Σύμφωνα με πρόσφατες πληροφορίες από την τουρκική εφημερίδα Hürriyet, οι ΗΠΑ σχεδιάζουν την εγκατάσταση αεροσκαφών ανεφοδιασμού σε βρετανικές στρατιωτικές βάσεις στην Κύπρο, γεγονός που επιβεβαιώνει τους φόβους που έχει διατυπώσει τόσο η Αθήνα όσο και η Λευκωσία τους τελευταίους μήνες.
Η Ανατολική Μεσόγειος εισέρχεται σε μια περίοδο αυξημένων στρατηγικών σχεδιασμών από δυνάμεις εκτός της περιοχής, χωρίς την έγκριση των τοπικών πληθυσμών. Παρά τις διακηρύξεις περί «συμμαχικής ομοφωνίας», η Ελλάδα και η Κύπρος φαίνεται να υφίστανται πιέσεις προκειμένου να ευθυγραμμιστούν με έναν αμερικανο-ισραηλινό άξονα. Η Τουρκία, από την πλευρά της, εμφανίζεται υποκριτικά ως «ουδέτερος παρατηρητής», ενώ παράλληλα επιδιώκει να εκμεταλλευτεί τις υπάρχουσες εντάσεις προκειμένου να προωθήσει τις δικές της γεωπολιτικές στρατηγικές.
Η αναφορά αποκαλύπτει ότι οι ΗΠΑ σκοπεύουν να τοποθετήσουν αεροσκάφη ανεφοδιασμού στη βάση Αγγροτούρ στην Κύπρο, στο πλαίσιο πιθανής στρατιωτικής εμπλοκής τους με το Ιράν. Παρά την επίκληση για «απειλή» προς το Ισραήλ, φαίνεται ότι οι συγκεκριμένες ενέργειες συνιστούν προετοιμασία για επιθετικές επιχειρήσεις μεγάλης κλίμακας. Εξίσου ενδεικτικό είναι ότι οι ίδιες βάσεις χρησιμοποιούνται ήδη για τη μεταφορά αμερικανικών όπλων στο Ισραήλ. Αξιοσημείωτο είναι ότι το Ιράν έχει προειδοποιήσει πως οποιαδήποτε επίθεση από τρίτη χώρα θα θεωρηθεί αιτία πολέμου, συμπεριλαμβάνοντας πιθανές επιθέσεις και κατά της Κύπρου.
Οι ελληνικές και κυπριακές κυβερνήσεις καλούνται να αποφασίσουν εάν θα συμμετάσχουν, έστω και έμμεσα, σε ένα νέο πολεμικό μέτωπο στη Μέση Ανατολή—μια κατάσταση που δεν εξυπηρετεί τα εθνικά τους συμφέροντα και που ενδέχεται να οδηγήσει σε ακόμη μεγαλύτερη αστάθεια. Ειδικότερα, πρόσφατα δημοσιεύματα αναφέρουν ότι η Ελλάδα μετακινεί αντιαεροπορικά συστήματα Patriot από διάφορες περιοχές προς την Κρήτη, προκειμένου να θωρακίσει την αμερικανική βάση στη Σούδα. Αυτό προκαλεί σοβαρά ερωτήματα: Γιατί να αποδυναμώνει η χώρα την άμυνά της σε κρίσιμες γεωγραφικές περιοχές για να εξυπηρετήσει τρίτες ανάγκες; Πού βρίσκονται οι γραμμές της εθνικής κυριαρχίας όταν στρατηγικά μέσα προσαρμόζονται στην εξωτερική πολιτική ξένων δυνάμεων;
Η βάση της Σούδας δεν είναι απλώς μια ακόμα στρατιωτική υποδομή. Πρόκειται για τον κύριο στρατηγικό κόμβο των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο, παρέχοντας άμεση πρόσβαση σε Βαλκάνια, Μέση Ανατολή και Βόρεια Αφρική. Η παραχώρησή της για την υποστήριξη πολεμικών σχεδίων που αποφασίζονται στην Ουάσινγκτον, χωρίς ουσιαστικό έλεγχο από το ελληνικό Κοινοβούλιο, διαμορφώνει μια νέα πραγματικότητα: η Ελλάδα δεν είναι απλώς «πυλώνας σταθερότητας», αλλά ενδέχεται να γίνει στόχος, εφόσον χρησιμοποιείται ως επιχείρηση από δυνάμεις που προτιμούν τη σύγκρουση αντί της διπλωματίας.
Σε αυτό το πλαίσιο, οι πρόσφατες δηλώσεις του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη σχετικά με «ανυπόστατα σενάρια» για πιθανή επίθεση στη Σούδα φαίνεται να στοχεύουν περισσότερο στη διαχείριση της κοινής γνώμης παρά σε μια στρατηγική τοποθέτηση. Ακόμη, η ανακοίνωση του Υπουργείου Άμυνας αποφεύγει να διαψεύσει ρητά τις μετακινήσεις σημαντικών οπλικών συστημάτων, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο η Σούδα να λειτουργήσει ως προκεχωρημένο φυλάκιο σε έναν πόλεμο που δεν μας αφορά άμεσα και μάλιστα χωρίς ουσιαστικά ανταλλάγματα.
Πηγή: Newsbreak.gr
English