοναξιά και την απομόνωση των προϊστορικών σπηλαίων, βυθίζοντάς τον στο βούρκο του εγωισμού του.

Ας ελπίσουμε η πολιτική δολοφονία του Τσάρλι Κερκ να είναι η τελευταία του είδους της.