Ο φιλελέφτ υποψήφιος για την προεδρία της Ρουμανίας φαίνεται να επικρατεί στις εκλογές και ήδη όλο το προοδευτικό κατεστημένο της Δύσης πανηγυρίζει για τη μεγάλη του επιτυχία και την ήττα της επάρατης “ακροδεξιάς”. Αν όμως ήμουν στην θέση τους καθόλου δεν θα πανηγύριζα. Αντίθετα, θα έσκυβα το κεφάλι μου από ντροπή γιατί θα ήξερα καλά ότι ο εκλεκτός μου υποψήφιος κέρδισε αυτήν την αναμέτρηση αφού χρησιμοποιήθηκαν τα πιο βρώμικα και αντιδημοκρατικά μέσα, αφού ακυρώθηκε ο πρώτος γύρος των εκλογών και αφού απαγορεύτηκε η κάθοδος των πιο επίφοβων υποψηφίων (και, αλήθεια, ένα τέτοιο αδίστακτο σύστημα που έκανε όλα αυτά τα πρωτοφανή για μια, υποτίθεται, δημοκρατική χώρα, νομίζετε ότι θα είχε ενδοιασμούς να κάνει και μια ξεγυρισμένη νοθεία στις χθεσινές εκλογές;). Αλλά ποιος έχασε την ντροπή για να την βρουν οι λελέδες; (παρεμπιπτόντως, στις προεδρικές εκλογές του 2019 στη Ρουμανία η λεγόμενη “ακροδεξιά” δεν έφτασε ούτε το 6%, χθες ξεπέρασε το 46%, https://en.wikipedia.org/…/2019_Romanian_presidential… )

του Τηλέμαχου Χορμοβίτη

Xθες όμως είχαμε άλλες δυο εκλογικές αναμετρήσεις στην Ευρώπη που δεν προβλήθηκαν ιδιαίτερα από τα ΜΜΕ, ίσως γιατί χαλάνε το αφήγημα της “κεντρώας” εποποιϊας που προσπαθεί να μας περάσει το σύστημα. Στις βουλευτικές εκλογές στην Πορτογαλία το αντισυστημικό δεξιό κόμμα “Chega” αύξησε τη δύναμή του κατά 4,5% μέσα σε έναν χρόνο και με ποσοστό 22,6% βρίσκεται πια σε απόσταση αναπνοής από την δεύτερη θέση. Το κεντροδεξιό κόμμα που κατέκτησε την πρωτιά (αλλά δεν μπορεί να σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση) είδε κι αυτό αύξηση των δυνάμεων του επειδή, τουλάχιστον στα λόγια, υιοθέτησε μεγάλο μέρος της αντιμεταναστευτικής ατζέντας του “Chega”. ( https://en.wikipedia.org/…/2025_Portuguese_legislative… )

Στις προεδρικές εκλογές στην Πολωνία, πάλι, ο εκλεκτός του πρωθυπουργού Donald Tusk κέρδισε μεν την πρώτη θέση, η διαφορά όμως των δυο μονάδων από τον συντηρητικό υποψήφιο του PiS ήταν πολύ μικρότερη από τη διαφορά που προέβλεπαν όλα τα γκάλοπ. Αν σκεφτείς μάλιστα ότι οι δυο υποψήφιοι της σκληρής Δεξιάς κατέκτησαν την τρίτη και την τέταρτη θέση με ποσοστά 14,80% και 6,34% αντίστοιχα, τότε καταλαβαίνεις γιατί ο υποψήφιος του PiS είναι το φαβορί για το δεύτερο γύρο των εκλογών και γιατί η Πολωνία, παρά την εκλογή του Tusk στην πρωθυπουργία, παραμένει μια βαθιά συντηρητική χώρα. ( https://en.wikipedia.org/…/2025_Polish_presidential… )

Παρά τους βιαστικούς πανηγυρισμούς του φιλελέφτ καθεστώτος, το συμπέρασμα που βγαίνει από τα αποτελέσματα των τριών χθεσινών εκλογικών αναμετρήσεων είναι σαφές : η αντισυστημική Δεξιά όχι μόνο δεν βρίσκεται σε υποχώρηση αλλά ,αντίθετα, αυξάνει συνεχώς τα ποσοστά της σε όλη την Ευρώπη και είναι έτοιμη να αντικαταστήσει το παλιό χρεοκοπημένο σύστημα.

ΥΓ: Θυμάμαι κάτι “βαρυσήμαντα” άρθρα πριν κάποιες εβδομάδες στον ελληνικό και διεθνή Τύπο που μας έλεγαν ότι ο Τραμπ “απέτυχε” και ότι είναι τελειωμένος επειδή είδε τα ποσοστά αποδοχής του να μειώνονται στις δημοσκοπήσεις. Και πράγματι στα τέλη Απριλίου, εξαιτίας της τσαπατσούλικης επιβολής των δασμών και των φόβων για ένα νέο κύμα ακρίβειας, η αποδοχή του προέδρου γύρισε σε αρνητικό πρόσημο (-7,1%) (το ποσοστό αποδοχής του Τραμπ πάντως εξακολουθούσε να είναι μεγαλύτερο από αυτό που είχε στην πρώτη του θητεία). Τα συστημικά παπαγαλάκια, όμως, δεν μας λένε ότι τις τελευταίες τρεις εβδομάδες και με τις διορθωτικές κινήσεις που έχει κάνει στο μέτωπο των δασμών, ο Τραμπ έχει ήδη καλύψει μεγάλο μέρος αυτής της πτώσης και το αρνητικό πρόσημο έχει πια μειωθεί από το 7,1% στο 3,3% . Και, αλήθεια, με το 46,5% των Αμερικάνων να εγκρίνουν το έργο του, εσείς ξέρετε πολλούς “πεφωτισμένους” Ευρωπαίους ηγέτες της “σωστής πλευράς της ιστορίας” που να έχουν μεγαλύτερα ποσοστά αποδοχής; ( https://www.realclearpolling.com/…/dona…/approval-rating )