English
111 χρόνια από το Πρωτόκολλο της Κερκύρας – Η Ιστορία δεν ξεχνά, ο Βορειοηπειρωτικός Ελληνισμός δεν σιωπά
Στις 17 Μαΐου 1914, υπεγράφη το Πρωτόκολλο της Κέρκυρας. Μια συμφωνία διεθνούς κύρους και νομικής ισχύος, που κατοχύρωνε την αυτονομία της Βορείου Ηπείρου εντός του νεοσύστατου τότε κράτους της Αλβανίας.
Δεν ήταν μια παραχώρηση. Ήταν μια διεθνής αναγνώριση της παρουσίας, της ιστορίας και των δικαιωμάτων του Βορειηπειρωτικού Ελληνισμού στην πατρογονική του γη.
Το Πρωτόκολλο προέβλεπε διοικητική αυτονομία, εκπαίδευση στην Ελληνική γλώσσα, πλήρη θρησκευτική ελευθερία, συμμετοχή των Βορειοηπειρωτών στις τοπικές αρχές.
Ήταν μια συμφωνία εγγυημένη από τις Μεγάλες Δυνάμεις και υπογεγραμμένη από την ίδια την Αλβανία.
Ήταν το ελάχιστο που αναγνώρισε η Ιστορία στον Βορειοηπειρωτικό Ελληνισμό.
111 χρόνια μετά, η υπόσχεση αυτή παραμένει προκλητικά ανεκπλήρωτη.
Η Αλβανία, ως υπογράφουσα και συμβαλλόμενο μέρος, δεσμεύεται νομικά για την πλήρη εφαρμογή του Πρωτοκόλλου.
Δεν υπάρχει παραγραφή, ούτε πολιτική αμνησία στο διεθνές δίκαιο. Η συμφωνία αυτή ισχύει και απαιτεί εφαρμογή, όχι ερμηνείες, ούτε προσχηματικές κινήσεις.
Η σιωπή και η αδράνεια, όμως, δεν μπορούν να συνεχιστούν.
Οι πολιτικοί εκπρόσωποι του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού, της Ελλάδας και της Ευρωπαϊκής Διπλωματίας οφείλουν να θέσουν το ζήτημα της εφαρμογής του Πρωτοκόλλου στην πρώτη γραμμή.
Όχι ως ζήτημα παρελθόντος, αλλά ως ζήτημα δικαίου και πολιτικής τιμής.
Η Διεθνής Κοινότητα πρέπει να υπενθυμίσει στην Αλβανία ότι η πορεία προς την Ευρώπη δεν είναι μονόδρομος χωρίς όρους.
Είναι δέσμευση στον σεβασμό των Μειονοτήτων, στη συνέπεια των διεθνών υπογραφών, στην εφαρμογή όσων έχουν συμφωνηθεί.
Η Ελλάδα δεν μπορεί να αρκείται σε ευχολόγια. Πρέπει να απαιτήσει. Να φέρει το Πρωτόκολλο της Κέρκυρας ξανά στο τραπέζι.
Να υπενθυμίσει ότι τα δικαιώματα των Ελλήνων της Βορείου Ηπείρου δεν είναι περιθωριακό θέμα, αλλά ζήτημα εθνικής συνέχειας και διεθνούς δικαιοσύνης.
Η Βόρειος Ήπειρος δεν είναι απλώς ένα κομμάτι ιστορίας. Είναι ζωντανή πατρίδα. Είναι φωνές, είναι εκκλησίες, είναι σχολεία που επιμένουν να μιλούν ελληνικά.
Και όσο αυτά υπάρχουν, η υποχρέωση όλων μας είναι να μην ξεχάσουμε και να μην αφήσουμε κανέναν να ξεχάσει.
111 χρόνια μετά, το Πρωτόκολλο της Κέρκυρας μάς καλεί. Να θυμηθούμε, να διεκδικήσουμε, να αγωνιστούμε.
