Σύμφωνα με απόφαση του Τούρκου Προέδρο, δημοσιευθείσα στο σημερινό ΦΕΚ Τουρκία, σημειώθηκαν στελεχιακές αλλαγές στην προεδρία των TMSF, TIKA και Alevi-Bektashi Cemevi. ενώ ανανεώθηκε το ΔΣ του Ιδρύματος Yunus Emre.Πιο συγκεκριμένα:

Ο Fatin Rüştü Karakaş διορίστηκε Πρόεδρος του TMSF-Ταμείο Ασφάλισης Καταθέσεων Αποταμίευσης
Ο Alirıza Özdemir αποπέμφθηκε και διορίστηκε η Esma Ersin ως Πρόεδρος της Διεύθυνσης Αλεβιτών-Μπεκτασήδων.
Ο πρόεδρος της ισχυρής TIKA Serkan Kayalar απολύθηκε και αντικαταστάθηκε από τον Abdullah Eren .
Εκλέχθηκαν νέα μέλη του Συμβουλίου Διαχειριστών του Ιδρύματος Yunus Emre.

Κάποιες από τις παραπάνω αλλαγές σχετίζονται με υποθέσεις διαθφοράς, διασπάθισης δημοσίου χρήματος και υπέρβασης εξουσίας αλλά δεν είναι τυχαίο ότι ακολουθούν την ηχηρή απομάκρυνση απο την εξουσία του Φαχρετίν Αλτούν, του τέως Διευθυντής Επικοινωνίας του Τούρκου Προέδρου.

Οι τρέχουσες εξελίξεις στην Τουρκία είχαν εγκαιρώς προβλεθεί και αναλυθεί μέσα από το μοντέλο του “παραερντογανικού καθεστώτος”, που εγκαθιστά μία πολυ-ολιγαρχία στην γείτονα: πρόκειται για έναο σύστημα στο οποίο η πολιτική εξουσία συγκεντρώνεται στα χέρια μιας μικρής ελίτ. Πρόκειται για μία ομάδα που διαμορφώνεται με βάση τον πλούτο, τους οικογενειακούς δεσμούς, τη στρατιωτική εξουσία ή τις γραφειοκρατικές θέσεις. Η διαδικασία λήψης αποφάσεων λειτουργεί μέσω ενδοομαδικής διαπραγμάτευσης ή/και συγκρούσεων συμφερόντων.

Η τοποθέτηση του Αμπντουλλάχ Ερέν στην θέση του διευθυντή της ΤΙΚΑ χαιρετίσθηκε με ιδιαίτερο ενθουσιασμό από τα μέλη της τουρκοδίαιτης παρακρατικής δομής ΑΣΕΤΜΔΘ στην Κομοτηνή, τόσο λόγω της θρακιώτικης καταγωγής όσο και λόγο της συνέχισης της εκταμίευσης κονδυλίων για δράσεις του παρακρατικού συστήματος στην Θράκη όπως έχουμε δει μέχρι στιγμής να συμβαίνει.

Ενδιαφέρον εμφανίζει και η τοποθέτηση της Esma Ersin στην Διεύθυνηση Αλεβιτών-Μπεκτασήδων που χρονικά συμπίπτει με την έναρξη διαβούλευσης στην Ελλάδα για την αναγνώρισω των Αλεβιτών-Μπεκτασήδων της Θράκης ως ξεχωριστής θρησκευτικής κοινότητα.

Η Τουρκία μεταμορφώνεται από “μοναρχία” σε “ολιγαρχία” την οποία αποτελούν διαφορετικές ολιγαρχικές ομάδες που προσπαθούν ήδη να πάρουν θέσεις για τον μελλοντικό τους ρόλο στην μετα-Ερντογάν εποχή.